Monday, October 4, 2010

''Δεν είσαι γιατρός, είσαι συνδικαλιστής''!

             Με αφορμή τη σημερινή Γ.Σ του Νοσοκομείου μας και τα όσα ακολούθησαν, είναι επιβεβλημένο-δυστυχώς για πολλοστή φορά-να τονίσουμε ορισμένα βασικά κατά τη γνώμη μου πράγματα:
  • Και τα πέντε εκλεγμένα  μέλη της Επιτροπής της ΕΙΝΑΠ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΕΣ,ΔΕΝ ΕΓΓΡΑΦΟΥΝ ΥΠΟΘΗΚΕΣ ΓΙΑ ''ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΤΑΔΙΟΔΡΟΜΙΑ'',ΔΕΝ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΓΡΑΜΜΗ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑ ΚΟΜΜΑ Ή ΠΑΡΑΤΑΞΗ.-Και γιά όσους δεν κατάλαβαν, τελεία και παύλα με αυτή την ιστορία  λάσπης, που μήνες τώρα, προσπαθούν ορισμένοι να την κολλήσουν πάνω μας! Εύκολα γίνεται αντιληπτή η αγωνία ορισμένων καθοδηγούμενων, να αμαυρώσουν και να σπιλώσουν οτιδήποτε κινείται εκτός της δικής τους λογικής, να λασπώσουν συλήβδην οποιαδήποτε κινητοποίηση, αποδίδοντας προθέσεις. Παίρνουμε γραμμή, κάνουμε αντιπολίτευση, χειραγωγούμε τον κόσμο (λες και οι συνάδελφοι δεν έχουν νου και κρίση)...και διάφορα άλλα τέτοιου αλλά και χειρότερου επιπέδου ''επιχειρήματα'', που βαρεθήκαμε να τα ακούμε τόσο καιρό, μόνο και μόνο, για να υπερασπιστούν την  εξουσία τους.Φτάνει πιά! Αν δεν έχετε επιχειρήματα να στηρίξετε την κυβερνητική πολιτική,αν ντρέπεστε να στηρίξετε το κάθε  μνημόνιο, μην κρύβεστε πίσω από τη παλιά μέθοδο της λάσπης.Καθίστε τουλάχιστον στην άκρη, γιατί φαίνεστε.
  • Η αντίληψη που θέλει τον συνδικαλιστή σχεδόν ρεμάλι, που δεν τον απασχολεί η επιστήμη του, η δουλειά του και οι καθημερινές του υποχρεώσεις,που μοναδικό του μέλημα είναι ''οι αγώνες'', που είναι κακός γιατρός,κακός δάσκαλος,κακός εργαζόμενος...,ένας τεμπέλης και αγράμματος  που χρησιμοποιεί τον συνδικαλισμό ως όχημα για να επιβιώσει και μάλιστα  με τρόπο κοινωνικά διακριτό, είναι πολύ παλιά. Και δικαιολογημένα η κοινωνία την είχε. Δείγμα τέτοιου συνδικαλιστικού ύφους και ήθους, είχαμε από εκπροσώπους του κυβερνητικού συνδικαλισμού προδικτατορικά (διορισμένη ΓΣΕΕ, διορισμένες διοικήσεις σωματείων)αλλά και μεταπολιτευτικά, με κύριους εκπροσώπους, τους κυβερνητικούς (και πάλι) συνδικαλιστές χαρακτηριστικά  στις ΔΕΚΟ μετά το 1981. Από τότε όμως, πολλά έχουν αλλάξει. Αυτή η λογική περί συνδικαλισμού και συνδικαλιζομένων, στη καλλίτερη περίπτωση, αν δεν είναι πρόβλημα επαφής με την σημερινή πραγματικότητα στο συγκεκριμένο νοσοκομείο, είναι η αντίληψη του μικρονοικοκύρη, που θέλει μεν να καρπώνεται τα όσα κερδίζουν με τους αγώνες τους αυτά τα ''ρεμέλια'' θυσιάζοντας στο βωμό του ''εμείς'' ακόμη και τη ζωή τους παλιότερα, αλλά ο ίδιος να μην εκτίθεται, στη δε χειρότερη, είναι η προπαγάνδα του Μπάμπαλη και του Μάλλιου στη Μπουμπουλίνας τον καιρό της χούντας. Ακριβώς τα ίδια έλεγαν.''Τι δουλειά έχεις εσύ μ'αυτούς; Εσύ θα γίνεις επιστήμων!''.Ξεχνάνε βέβαια, πως αυτά και μερικές ακόμη χιλιάδες ακόμη τέτοια ''ρεμάλια'' , τους χάρισαν τον αέρα που αναπνέουν σήμερα. Αξίζει να τους θυμίσει κανείς γιατρούς που πέρασαν στην ιστορία και για το επιστημονικό τους έργο και για τους αγώνες τους; Δεν χρειάζεται, γιατί ορισμένοι από αυτούς, ξέρουν ονόματα και δράσεις. Συμμετείχαν παλιότερα σε αγώνες, συγχωρούν στον εαυτό τους μια νεανική τρέλλα, αλλά σήμερα, σαν τον μύθο με την αλεπού, προσπαθούν να πείσουν και τους άλλους να κόψουν την ουρά τους, ή έστω να την βάλουν στα σκέλια. Να μην φαίνεται τουλάχιστον ρε παιδί μου!
  • Προσπαθήσαμε και προσπαθούμε- και πάντοτε στα ίσια, ποτέ κάτω από το τραπέζι-, να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα του νοσοκομείου, αισθανόμενοι υπόλογοι ΜΟΝΟ έναντι των συναδέλφων που μας εξέλεξαν.Πιστεύει στ'αλήθεια κανείς από τους φορείς των παραπάνω απόψεων ότι  έχουμε κάνει στόχο ζωής τις κινητοποιήσεις και αντλούμε ηδονή από αυτές; Άλλη όρεξη δεν είχαμε να πιάνουμε πόρτες και να διαπληκτιζόμαστε με τον κόσμο; Αν είχε υπογραφεί η περίφημη και από αρκετό καιρό αναμενόμενη Κοινή Υουργική Απόφαση για τις επιπλέον εφημεριακές πιστώσεις και καλύπτονταν οι απλήρωτοι μήνες, είχαμε κανένα λόγο να διαμαρτυρόμαστε επι του συγκεκριμένου; Ποιός λοιπόν υποθάλπτει τις κινητοποιήσεις; Τα ''ρεμάλια'' οι συνδικαλιστές που είναι μάγκες και πρασύρουν και τους υπόλοιπους, ή το Υπουργείο και η τακτική του; Γιατί άραγε δεν υπογράφουν οι δύο Υπουργοί την απόφαση; Γραφειοκρατικοί οι λόγοι, δεν μπορούν να συναντηθούν, οι μήπως δεν υπάρχουν τα χρήματα;
                Όπως και να έχουν τα πράγματα, η ουσία είναι πως από μεθαύριο Τετάρτη, μπαίνουμε σε τροχιά κινητοποιήσεων, τις οποίες  πυροδοτούν οι δυσμενείς εξελίξεις που ξεδιπλώνονται και στον χώρο της υγείας. Είναι σίγουρο  για άλλη μια φορά, πως ένα μεγάλο βάρος θα πέσει στις πλάτες των ειδικευόμενων, παρά το γεγονός ότι αν η διοίκηση προχωρήσει σε αποπληρωμή των δεδουλευμένων με περικοπές των εφημεριών ετοιμότητας, δεν θίγονται.Η όποια συμμετοχή τους, θα έχει τον χαρακτήρα συμπαράστασης στους Επιμελητές τους.Οι Επιμελητές; 

                                                                                                         Σωτήρης Μπότσιος
                                                                              Διευθυντής (δι ανατάσεων της χειρός) Οδοντ/κης

No comments:

Post a Comment