Saturday, April 24, 2010

Τι είναι το ΔΝΤ (τελικά..!)

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο είναι ένας διεθνής οργανισμός, αρμόδιος για τη διαχείριση του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος και την παροχή δανείων προς τα μέλη του για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που σχετίζονται με το ισοζύγιο πληρωμών. Μέρος της αποστολής του είναι η ενίσχυση των χωρών που αντιμετωπίζουν δυσεπίλυτα δημοσιονομικά προβλήματα. Σε αντάλλαγμα, οι χώρες αυτές είναι υποχρεωμένες να προχωρήσουν σε μία σειρά οικονομικών μεταρρυθμίσεων, όπως η ιδιωτικοποίηση κρατικών επιχειρήσεων και η εφαρμογή μέτρων λιτότητας, συνήθως επώδυνων για τους πολίτες.


Η ίδρυση του ΔΝΤ αποφασίστηκε στη Συνδιάσκεψη του Μπρέτον Γουτζ, στις 22 Ιουλίου του 1944. Αρχιτέκτονες της δημιουργίας του ήταν ο διεθνούς φήμης άγγλος οικονομολόγος Τζον Μέιναρντ Κέινς, υπέρμαχος της κρατικής παρέμβασης στην οικονομία, και ο βοηθός υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, Χάρι Γουάιτ. Η δημιουργία του υπάκουσε στην ανάγκη για τη … μεταπολεμική ανασυγκρότηση του κόσμου. Στις 27 Δεκεμβρίου του 1945 εγκρίθηκε το καταστατικό του και την1η Μαρτίου του 1947 άρχισε η λειτουργία του, με πρώτο διευθυντή τον βέλγο Καμίγ Γκιτ.
Το ΔΝΤ και το «δίδυμο αδερφάκι του», η Παγκόσμια Τράπεζα, δημιουργήθηκαν από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών και σήμερα αριθμούν 184 μέλη. Για διάφορους λόγους, δεν συμμετέχουν η Βόρειος Κορέα, η Κούβα, το Λίχτενσταϊν, η Ανδόρα, το Μονακό, το Τουβαλού και το Ναούρου.



Και μετά το ΔΝΤ τι; 
Αυτό είναι το κρίσιμο ερώτημα που καλούνται να απαντήσουν όλοι, σε Ελλάδα και Ευρώπη. Είναι πανάκεια για όλα τα προβλήματα της χώρας η βοήθεια του μηχανισμού;
Η απάντηση είναι ξεκάθαρη: Όχι. Η χώρα δεν σώζεται σε καμιά περίπτωση με τα 40 δισ. ή τα 100 δισ. σε τρία χρόνια. Όταν το χρέος έχει φτάσει στα ύψη κι όταν την επόμενη 5ετία πρέπει να πληρωθούν παλαιότερα δάνεια έως και 250 δισ. ευρώ, η προσφυγή στον μηχανισμό είναι σταγόνα στον ωκεανό.
Κρατήστε μια φράση: Αναδιάρθρωση του χρέους.
Εκεί θα παιχτεί το μεγάλο παιχνίδι τα επόμενα χρόνια. Κάτω από την αδυναμία της χώρας να ξοφλήσει τα χρέη του παρελθόντος, και μη μπορώντας και ο μηχανισμός στήριξης να κάνει τίποτε, η μόνη σωτηρία που όλοι υποστηρίζουν είναι η διαπραγμάτευση για το χρέος. Τα σενάρια είναι δύο: Το ένα καλό στο μέτρο του δυνατού, το άλλο εφιαλτικό.
Το πρώτο λέει ότι η Ελλάδα θα καλέσει τους δανειστές της και θα τους πει να μειώσουν το χρέος με ταυτόχρονη επιμήκυνση του χρόνους πληρωμής.
Το δεύτερο είναι τραγικό και ουσιαστικά θα σημάνει την πτώχευση της χώρας. Καλείς του δανειστές και τους λες ότι θα τους δώσεις μόνο ένα μέρος από όσα τους χρωστάς ή τους φωνάζεις και κηρύσσεις στάση πληρωμών, πτώχευση δηλαδή, με ότι συνεπάγεται αυτό για τον κόσμο, τις τράπεζες, τις επιχειρήσεις και την αγορά γενικότερα.
Δεν είναι καθόλου τυχαίες οι φωνές οικονομολόγων και τραπεζών που κάνουν λόγο για μοναδική διέξοδο της Ελλάδας, την κήρυξη χρεοκοπίας.

No comments:

Post a Comment