Sunday, March 7, 2010

Ώρα ευθύνης.

Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία, πως οι στιγμές που περνάμε, είναι κρίσιμες. Όχι μόνο από την σκοπιά της εισοδηματικής μείωσης, της αύξησης του κόστους ζωής, αλλά με την έννοια ότι δρομολογούνται αλλαγές, σημαντικές στην ελληνική οικονομία και κοινωνία. Αλλαγές που θα σημαδέψουν τη ζωή μας από δω και πέρα. Δημόσιος τομέας, Υγεία, εργασιακές σχέσεις,στο στόχαστρο.
 Τίποτε από το αύριο, δεν θα θυμίζει το σήμερα, αν περάσει όλη αυτή η βαρβαρότητα που στο όνομα του εξευμενισμού των διαβοήτων πλέον αγορών, εξοστρακίζει τον άνθρωπο και τις ανάγκες του και στη θέση του βάζει δυσνόητους όρους της σύγχρονης κερδοσκοπίας. Είναι τραγικό. Η χώρα που το πολιτιστικό της ίχνος στην παγκόσμια ιστορία είναι ταυτόσημο με τον Ανθρωπισμό, σήμερα με ΄΄σοσιαλιστική΄΄ κυβέρνηση, επιχειρεί την βίαιη αποδόμηση του κοινωνικού κράτους, επικαλείται δε ως άλλοθι, ακριβώς τις ίδιες στρεβλώσεις, που ακριβώς το ίδιο το πελατειακό τους κράτος επί δεκαετίες εξέθρεψε. Μιλάει για ανέργους, συνταξιούχους, εφημερίες και γιατρούς αυστηρά και μόνο, με λογιστικούς όρους. Δεν ξέραμε ότι για να ερωτευτούμε, να αρρωστήσουμε ή να πάρει ο παππούς δώρο στο εγγόνι του, πρέπει να ζητάμε την έγκριση των αγορών! 
Μήπως πρέπει να βγούμε όλοι στους δρόμους; 
Μήπως η παθητικοποίηση όλων μας εκλαμβάνεται ως η ανεκτικότητα του μαλάκα, του μόνιμου ΄΄πελάτη΄΄; 
Μήπως αξίζει τον κόπο να μάθουμε πως είναι να ζει κανείς χωρίς να είσαι σκυφτός; 
Μήπως πρέπει να ουρλιάξουμε μέσα στα ξυνισμένα τους μούτρα,  ότι πάνω και από τις ΄΄αγορές΄΄ τους υπάρχει ο Άνθρωπος και η αξιοπρέπειά του; 
Αν χρωστάμε όλοι μας κάτι στον εαυτό μας αυτές τις μέρες, είναι να του δώσουμε την ευκαιρία να εκφράσει την οργή και την αγανάκτησή του. Να παλέψει για να μην περάσει η βαρβαρότητα. Να καμαρώνει και να λέει, ήμουν κι εγώ εκεί. Δεν έλειπα από τη συνέλευση, την επίσχεση, την απεργία, τη συγκέντρωση, την πορεία.
ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!

                                                Sirios53

No comments:

Post a Comment