Οι γιατροί βουλευτές να ψηφίσουν κατά του ασφαλιστικού

Την αρνητική ψήφο των γιατρών βουλευτών στο ασφαλιστικό νομοσχέδιο αλλά και στις ρυθμίσεις για την ολοήμερη λειτουργία του ΕΣΥ επιδιώκει η Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας (ΟΕΝΓΕ). Ζητά μάλιστα την παρέμβαση του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου (ΠΙΣ).

Με επιστολή του προς τον πρόεδρο του ΠΙΣ, ο πρόεδρος της ΟΕΝΓΕ Δημήτρης Βαρνάβας ζητά να κληθούν οι βουλευτές που έχουν ιατρική ιδιότητα και είναι μέλη του Συλλόγου προκειμένου να ενημερωθούν αναλυτικά για το τι θα φέρουν οι νέες ρυθμίσεις στον ιατρικό κλάδο.

«Οι συνάδελφοί μας γιατροί βουλευτές πρέπει το ταχύτερο να κληθούν σε συνάντηση και να ενημερωθούν για τις επιπτώσεις τυχόν δικής τους θετικής ψήφου στο ασφαλιστικό νομοσχέδιο καθώς και στο επερχόμενο νομοσχέδιο του υπουργείου υγείας και να τους τονιστεί ότι είναι ανεπίτρεπτο η ψήφος τους να οδηγήσει τους πολίτες σε ασφαλιστική και εργασιακή εξαθλίωση και το σύστημα υγείας σε καταποντισμό», σημειώνει ο Δ.Βαρνάβας στην επιστολή του.

Προσθέτει ακόμη ότι «οι συνάδελφοι βουλευτές οφείλουν να αγνοήσουν παντελώς εντολές κομματικής πειθαρχίας και να υπακούσουν μόνο στην κοινωνική και ιατρική τους συνείδηση καθώς και στον όρκο διαφύλαξης του συντάγματος. Έτσι θα τιμήσουν την ψήφο των πολιτών που τους ανέδειξαν εκπροσώπους τους στο Ελληνικό Κοινοβούλιο».

Σύμφωνα με την ΟΕΝΓΕ, ειδικά για τους γιατρούς που διαθέτουν εύρωστο ασφαλιστικό φορέα, «το ασφαλιστικό νομοσχέδιο και τυχόν εκ νέου συγχώνευση με άλλα Ταμεία θα εξανεμίσει τις εισφορές δεκαετιών και θα οδηγήσει σε συντάξεις πείνας».

«Ταυτόχρονα, οι σχεδιασμοί του υπουργείου Υγείας για γενικευμένη εφαρμογή ιδιωτικών απογευματινών ιατρείων στα Νοσοκομεία θα είναι ολέθριοι τόσο για το ΕΣΥ και την προοπτική ενός οργανωμένου Συστήματος Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, όσο και για τους ίδιους τους πολίτες που θα επιβαρυνθούν εν μέσω οικονομικής κρίσης ακόμα περισσότερο για την περίθαλψη που δικαιούνται», συμπληρώνει ο πρόεδρος της ΟΕΝΓΕ.

Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες!

ΕΥΓΕΝΙΑ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

       Τα λόγια του αδέσμευτου πολιτικού Α. Παπανδρέου (5 Φεβρουαρίου 1919 – 23 Ιουνίου 1996) ηχούν ακόμα στα αυτιά πολλών ελλήνων. Τα συνθήματα ,<<η Ελλάδα στους Έλληνες>>, «έξω από το ΝΑΤΟ», «έξω από την Ε.Ο.Κ.» κυριαρχούσαν στις δημόσιες ομιλίες του. Τότε που ισχυρίζονταν όλα αυτά πολλοί  τον πιστέψανε και πάρα πολλοί τον ψηφήσανε. Ξεσήκωσε τα πλήθη  κερδίζοντας τις εκλογές το 1981 με 48%  με ένα κόμμα που βασιζόταν στις αρχές του σοσιαλισμού .Γέμισε όνειρα και ελπίδες τα μυαλά και  τις ψυχές τους. Μόλις βγήκε νικητής κατέθεσε μνημόνιο στην Ε.Ο.Κ. με το οποίο ουσιαστικά ζήτησε την επαναδιαπραγμάτευση των όρων ένταξης της χώρας μας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Εισήγαγε  το μοντέλο του ειλικρινή πολιτικού (με το ζιβάγκο και τις πύρινες ομιλίες)Χρησιμοποίησε καινούργιες λέξεις στην ελληνική γλώσσα όπως: memorandum(υπόμνημα ή σημείωμα είναι μια έγγραφο ή άλλων επικοινωνία που βοηθά τη μνήμη με την καταγραφή γεγονότων ή παρατηρήσεις σχετικά με ένα θέμα, όπως μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε μια επιχείρηση  η στο γραφείο,) non-paper ,μη-πόλεμος ,φως στο τούνελ, το τραίνο της Αλλαγής, βυθίστε το Χώρα κλπ.Η ανεργία ήταν στο 6,6% ,ο μέσος πληθωρισμός στη δεκαετία του 1980 ανήλθε στο 20%.,το 1981 24,2%,τον Ιούνιο του 1989  13,1% και το 1990  στο 20,4%.Αξέχαστες οι δύο υποτιμήσεις της δραχμής, το 1983 και το 1985. Το 1988, ξέσπασε το οικονομικό σκάνδαλο Κοσκωτά και η υπόθεση για υποκλοπές τηλεφωνικών συνδιαλέξεων από την Ε.Υ.Π. (Κ.Υ.Π.).Παραπέμφθηκε σε δίκη στην οποία δεν παρουσιάστηκε  και βγήκαν από την πολιτική σκηνή (΄΄θυσιάστηκαν΄΄) ο Δ. Τσοβόλας ,ο Γ.Πέτσος και ο Μ. Κουτσόγιωργας. Έγραψε ιστορία με την καθιέρωση των Μεσογειακών Ολοκληρωμένων Προγραμμάτων το 1983-1989και και τα δανεικά που πήραμε (6 οικονομικά Μ.Ο.Π. και ένα πληροφορικής).Αύξησε τις δημόσιες δαπάνες ως ποσοστό του Α.Ε.Π. ( 30% το 1980 και 50% το 1990^[9].) Το χρέος της χώρας ανέβηκε από 40% του Α.Ε.Π. το 1980, σε 80% του ΑΕΠ το 1990 ( European Economy N. 64).

      Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Τώρα ο γιός κρατεί τα ινία του κράτους όμως αποφεύγει να χρησιμοποιήσει τα ίδια συνθήματα (ήμαστε στο ΝΑΤΟ, και την ΕΟΚ).Τα πολιτικά και οικονομικά σκάνδαλα πολλαπλασιάστηκαν(Siemens,Mat,Βατοπεδι) και οι υποκλοπές τηλεφωνικών συνδιαλέξεων  του κυρίου Καραμανλή ακόμα δεν έχουνε αποκαλυφθεί. Η ανεργία (13% και 25% στου νέους) και ο πληθωρισμός (5,6%)είναι σε καλύτερη τα μοίρα από αυτές του πατέρα όμως η χώρα μας πνίγεται στα χρέη και η οικονομική κρίση βάλει και τις πιο πλούσιες χώρες του κόσμου. Ο ΓΑΠ κληρονόμησε την τάση χρησιμοποίησης ξένων λέξεων του πατέρα όμως τα στρογγυλεύει. Το memorandum έγινε mnemonium (το πληθυντικό  του memorandum είναι είτε μνημόνια ή υπομνήματα )και κάνει συχνά σαρδάμ. Πονάει και ανησυχεί  για το που πάει  η ανεξαρτησία αυτής της χώρας αλλά ακολουθεί τις συνταγές των ξένων δασκαλεμένος από το ΔΝΤ και την Ε.Ε. Με την ασφαλιστική και εργασιακή μεταρρύθμιση τρέχει να παγώσει τους μισθούς και τις συντάξεις μας και το σύνθημα ΄΄η Ελλάδα στους Έλληνες ΄΄ έπαψε να υφίσταται. Μπήκε στο χρονοντούλαπο της ιστορίας

Πριν μερικά χρόνια, όταν το σύνθημα ήταν «η ζωή είναι πολύ μικρή για να είναι θλιβερή, μωρό μου», εκείνος τραγουδούσε «η ζωή είναι μεγάλη, μην την κάνεις καρναβάλι». Τώρα, στην Ελλάδα της οικονομικής κρίσης, ο Γιάννης Αγγελάκας κάνει μια παράξενη ευχή. 

• Πριν από 10 χρόνια μιλούσες για μια Ελλάδα-μπουρδέλο. Τώρα με την κρίση, που το μπουρδέλο έχει πάρει φωτιά, χαίρεσαι;

Όχι μωρέ, τι να χαίρομαι; Δεν έχει καμιά χαρά αυτή η δικαίωση. Φαινόταν ότι το πράγμα θα καταρρεύσει. Ήδη κατέρρεε. Πολύ πριν η χώρα χρεωκοπήσει οικονομικά, είχε χρεωκοπήσει συναισθηματικά, κοινωνικά, ηθικά, πολιτιστικά.

• Ποια ήταν τα σημάδια της χρεωκοπίας;

Όλα αυτά που φωνάζαμε τότε και μας λέγανε γραφικούς. Η Ελλάδα του lifestyle και του «Κλικ», η Ελλάδα που πετούσε πεντοχίλιαρα στα κέντρα, η Ελλάδα του γκομενιάρη αρχηγού που χόρευε ζεϊμπέκικο και έτρεχε στα εγκαίνια της «Αυριανής». Αυτή η Ελλάδα καταρρέει σήμερα. Η Ελλάδα του Ελληναρά που ξεσάλωσε.

• Ο απλός κόσμος δε φταίει;

Πώς δε φταίει! Το ψάρι βρωμούσε και απ’ το κεφάλι και απ’ την ουρά. Ο κόσμος έκλεβε από την εφορία και οι μεγάλοι από τα ταμεία. Υπήρχε μια σιωπή συνενοχής. Όποτε έσκαγε κανένα σκάνδαλο και ο κόσμος αγρίευε, του πετούσαν ένα κόκαλο να ηρεμήσει –καμιά αυξησούλα, κάνα επιδοματάκι να πάει να τα φάει στα σκυλάδικα ή στα υπερσόου της Πρωτοψάλτη και του Νταλάρα, παρέα με τους αστέρες του ΠΑΣΟΚ. Και για όσους έμεναν σπίτι υπήρχε το «Μπράβο Ρούλα».

• Τώρα όμως ο κόσμος βγήκε στους δρόμους…

Βγήκε γιατί είναι πια θέμα επιβίωσης. Του ζητάνε να πληρώσει χρέη που δεν είναι δικά του. Βγήκε γιατί κατάλαβε ότι την ώρα που αυτός καβάντζωνε 100 ευρουλάκια τον μήνα και ένιωθε μάγκας, οι άλλοι κονομούσαν εκατομμύρια.

• Σε τρομάζει το ενδεχόμενο της οικονομικής χρεωκοπίας;

Καθόλου. Το εύχομαι! Μακάρι να πτωχεύσουμε. Είναι μια ευκαιρία να μηδενίσουμε το κοντέρ. Να ξυπνήσουν μέσα μας αντανακλαστικά, να ζητήσουμε άλλους πολιτικούς, άλλο ήθος, άλλη Βουλή.

• «Να καεί το μπουρδέλο η Βουλή»;

Όχι, να μην καεί. Αλλά να φύγουν όλοι από μέσα. Και οι τριακόσιοι! Να ‘ρθουν καινούριοι και να μπουν νέοι κανόνες. Πρώτα απ’ όλα πρέπει να απαγορευτούν οι γραβάτες. Έχουν ταυτιστεί με την αλητεία και την κωλοπαιδαριά. Να έρθουν πιο ανθρώπινοι άνθρωποι, όχι αυτοί οι πολιτικοί-ρέπλικες. Όλοι οι πρωθυπουργοί μας έχουν σπουδάσει στην Αμερική. Ο Παπανδρέου ήταν στο ίδιο πανεπιστήμιο με τον Σαμαρά. Πώς το λέει η διαφήμιση... «Τυχαίο; Δε νομίζω!».

• Ο Παπανδρέου σού εμπνέει εμπιστοσύνη;

Όχι, καμία. Εγώ μπήκα σε σκέψεις από τον τρόπο που το ένα κόμμα πέρασε την εξουσία στο άλλο. Παραήταν άνετος ο τρόπος. Είδαν, ρε παιδί μου, ότι πηγαίναμε για χρεωκοπία και κατάλαβαν ότι αυτό το πράγμα δεν μπορούσε να γίνει με τον Καραμανλή πρωθυπουργό. Θα καιγόταν το σύμπαν. Χρειαζόντουσαν μια φάτσα πιο ανθρώπινη για να κοπάσουν οι αντιδράσεις.

• Εννοείς ότι ήταν όλα προσχεδιασμένα; Ότι τα δύο κόμματα τα έχουν κάνει πλακάκια;

Εννοείται! Για χρόνια παίζουν το παιχνίδι του καλού και του κακού. Τώρα ο καλός ήταν ο Γιωργάκης. Τον σπρώχνανε όλοι –και το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ και τα κανάλια. Αλλά τους ξέφυγε φαίνεται λίγο το σπρώξιμο και από εκεί που ο στόχος ήταν η αυτοδυναμία του ΠΑΣΟΚ, βγήκε ο Παπανδρέου 10 μονάδες μπροστά και ο Καραμανλής ξεφτιλίστηκε.

• Όταν ο Παπανδρέου είπε προεκλογικά ότι «λεφτά υπάρχουν», έλεγε ψέματα;

100%. Σιγά μη δεν ήξερε! Όλοι ξέρανε.

• Μπες όμως στη θέση του τώρα. Αν δεν πάρει χρήματα από τη Ευρώπη και το ΔΝΤ, η Ελλάδα πτωχεύει. Δε δίνονται μισθοί, δε δίνονται συντάξεις. Υπάρχει άλλη λύση;

Ναι, αυτή που σου είπα πριν: η πτώχευση. Έχει μεγαλύτερη αξιοπρέπεια. Έτσι κι αλλιώς, αυτή τη στιγμή τι λειτουργεί; Λειτουργούν ας πούμε τα νοσοκομεία;

• Ε, κουτσά-στραβά λειτουργούνε.

Και με την πτώχευση θα λειτουργούσαν. Ας ξυπνήσει λίγο και η αλληλεγγύη μας. Πιστεύω ότι εμείς θα βρίσκαμε τον τρόπο να σταθούμε στα πόδια μας. Θα στήριζε ο ένας τον άλλον. Τη μεγαλύτερη ζημιά θα την πάθαιναν οι τράπεζες, οι μεγαλοεπιχειρηματίες και τα τζάκια –όλοι αυτοί που μας κυβερνάνε. Τον εαυτό τους τρέχουν να σώσουν τώρα, όχι εμάς.

• Μα αν γινόταν πτώχευση, εμείς δε θα αγριεύαμε; Δε θα σκοτωνόμασταν στους δρόμους; Δε θα αλληλοφαγωνόμασταν;

Πολλή τηλεόραση βλέπεις!

• Στα αριστερά κόμματα στηρίζεις καμιά ελπίδα;

Όχι, για μένα είναι τελειωμένα. Τι κάνουν τόσα χρόνια; Αυταρέσκονται. Κάθονται στην απ’ έξω και πετάνε συνθήματα. Δεν τολμούν να μπουν στην εξουσία, να συνεργαστούν, να πάρουν μαζί αποφάσεις.

• Ο Συνασπισμός σε απογοήτευσε;

Ναι, γιατί σ’ αυτόν είχα κάποιες ελπίδες. Αλλά τις έχασα μετά τα Δεκεμβριανά όπου πήγε να αρθρώσει κάτι και δεν το ολοκλήρωσε.

• Μισό λεπτό. Ακριβώς επειδή άρθρωσε, έχασε και πολλές ψήφους.

Έπρεπε να το ολοκληρώσει. Ας έλεγε καθαρά «Ναι, είμαστε με τους κουκουλοφόρους! Καλά κάνουν τα παιδιά και τα σπάνε αφού τα ‘χουμε φέρει στα όριά τους!». Αλλά πού να το πεις αυτό στη Βουλή; Χάνεις αμέσως την καρέκλα σου. Μάλλον εκεί έπαιξε ο εκβιασμός και δεν το ρισκάρανε. Κρίμα, γιατί αν μιλάγανε πιο γενναία, θα χάνανε την καρέκλα τους σε πρώτη φάση, αλλά θα πέρναγαν τουλάχιστον στη συνείδηση του κόσμου. Θα ήταν η στάση τους μια καλή πρώτη ύλη για κάτι μελλοντικό. 

• Ο Τσίπρας σαν πρόσωπο πώς σου φαίνεται;

Μου φαίνεται λίγο ναρκισσάκι.

• Ο Λοβέρδος του ΠΑΣΟΚ;

Ποιος είναι αυτός; Της Εργασίας;

• Ναι, αυτός με τα μελαγχολικά μάτια... Τον συμπαθεί πολύς κόσμος.

Κοίτα, δε με ενδιαφέρουν οι μονάδες. Με ενδιαφέρει ποιο σύστημα υπηρετούν. Και για μένα όλοι εκεί μέσα –αριστεροί, δεξιοί, σοσιαλιστές- είναι όλοι το ίδιο καλαμπούρι.

• Το ΛΑΟΣ;

Καλά, αν δεν υπήρχαν οι ξένοι, δε θα υπήρχε αυτό το κόμμα. Το ΛΑΟΣ πρέπει να στήσει ένα άγαλμα στον πεινασμένο μετανάστη και από κάτω να λέει: «Στον άγνωστο μετανάστη που μας έκανε κόμμα»… Βγαίνει τώρα ο Καρατζαφέρης και λέει ότι ο κόσμος πρέπει να κάνει λίγη υπομονή. Αυτός έκανε καθόλου υπομονή; Έχει χάσει κανέναν πόντο από την κοιλιά του; Ή μήπως έχασε ο Πάγκαλος ή ο Βενιζέλος; Στη Βουλή που εγώ ονειρεύομαι αυτός θα είναι νέος κανόνας: Απαγορεύεται να μιλάνε οι χοντροί  σε εποχή κρίσης!

• Πώς σου φαίνεται που η νέα υπουργός Παιδείας, η Διαμαντοπούλου, στέλνει κι αυτή το παιδί της σε ιδιωτικό σχολείο;

Εδώ το στέλνει η Παπαρήγα, η Διαμαντοπούλου δε θα το ‘στελνε;

• Ήταν έκπληξη για σένα ότι ο Βοσκόπουλος χρωστούσε τόσα εκατομμύρια στην εφορία;Όχι, καθόλου. Γιατί; Για ποιον ήταν έκπληξη;

Δεν απογοητεύτηκες;(γέλια) …Από τον Βοσκόπουλο μωρέ να απογοητευτώ; Γιατί; Επένδυσα ποτέ στον Βοσκόπουλο για να απογοητευτώ;

• Σε ρώτησα επειδή για πολύ κόσμο είναι ένας μεγάλος λαϊκός καλλιτέχνης.

Ο κόσμος καλύτερα να σκεφτεί τις διασυνδέσεις των μεγαλοκαλλιτεχνών με το κράτος. Πώς γίνεται η γυναίκα του Βοσκόπουλου να είναι μέσα στο κοινοβούλιο και μάλιστα υπουργός; Πώς γίνεται και η γυναίκα ενός άλλου λαϊκού καλλιτέχνη, του Νταλάρα, να είναι επίσης μέσα στο κοινοβούλιο και να ψηφίζει το ΔΝΤ;... Τυχαίο; Δε νομίζω!

• Πάντως σε τελική ανάλυση όλους αυτούς εμείς τους ψηφίζουμε. 

Μα ναι, έχουμε τους πολιτικούς που μας αξίζουν. Αυτό είναι σίγουρο. Είμαστε μια κοινωνία ηλίθια, ατομιστική και μισαλλόδοξη. Ο καθένας το αμάξι του, το παιδί του, τις δουλειές του, την πάρτη του… Δε λειτουργεί έτσι ρε παιδιά! Πρέπει να φτάσουμε στον γκρεμό για να το καταλάβουμε; …Σκέφτομαι καμιά φορά πόσο υποκριτής είναι ο λαός. Ας πούμε, όλη η Ελλάδα ξέρει ότι ο τάδε πρωθυπουργός ή ο τάδε δήμαρχος είναι ομοφυλόφιλος. Το συζητάνε στα σπίτια, στα καφενεία, παντού. Εάν όμως ο τάδε δήμαρχος ή ο τάδε πρωθυπουργός έβγαινε και έλεγε ότι «ναι, είμαι ομοφυλόφιλος», την άλλη μέρα θα είχε εξαφανιστεί από το πολιτικό σύστημα. Κανείς δε θα τον ψήφιζε. Μπορεί να είναι μια λεπτομέρεια λίγο πιπεράτη αυτό που λέω, αλλά δείχνει την υποκρισία μας.

• Πιστεύεις ότι ένας πολιτικός που είναι ομοφυλόφιλος θα έπρεπε να βγει και να το πει;

Βέβαια! Γιατί; Πού είναι το κακό; Και θα ‘πρεπε η κοινωνία να το δεχτεί. Αφού το ξέρει έτσι κι αλλιώς. Αλλά τίποτα δε στέκει, ρε παιδί μου, σ’ αυτή τη χώρα! Από τον πολίτη μέχρι τον πρωθυπουργό όλα είναι στημένα πάνω σε μία σύμβαση, ένα ψέμα.

• Ελπίδα τι σου δίνει σήμερα;

Τα νέα παιδιά. Πολύ ωραία γενιά μεγαλώνει  τώρα. Είναι διαφορετική από τη γενιά που μεγάλωσε μέσα στην ψευδοευμάρεια του ΠΑΣΟΚ. Τώρα τα παιδιά καίγονται –μιλάω γι’ αυτά που είναι 15-16. Μεγαλώνουν σ’ έναν κόσμο χωρίς ελπίδα, χωρίς αύριο, χωρίς ανέσεις, βλέπουν ότι σιγά-σιγά στερούνται. Μου θυμίζει λίγο και εμάς στη δεκαετία του ’60 που μεγαλώσαμε μες στη φτώχια. Θεωρώ ότι σε τέτοιες εποχές είναι που φτιάχνονται άνθρωποι.

• Τα Δεκεμβριανά τι άφησαν τελικά;

Κοίτα, τα Δεκεμβριανά ήταν η πρώτη ουσιαστικά αστική επανάσταση. Τελείως ανεξέλεγκτη από κόμματα. Βγήκαν οι πιτσιρικάδες και επειδή δεν είχαν άλλον τρόπο να αρθρώσουν λόγο, τα σπάγανε. Είναι κρίμα που δεν οδήγησε κάπου, δε δημιουργήθηκε ένα οργανωμένο αίτημα. Αλλά δεν πιστεύω ότι ξεθύμανε τελείως. Οργανώθηκαν κάποιες κοινωνικές ομάδες –το πάρκο στα Εξάρχεια ή το άλλο πάρκο στα Πατήσια, εκεί που πήγε να κόψει τα δέντρα ο Ομέρ Πριόνης (σ.σ. ο Νικήτας Κακλαμάνης). Κάτι είναι κι αυτό.

• Πρόσφατα, στη συναυλία του Ψαραντώνη στο Ηρώδειο, αφιέρωσες τη συμμετοχή σου στους νεκρούς της αποστολής για τη Γάζα.

Ε ναι, κάτι έπρεπε να κάνω. Έτσι κι αλλιώς, μου 'χε φύγει τελείως η χαρά για τη συναυλία -ήταν μόλις τρεις μέρες μετά το επεισόδιο. 

• Και τι είπες στον κόσμο;Ε, είπα το γνωστό παλιό τσιτάτο ότι η σιωπή είναι συνενοχή κι εγώ δεν μπορώ να είμαι συνένοχος. Και τραγουδήσαμε το «Να 'χεν η θάλασσα βουνά» για τους νεκρούς και για τους γενναίους αυτούς ανθρώπους που αφήσανε τις μικρές ζωούλες τους και πήγαν να σπάσουν ένα άθλιο εμπάργκο
• .Για τους 4 ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους στη Marfin τι έχεις να πεις;

Τι να πω; Αυτή είναι η ψυχοπαράνοιά μας. Μπορείς να βγάλεις άκρη;

• Πάντως από μολότοφ κουκουλοφόρων χάσανε τη ζωή τους.

Ναι, ποιοι είναι όμως αυτοί οι κουκουλοφόροι; Πίσω απ’ τις κουκούλες κρύβονται διάφορες ομάδες. Είναι αναρχικοί αλλά είναι και προβοκάτορες. Στα Δεκεμβριανά υπήρχαν φωτογραφίες με κουκουλοφόρους να βγαίνουν μέσα από τις ορδές των ΜΑΤ. Άρα τι να πω; Ότι ήταν δολοφονία δεν το συζητάμε.

• Αν τύχαινε να παίζεις εκείνες τις μέρες στο Ηρώδειο, θα έβγαινες να πεις κάτι αντίστοιχο γι' αυτούς;

Ε βέβαια. Έτσι θα το αφήναμε; Απλά θα προσθέταμε ότι δεν ξέρουμε τι έγινε ακριβώς.

• Ειδήσεις από πού μαθαίνεις;

Απ' το ραδιόφωνο. Ακούω την «Ελληνοφρένεια» -τις ατάκες που πετάνε οι πολιτικοί. Τι είπε η Ντόρα, τι είπε ο Γιωργάκης... Τα παιδιά στην «Ελληνοφρένεια» τις μπλέκουν όλες μαζί με πολύ χιούμορ. Χτες άκουγα μια εκπομπή που ο Γιωργάκης έλεγε ότι το ελληνικό κράτος είναι ασθενής κι ακριβώς την ίδια ατάκα έλεγε πριν 40 χρόνια ο Παπαδόπουλος…

•  Λαζόπουλο βλέπεις;

Μπα, τον βαριέμαι. Είχε εποχές καλές, τώρα τον βρίσκω αγχωμένο. Μια-δυο φορές που έτυχε να τον δω, έλεγε κάτι ανεκδοτάκια, κάτι προστυχοτέτοια…

• Ο Κανάκης;

Δεν ξέρω, μου φαίνεται λίγο βεβιασμένο και αυτάρεσκο όλο αυτό το γέλιο και ο χαβαλές.

• Τι σου λέει το όνομα Τζιμπρίλ Σισέ;

Τι είναι αυτό;

• Ποδοσφαιριστής του Παναθηναϊκού που πήρε φέτος το πρωτάθλημα.

(γέλια) Εντάξει, θα το έχω υπόψη μου.

• Η κρίση έχει επηρεάσει την καθημερινή σου ζωή;

Πρακτικά όχι. Ζω μόνος μου, δεν έχω οικογένεια, ξέρω να ζω και με 500 ευρώ τον μήνα. Και δεν είμαι ο άνθρωπος που βγαίνει έξω. Τα μόνα μου έξοδα είναι κάνα τραπέζωμα με φίλους ή κάνα ταξίδι.

• Το εισόδημά σου δε μειώθηκε;Δεν ήταν κανένα τρελό εισόδημα για να μειωθεί. Τις 20 συναυλίες που κάναμε τον χρόνο θα τις κάνουμε και φέτος.

 Με τι εισιτήριο;
Γύρω στα 15 ευρώ. Και πέρυσι τόσο ήταν. Πάντα παλεύαμε για φτηνό εισιτήριο. 

• Πώς νιώθεις που σε πολλές συναυλίες με τους Επισκέπτες γινόταν ντου απ' τον κόσμο για να μπει τσάμπα;

Τι να σου πω; Ούτε θυμώνω, ούτε χαίρομαι.

• Ε πώς! Δε σ' ενοχλεί να ετοιμάζεις κάτι που έχει κόπο και έξοδα και ο άλλος να το θεωρεί δεδομένο;

Υπήρχαν φορές που μ' ενοχλούσε. Πέρσι ας πούμε σε μια συναυλία με 5.000 κόσμο εμείς δεν πήραμε φράγκο. Μπήκαμε και μέσα! Το ίδιο έγινε και με πολλές συναυλίες στην Κρήτη... Κάπως έτσι, βέβαια, φτάσαμε στο σημείο να διαλυθούν οι Επισκέπτες.

• Για οικονομικούς λόγους;

Ε ναι. Έτσι κι αλλιώς ήταν ένα δυσβάσταχτο πράγμα και οικονομικά και ψυχολογικά. Ήμασταν σχεδόν 20 άτομα, βγαίναμε στον δρόμο, νοικιάζαμε πούλμαν, μηχανήματα, ξενοδοχεία, τα έξοδα ήταν μυθικά. Το μεροκάματο στην καλύτερη περίπτωση να ήταν 400 ευρώ. Ήμασταν μια ορχήστρα που συντηρούνταν από την τρέλα των μελών της.

•  Και η τρέλα κάποια στιγμή τελείωσε;

Ναι. Τρέχανε οι άνθρωποι σε άλλες δουλειές για να επιβιώσουν. Δεν μπορούσαμε να βρεθούμε όλοι μαζί. Ενώ είχαμε υλικό για δεύτερο δίσκο, καθυστερούσαμε συνέχεια. Οπότε είπαμε να διαλύσουμε το μεγάλο σχήμα και να συνεχίσουμε πιο χαλαρά, 4-5 άτομα.

•  Με το ίδιο όνομα;

Όχι, δε θα το  'θελα από σεβασμό στην ιστορία των Επισκεπτών. Θα βρούμε άλλο όνομα.

• Πώς είναι να είσαι 50 χρονών;

Τι να σου πω; Πλάκα έχει.

•  Οικογένεια θα κάνεις ποτέ;

Δεν το βλέπω.

• Η διάθεση για σεξ έχει μειωθεί;

(γέλια) Όχι, ευτυχώς.

• Η διάθεση να ερωτεύεσαι;

Ούτε. Κοίτα, κάνω τα ίδια πράγματα που έκανα και στα 25 μου. Δηλαδή κάνω μουσικές, ερωτεύομαι, γνωρίζω ανθρώπους, γυρνάω, αυτοανατρέπομαι. Αν κάτι αλλάζει μετά τα 50, είναι ότι κάνεις κάποιες σκέψεις πάνω στον χρόνο. Πολύ απλά, μια μέρα δε θα υπάρχεις. Κι αυτή η μέρα δεν είναι πια και πολύ μακριά.Σε φοβίζει;
Με εξιτάρει. Μου δημιουργεί έναν ωραίο ίλιγγο.

• Είναι τυχαίο που το κορίτσι σου είναι κάθε φορά αρκετά χρόνια νεότερο από σένα;

Καθόλου τυχαίο. Πάντα έκανα παρέα με κορίτσια και αγόρια από μικρότερες ηλικίες. Βαριέμαι τους ανθρώπους της ηλικίας μου, εκτός κι αν είναι σαν τον φίλο μου, τον Ντίνο, που είναι κι αυτός το ίδιο ξέμπαρκος και ανοικτός στο πώς περνάει το 24ωρό του. Νιώθω ότι ταυτίζομαι πιο πολύ με τη φρεσκάδα της σκέψης των νέων.

• Και με τη φρεσκάδα του κορμιού τους όμως!

Αυτό εννοείται. Αλλά η σκέψη και το κορμί πάνε μαζί. Οι νέοι φαντάζουν πιο όμορφοι γιατί είναι πραγματικά πιο όμορφοι και μέσα τους.

• Μοναξιά νιώθεις ποτέ;

Μοναξιά όχι, παρότι μου αρέσει να απομονώνομαι. Μπορεί να περάσω δύο-τρεις εβδομάδες χωρίς να δω άνθρωπο.

• Γιατί;

Για να καθαρίσω μέσα μου.

• Τότε είναι που γράφεις και στίχους;

Ναι. Μουσική γράφω και με παρέα, στίχους όχι. Εκεί θέλεις απόλυτη ησυχία για ν' ακούσεις τον εαυτό σου.

• Τον εαυτό σου πριν 20-30 χρόνια τον θυμάσαι;

Α ναι, μου αρέσει να έχω επαφή με τις προηγούμενες ηλικίες μου. Θέλω να θυμάμαι όλα μου τα βήματα. Να ξέρω πώς έφτασα ως εδώ.

• Τα τραγούδια από τις Τρύπες τα ξανακούς ποτέ;

Σπάνια. Έτυχε μια φορά σερφάροντας στο ίντερνετ να πέσω πάνω στην «Ταξιδιάρα Ψυχή». Άκουγα πόσο παιδική είναι η φωνή μου και χαμογελούσα. Μπορεί τεχνικά να ήταν ατελή αυτά τα βήματα, αλλά ήταν ειλικρινή.

•  Στον καθρέφτη κοιτάζεσαι ποτέ; Κυριολεκτικά μιλάω.

Ε, καμιά φορά ναι.

•  Κάνεις ακόμα γκριμάτσες;

(σκάει στα γέλια) …Ναι!

• Μικρός ένιωθες ξεχωριστό παιδί;

Ένιωθα παράξενο παιδί. Ότι είμαι από αλλού. Να φανταστείς, ενώ μεγάλωνα σε μια πολύ φτωχή οικογένεια, είχα φτιάξει μέσα μου ένα παραμύθι ότι είμαι αριστοκράτης.

• Πραγματικός αριστοκράτης;

(γελάει) Ναι! Για πολλά χρόνια πίστευα ότι δεν είναι αυτοί οι γονείς μου, ότι δεν είναι αυτό το περιβάλλον μου και ότι κάποιοι με φέρανε για να με δοκιμάσουν στη φτώχια. Ήμουν ψωνάρα! Και περίμενα οι πραγματικοί γονείς μου να έρθουν κάποια στιγμή να με πάρουν.

• Τους ...φτωχούς γονείς σου τους αγαπούσες;

Πολύ. Και τους πονούσα. Παλεύανε να μας μεγαλώσουν, ήταν σκληρά τα πράγματα. Και όλο μου το σόι γενικά ήταν φτωχό και τρελό μαζί -«καιρός των τσιγγάνων» τελείως! Αδέρφια που μάλωναν, που έρχονταν στα χέρια για το τίποτα και μετά αγαπιόντουσαν και πίνανε μαζί.

•  Στον Θεό πιστεύεις;

Πιστεύω ότι η ζωή έχει νόημα. Ότι δεν είναι τυχαίο το σύμπαν, η γη, οι ζωές μας… Υπάρχει αιτία για όλα αυτά. Τώρα αν αυτό είναι Θεός ή είναι η φύση από μόνη της που παλεύει να εξελιχθεί…

• Επηρεάζει πάντως αυτό τη δική σου ζωή;

Ε βέβαια.

•  Με ποιόν τρόπο;

Εγώ λογοδοτώ στη φύση. Στα δέντρα, στους φίλους, στον εαυτό μου…

•  Στα δέντρα όταν λες; Κυριολεκτικά εννοείς;

Καμιά φορά και κυριολεκτικά. Δηλαδή σε πολύ δύσκολες στιγμές στη ζωή μου μπορώ να καθίσω αγκαλιά μ' ένα δέντρο και να τα πω. Ακόμα και τα δέντρα σού δίνουν κουράγιο. 

The Schooligans  27/6/2010                                                         (γιά την αντιγραφή sirios)

Πότε θα γίνει η κοινωνική έκρηξη;

Ακούμε συνεχώς ότι έρχεται κοινωνική έκρηξη, λόγω των οικονομικών μέτρων που λαμβάνει η κυβέρνηση, μειώνοντας το πραγματικό εισόδημα του λαού. Επίσης, ακούμε διαρκώς διάφορες εκτιμήσεις για το πότε θα συμβεί η κοινωνική έκρηξη.

Για να εκτιμηθεί ο χρόνος της κοινωνικής έκρηξης θα πρέπει να συνεκτιμήσουμε τα παρακάτω:

Υπάρχουν κάποιες μελέτες, οι οποίες αναφέρουν ότι στην Ελλάδα ο πληθυσμός,

όσον αφορά τα οικονομικά του, είναι κατανεμημένος ως εξής:

α. Ανώτερη τάξη: 10%

β. Μεσαία τάξη: 40%

γ. Κατώτερη τάξη: 50%

Οι ίδιες μελέτες αναφέρουν ότι η κατανομή του πλούτου στη χώρα μας έχει ως εξής:

α. Ανώτερη τάξη: 50%

β. Μεσαία τάξη: 40%

γ. Κατώτερη τάξη: 10%

Από τα παραπάνω προκύπτει το σημαντικό συμπέρασμα ότι η μεσαία τάξη νέμεται από τον παραγόμενο εθνικό πλούτο, ακριβώς το ποσοστό που της αναλογεί, δηλαδή δεν κλέβει

κανέναν αλλά ούτε και την κλέβουν.

Αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό στοιχείο. Γιατί;

Γιατί η μεσαία τάξη, πληθυσμού 40% αποτελεί την ασπίδα προστασίας της ανώτερης τάξης. Αυτή η ασπίδα εμποδίζει κάθε εξέγερση της κατώτερης τάξης. Αυτό συμβαίνει γιατί η μεσαία τάξη, μη έχοντας βιοποριστικό πρόβλημα, απολαμβάνει μια σχετικά άνετη ζωή, με διπλά και τριπλά αυτοκίνητα, με καταθέσεις σε τράπεζες, με διπλά και τριπλά σπίτια, με

καλοκαιρινές διακοπές, καλό ντύσιμο κλπ. Έχει την άνεση να στείλει τα παιδιά της για σπουδές και γενικά δεν είναι μεν πλούσια, αλλά δεν στερείται και κάτι.

Όταν λοιπόν η κατώτερη τάξη, απελπισμένη από τη φτώχεια, αποπειράται να εξεγερθεί, με βίαια επεισόδια στους δρόμους, εμπρησμούς κάδων σκουπιδιών, αυτοκινήτων και

καταστημάτων, αμέσως η μεσαία τάξη παίρνει το μέρος της ολιγαρχίας, συμφωνώντας στον χαρακτηρισμό των εξεγερμένων ως αναρχικών, αληταράδων, διασαλευτών της τάξης κλπ, εφόσον η ίδια αισθάνεται μέρος του συστήματος, άρα ευνοημένη από αυτό.

Τι θα συμβεί όμως όταν, κατόπιν της κυβερνητικής πολιτικής, αρχίσει να φτωχοποιείται η μεσαία τάξη; Όταν θα χάσει όλες αυτές τις ανέσεις που σήμερα απολαμβάνει; Όταν

συνειδητοποιήσει ότι αδυνατεί να αποπληρώσει δάνεια και κάρτες και ενδεχομένως χάσει σπίτια, αυτοκίνητα, ταξίδια και αντιμετωπίσει πλέον βιοποριστικό πρόβλημα;

Τότε, σαφέστατα θα επαναπροσδιορίσει τη θέση της και θα βρεθεί να συντάσσεται με την κατώτερη τάξη, παίρνοντας και η ίδια μέρος στις εξεγέρσεις.

Μόνο που τότε, μια ολιγαρχία του 10% θα αδυνατεί πλέον να επιβληθεί με μέσα

καταστολής, όπως αστυνομικές δυνάμεις κλπ.

Ως παράδειγμα θα έπρεπε να ληφθεί η ιστορία της Αργεντινής, όπου πραγματοποιήθηκε λαϊκή εξέγερση, μόνο όταν εθίγησαν τα δικαιώματα της μεσαίας τάξης.

ΠΗΓΗ: http://www.larisaportal.gr/pages/arthra/pote-tha-gini-i-kinoniki-ekrixi.php

Τυχαίο;;;;;; Δεν νομίζω!!!!!!!!…

Που την πάνε αυτή τη χώρα… 

Τριάντα έξι χρόνια μετά την πτώση της χούντας των συνταγματαρχών, η Ελλάδα διέρχεται μια χωρίς προηγούμενο κρίση… Η χούντα κατέλυσε με τα όπλα τη δημοκρατία, έστειλε χιλιάδες πατριώτες στην εξορία, βασάνισε, πόνεσε, μάτωσε, έβαλε το λαό στο γύψο, αλλά στα επτά χρόνια τυραννίας δεν επέβαλε οικονομική δικτατορία…

Το αντίθετο…

Ενώ εσείς – η γενιά του Πολυτεχνείου, που όπως εύστοχα έχει πει η Έλλη Παππά, εξαργύρωσε πάρα πολύ ακριβά γραμμάτια και από σας γέμισε ο τόπος νεόπλουτους – σε συνεργασία με κέντρα που εξυπηρετούν τα συμφέροντα μιας αδίστακτης νεοφιλελεύθερης συμμορίας, έχετε εγκαθιδρύσει την πιο σκληρή και απάνθρωπη οικονομική δικτατορία που έχει γνωρίσει ο τόπος…

Ρε σεις…

Ο δικτάτορας Παπαδόπουλος δεν είχε σπίτι ούτε στην Ηρώδου Αττικού, ούτε στην Αρεοπαγίτου, ούτε είχε καβάτζα πέντε έξι off shore για να κάνει παιχνίδι με τα κλεμμένα… Εσείς έχετε…

Ο δικτάτορας πέθανε και τον έβγαλαν από τριάρι…

Ενώ σεις, κάποιοι από σας, με την ανοχή των υπολοίπων, εξαπατώντας και κατακλέβοντας τον Ελληνικό λαό, πλουτίσατε και προκαλέσατε ασύστολα και ατιμωρητί και τώρα κυνικά στέλνετε το λογαριασμό σε μισθωτούς και συνταξιούχους…

Καλά, δεν ντρέπεστε;;;

Ρε σεις…

Ξέρετε ποιο ήταν το δημόσιο χρέος του δικτάτορα;;;

Μηδέν στο πηλίκιο, όπως λέει Κάποιος…

Ξέρετε τι σημαίνει χρέος 300 δις €;;;

Υποδούλωση της χώρας, εφιάλτες…

Τι θα πεις, κύριε Λοβέρδο, σε μια χήρα 45 χρονών, με δυο ανήλικα παιδιά άνεργη, που βίαια της στερείς τη σύνταξη του άνδρα της;;;

Πήγαινε στο μεσιέ Ντομινίκ Στρος Καν;;;

Τι σκατά σοσιαλιστές είστε;;;

Τουλάχιστον, κερνάτε τα έξοδα της… αποδημίας;;;

Είναι γνωστό ότι ο πολίτης απεριόριστης ανοχής που αραχτός στοχάζεται σε καναπέ, δεν αντιδρά… Αλλά είναι επίσης βέβαιο ότι στο παρελθόν δεν έχει ξαναβρεθεί σε παρόμοιες συνθήκες στέρησης, εμπαιγμού, οργής, εργασιακού μεσαίωνα, οικονομικής κακοποίησης και ταπείνωσης…

Αυτό, κύριοι, καλό θα ήταν να το λάβετε σοβαρά υπ’ όψη σας, γιατί έτσι που τα κάνατε, αρκεί μια σπίθα για να γίνει η χώρα Ιράκ…

Το πάρτι πάντως τελειώνει… Τα προνόμια, η υποκρισία, η αλαζονεία, η ασυδοσία, οι προκλήσεις, η ασυλία, όλα, κάποτε τελειώνουν…

Η κοινωνία δεν ανέχεται και δεν αντέχει άλλο το κλεπτοκρατικό σύστημα που λυμαίνεται τη χώρα.

Οι Δύο Ελλάδες….

Σύμφωνα με το «Ευρωβαρόμετρο»:

(και εδώ δεν πρόκειται για τα «Greek statistics» που προκαλούν τόση ευθυμία στον κ. Παπακωνσταντίνου, αλλά για στοιχεία ανεπίδεκτα αμφισβητήσεως από τους κυβερνώντες μας):

• Το 96% των Ελλήνων δηλώνουν ότι βλέπουν τη χώρα να βουλιάζει στη φτώχεια.

Ότι το φάσμα της φτώχειας απειλεί το σύνολο του ελληνικού λαού, προφανώς είναι κάτι που το προσμέτρησαν οι – «πατριωτικά» δρώντες – Έλληνες εφοπλιστές, όταν πριν ΑΠΌ δύο βδομάδες (σύμφωνα με τη χτεσινή είδηση που δημοσιοποιήθηκε από το παναμέζικο πρακτορείο – «Panama City prensa.com»)«έκλεισαν» τη συμφωνία για τη μεταφορά ακόμα 200 πλοίων τους υπό παναμέζικη σημαία…

• 58% των Ελλήνων δυσκολεύεται σε μόνιμη βάση να πληρώσει τους λογαριασμούς ρεύματος, τηλεφώνου, νερού, ενοικίου κλπ. ή αδυνατεί να ανταποκριθεί στις δανειακές υποχρεώσεις του.

Ανάμεσα στους 6 από τους 10 Έλληνες που μετρούν τα ευρώ για να τα φέρουν βόλτα τσίμα τσίμα, προφανώς δεν ανήκει ο πρόεδρος του ΣΕΒ, ο κ. Δ. Δασκαλόπουλος, αν κρίνουμε από το γεγονός ότι όπως διαβάζουμε στον Τύπο (εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», 17/11/2009), δαπάνησε το ποσό του 1,5 εκατομμυρίων ευρώ για την αγορά ενός πίνακα, δημιουργίας πρωτοποριακού εικαστικού, που εκτέθηκε προ ολίγων μηνών σε καλαίσθητη γκαλερί του Λονδίνου…

• Το 73% των Ελλήνων δηλώνουν ότι ζουν με το άγχος της απόλυσης και θεωρούν απίθανο να βρουν δουλειά, αν το επόμενο διάστημα βρεθούν στην ανεργία.

Προφανώς, μεταξύ αυτών των μεμψίμοιρων Ελλήνων δεν ανήκουν οι τραπεζίτες, αν κρίνουμε από την προχτεσινή δήλωση του τραπεζίτη της «Άλφα Μπανκ» σύμφωνα με την οποία: «Δεν υπάρχει λόγος μεμψιμοιρίας και απογοήτευσης. Η χώρα βρίσκεται στη σωστή κατεύθυνση»…

Μαζικές απολύσεις στις φαρμακευτικές

Σε εποχή ΔΝΤ, οι έχοντες και κατέχοντες έδειξαν και πάλι το... καλό τους πρόσωπο. Χωρίς καμία ενοχή οι φαρμακοβιομηχανίες, εν μέσω οικονομικής κρίσης, προβαίνουν σε μαζικές απολύσεις, γεγονός που δεν συνάδει όμως με την αύξηση των κερδών τους, η οποία εμφανίζει ανοδική πορεία.

 Επικαλούμενες μειώσεις πωλήσεων εξαιτίας της νέας φαρμακευτικής πολιτικής της κυβέρνησης, αλλά και δυσκολίες λόγω εποχής, οι επιχειρήσεις φαρμάκων απομακρύνουν κατά δεκάδες τους εργαζόμενους τον τελευταίο μήνα. Από το τέλος Μαΐου μέχρι σήμερα υπολογίζεται ότι έχουν απολυθεί πάνω από 300 εργαζόμενοι στο χώρο και οι καλά γνωρίζοντες επισημαίνουν ότι τα χειρότερα έρχονται.

Ολα αυτά την ώρα που οι φαρμακοβιομηχανίες έχουν το υψηλότερο περιθώριο μεικτού κέρδους (ανάμεσα σε 40 κορυφαίους κλάδους της ελληνικής οικονομίας) που αγγίζει το 37,08% (έκθεση ICAP 2010). Οσο για το καθαρό κέρδος, αυτό φθάνει το 7,61%.

Ενδεικτικό είναι επίσης ότι οι φαρμακοβιομηχανίες εισπράττουν 1 στα 2 ευρώ από αυτά που διαθέτει το μεγαλύτερο ασφαλιστικό ταμείο, το ΙΚΑ, για παροχές υγείας. Για το 2009 το 47,8% των δαπανών του οργανισμού δόθηκε για φάρμακα, ποσοστό που αντιστοιχεί σε 2,19 δισ. ευρώ!

Δαπάνες για φάρμακα

Σε ό,τι αφορά όλα τα ασφαλιστικά ταμεία, στον τομέα των φαρμάκων καταλήγει το 43,6% των δαπανών Υγείας (έρευνα ΙΟΒΕ) και η ετήσια αύξηση ξεπερνά τις 10 μονάδες σε σχέση με το 2004, που αποτελούσαν το 33,5%. Καθόλου τυχαίο βέβαια, αν υπολογίσει κανείς ότι η Ελλάδα κατέχει την 1η θέση στην Ευρώπη στην κατανάλωση αντιβιοτικών και στην 3η θέση μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ στην κατανάλωση αντιδιαβητικών φαρμάκων.

«Δεν υπάρχει εταιρεία στο χώρο του φαρμάκου που να μην έχει υπερκέρδη, γι'' αυτό και οι απολύσεις αυτές δεν δικαιολογούνται» υπογραμμίζει ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ιατρικών Επισκεπτών Γερ. Κονιδάρης.

Οι ιατρικοί επισκέπτες αποτελούν το 50% των ατόμων που απολύθηκαν το τελευταίο διάστημα σε ένα σύνολο εργαζομένων που φθάνει τα 7.900 άτομα, συμπεριλαμβανομένων και όσων πωλούν παραφαρμακευτικά προϊόντα και μηχανήματα.

«Οι φαρμακοβιομηχανίες ισχυρίστηκαν ότι εξαιτίας της επίπεδης μείωσης των τιμών στα φάρμακα κατά 27% που έκανε η κυβέρνηση έχουν μειώσεις στα κέρδη τους και στις πωλήσεις, αλλά αυτό σαφώς δεν ισχύει. Σιγά σιγά θα θελήσουν να τους κάνουμε και έρανο» τονίζει ο Γ. Κονιδάρης και προσθέτει: «Ιδιαίτερα οι πολυεθνικές εταιρείες δεν έχουν μειώσει σε καμία περίπτωση τα κέρδη τους. Διότι στηρίζονται στο τεκμήριο του πρωτοτύπου φαρμάκου, ελέγχουν την αγορά και αποτελούν ουσιαστικά μονοπώλιο. Το ερώτημα είναι πώς τους επιτρέπει η κυβέρνηση να κάνουν απολύσεις με τέτοια κέρδη. Αλλά είναι ένας εκβιασμός προς την κυβέρνηση για να αλλάξει τον τρόπο τιμολόγησης και σ'' αυτήν την περίπτωση τα θύματα είναι οι εργαζόμενοι».

Τα προβλήματα

Ο πρόεδρος πάντως του Συνδέσμου Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Ελλάδος (ΣΦΕΕ) Διονύσης Φιλιώτης ερωτηθείς από την «Κ.Ε.» για το θέμα των μαζικών απολύσεων συνιστά στους συναδέλφους του φαρμακοβιομηχάνους ψυχραιμία και εξηγεί:

«Είμαι σίγουρος ότι η κυβέρνηση θα κάνει προσπάθειες να ομαλοποιήσει την αγορά και να διορθώσει τα πραγματικά προβλήματα του χώρου μας, που είναι κυρίως η καταπολέμηση της σπατάλης, η έλλειψη μηχανοργάνωσης και η ξαφνική οριζόντια μείωση των τιμών των φαρμάκων. Ηταν άλλωστε μια κίνηση πανικού η οποία αποδιοργάνωσε την αγορά ενώ, αντιθέτως, η άμεση εφαρμογή του νόμου που η κυβέρνηση ψήφισε το Μάρτιο θα ομαλοποιήσει τις συνθήκες και θα δώσει και στις εταιρείες την προβλεψιμότητα που χρειάζεται να έχει μια επιχείρηση για να μπορεί να λειτουργεί. Πρέπει οι επιχειρήσεις να γνωρίζουν με ποιο τρόπο προσδιορίζονται οι τιμές των φαρμάκων και αυτός ο τρόπος να εφαρμόζεται διαρκώς και διαχρονικά. Απλά πράγμα, δηλαδή».

Πάντως, οι εταιρείες χρησιμοποιούν διάφορα τρικ για να προχωρήσουν στις μαζικές απομακρύνσεις. Μεταξύ αυτών η εθελούσια έξοδος, η οποία βέβαια μόνο εθελούσια δεν είναι, αφού υπάρχει η έμμεση προειδοποίηση πως αν δεν φύγουν μόνοι τους, την απόλυση δεν τη γλιτώνουν. Ενδεικτικά:

*Η Sanofi Aventis μέσα στον τελευταίο μήνα έλυσε τη συνεργασία της με περίπου 90 άτομα, στα οποία συμπεριλαμβάνονται και συνταξιοδοτήσεις.

*Η αγορά φαρμάκου αλλά και οι συνδικαλιστές του κλάδου μιλούν για 60 απολύσεις στην εταιρεία Novartis το τελευταίο διάστημα. Ο αντιπρόεδρος της εταιρείας Κώστας Φρουζής ωστόσο διαψεύδει το γεγονός αλλά επισημαίνει: «Απολύσεις δεν έχουν γίνει αλλά έχουμε παγώσει τις προσλήψεις. Δηλαδή επειδή δημιουργούνται κενά σε διάφορες θέσεις δεν έχουμε προχωρήσει στην αναπλήρωσή τους, κάτι που κάναμε στο παρελθόν. Ετσι, έχουμε γλιτώσει 20-30 θέσεις. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι μέχρι το τέλος του χρόνου δε θα γίνουν απομακρύνσεις».

*Η εταιρεία Boehringer με μια κίνηση απομάκρυνε πριν από λίγους μήνες 35 με 40 άτομα. Η ενέργεια αυτή ήρθε μετά τη μεγάλη πτώση στην τιμή ενός συγκεκριμένου φαρμάκου της που, όπως λένε άνθρωποι της εταιρείες, προκάλεσε μεγάλες απώλειες οι οποίες εντάθηκαν με το νέο δελτίο τιμών.

ΜΑΡΙΛΙΖΑ ΞΕΝΟΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

«Στα 9 δισ. τα έσοδά τους»

Δεν έχουν μειώσει τα κέρδη τους οι φαρμακοβιομηχανίες και απλώς οι εργαζόμενοι χρησιμοποιούνται, επισημαίνει σε δήλωσή της στην «Κ.Ε.» η υπουργός Υγείας Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου:

«Ολο το προηγούμενο διάστημα αύξησαν τα έσοδά τους από 4 στα 9 δισ. ευρώ, γεγονός που αποδεικνύει ότι ο χώρος του φαρμάκου έχει τεράστια κέρδη. Οσον αφορά στον εξορθολογισμό των δαπανών και τη μείωση της τιμής που είναι αναγκαία, η ανάλυση δείχνει ότι εξακολουθούν να έχουν πολύ μεγάλο περιθώριο κέρδους. Στην ουσία, το καθαρό τους κέρδος δεν επηρεάζεται αλλά ένα ενδιάμεσο ποσοστό που το χρησιμοποιούσαν για άλλες δραστηριότητες όπως για προώθηση των προϊόντων τους. Εξορθολογίζουμε τις τιμές εκεί που έπρεπε, γιατί πρέπει να δημιουργηθεί θέμα στους εργαζόμενους. Ουσιαστικά τους χρησιμοποιούν, διότι δεν υπάρχει η βάση για να αντιμετωπίζουν πρόβλημα οι εταιρείες του χώρου. Αλλωστε με τη ρύθμιση των χρεών των νοσοκομείων θα εισπράξουν και πάλι χρήματα, έστω και αν η αποπληρωμή των οφειλών ήταν δίκαιη και ήταν ένα κρίσιμο θέμα που έπρεπε να γίνει».

Άρθρο Της ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΕΥΘΥΜΙΑΔΟΥ (ΚΥΡ. ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ)

Δημόσιοι υπάλληλοι σε «λευκή απεργία»

Το αφισάκι που κυκλοφορεί τον τελευταίο καιρό από γραφείο σε γραφείο στις δημόσιες υπηρεσίες είναι σαφές: «ΛΕΥΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ: Βγάλτε τα πέρα χωρίς εμάς». Οι πιλότοι της Πολεμικής Αεροπορίας πριν από λίγους μήνες έκαναν την αρχή. Στη συνέχεια τους ακολούθησαν και άλλοι δημόσιοι υπάλληλοι.

 Οι πιλότοι της Πολεμικής Αεροπορίας έκαναν την αρχή, πριν από λίγους μήνες, βγάζοντας ένα σχετικό αφισάκι Η «λευκή απεργία» είναι μια ιδιότυπη αποχή από την εργασία. Βρίσκεσαι στο γραφείο σου, αλλά δεν κάνεις απολύτως τίποτα. Αρκετοί υπάλληλοι λοιπόν έχουν αφήσει τα μολύβια και τα στιλό κάτω. Ο ήχος από τα πληκτρολόγια έπαψε να ακούγεται σε πολλά γραφεία, ενώ αυξήθηκαν κατακόρυφα οι αιτήσεις συνταξιοδότησης.

Βασική αιτία είναι οι περικοπές σε μισθούς και επιδόματα, αλλά φυσικά κι οι αλλαγές στο ασφαλιστικό. Το αφισάκι που προτρέπει σε «λευκή απεργία» δεν έχει εντοπιστεί ακόμη από πού διακινείται. Ωστόσο, έχει πιάσει τόπο, όπως τόπο έχει πιάσει κι η από στόμα σε στόμα προτροπή σε λιγότερη εργασία.

Το τελευταίο διάστημα έχουν εντοπισθεί αυξημένες περιπτώσεις αδειών για λόγους υγείας, ενώ εμφανίστηκαν και άδειες από την εργασία για ψυχολογικούς λόγους.

«Υπάρχει δυστυχώς αυτό το φαινόμενο της "λευκής απεργίας" και το έχουμε αντιληφθεί κι εμείς» δήλωσε στην «Κ.Ε.» ο Γ. Ντόλιος, υφυπουργός Εσωτερικών. «Προκαλείτο όμως έως ένα βαθμό στο ότι υπήρχαν κομματικές επιλογές στην επιλογή των προϊσταμένων, ενώ τώρα που αυτό άλλαξε με σχετική νομοθετική πρωτοβουλία, αυτή η αιτία αίρεται. Χρειάζεται ίσως χρόνος για να γίνει συνείδηση η νέα πραγματικότητα. Εάν βέβαια εξακολουθήσει να υπάρχει το φαινόμενο για οποιοδήποτε λόγο, τότε είμαστε υποχρεωμένοι να το αντιμετωπίσουμε με έλεγχο και κυρώσεις» πρόσθεσε ο υφυπουργός.

Εχει δοθεί μάλιστα εντολή στις αρμόδιες γενικές διευθύνσεις του υπουργείου να υπενθυμίσουν στους υπαλλήλους ότι σύμφωνα με τον «Κώδικα Δημοσίων Υπαλλήλων» όποιος διαπιστωθεί ότι αδικαιολογήτως δεν ασκεί τα καθήκοντά του θα παραπέμπεται ακόμη και στο πειθαρχικό.

Σοβαρά προβλήματα έχουν εντοπιστεί επίσης και στις εφορίες. Οχι μόνο εξαιτίας των περικοπών στους μισθούς και στα επιδόματα, αλλά διότι «από τη μια το υπουργείο χαρακτηρίζει τους υπαλλήλους κλέφτες και απατεώνες κι από την άλλη τους ζητάει να μαζέψουν έσοδα» μας είπε ο φοροτεχνικός Βαγ. Αμπελιώτης.

Το τελευταίο διάστημα πληθαίνουν τα «κρούσματα» λευκής απεργίας και στις πολεοδομίες, σύμφωνα με στελέχη της αγοράς ακινήτων. Διαπιστώνουν ότι υπάρχει καθυστέρηση στην έκδοση αδειών κι ότι οι υπάλληλοι έχουν μεταβληθεί σε «απόλυτους γραφειοκράτες και σχολαστικούς άνευ λόγου και αιτίας...»

Στο υπουργείο Μεταφορών, Υποδομών και Δικτύων η «λευκή απεργία» των υπαλλήλων έχει γίνει γνωστή ακόμη και στο γραφείο του αρμόδιου υπουργού Δ. Ρέππα, ο οποίος τους διαμήνυσε ότι αναγνωρίζει το πρόβλημα από την περικοπή των επιδομάτων, αλλά πρέπει με ψυχραιμία να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα για να λειτουργήσει η δημόσια διοίκηση.

«Δεν νοείται "λευκή απεργία" χωρίς συνδικαλιστική κάλυψη» σχολίασε ο Ηλίας Βρεττάκος, αντιπρόεδρος της ΑΔΕΔΥ. Δικαιολόγησε επίσης ορισμένα φαινόμενα άρνησης εργασίας, αφού, όπως είπε, «είναι λογικό να υπάρχει απροθυμία των υπαλλήλων να εργαστούν υπερωριακά ή να αποφεύγουν τις μετακινήσεις εκτός έδρας, αφού τα πληρώνουν από τη τσέπη τους». Πρόσθεσε επίσης ότι σύμφωνα με τα στοιχεία της ΑΔΕΔΥ δεν υπάρχει κανένα απολύτως φαινόμενο «λευκής απεργίας» σε υπηρεσίες που έχουν άμεση επαφή με τον πολίτη.

Το μεγάλο πρόβλημα είναι στη «γραμμή παραγωγής», πίσω δηλαδή από το γκισέ των δημόσιων υπηρεσιών. Εκεί είναι που παρατηρείται βραδύτητα στην διεκπεραίωση των υποθέσεων, που σε ορισμένες περιπτώσεις, για μια υπογραφή απαιτείται αναμονή, ακόμη και μιας εβδομάδας, με τη δικαιολογία ότι πρέπει να «μελετηθεί ο φάκελος»!

Είναι χαρακτηριστικό ότι στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης διαπιστώθηκε ότι υπάλληλοι δεν τηρούν ούτε το συμβατικό ωράριο εργασίας. Πρόσφατα η υπουργός Κατερίνα Μπατζελή δήλωσε ότι «ορισμένοι έρχονται στις 10, αντί στις 7 το πρωί, και φεύγουν στις 3 το μεσημέρι. Επιπλεόν ουδείς θέλει να εργαστεί υπερωριακώς».

Τελευταίο μεγάλο θέμα «λευκής απεργίας» ήταν η αποχή από την εργασία των καθηγητών -βαθμολογητών στις πανελλαδικές εξετάσεις.

Τι προβλέπει ο νόμος

Ο όρος «λευκή απεργία» δεν είναι καινούριος.

Χρησιμοποιείται σε δικαστικές αποφάσεις και σε έγγραφα υπουργείων, όσο και σε επίσημες δημόσιες ιστοσελίδες, όπως αυτή της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Νομού Ξάνθης. Εκεί οι αρμόδιοι απάντησαν σε ερωτήσεις που δέχτηκαν από εκπαιδευτικούς για το θέμα της αποχής τους από τη βαθμολόγηση των γραπτών. Ιδού τι ισχύει συνολικά για το Δημόσιο:

1 Σύμφωνα με τη νομολογία (8384/79 και 8272/89 αποφάσεις του Εφετείου Αθηνών και 920/1983 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών) η μείωση της απόδοσης των εργαζομένων (ποσοτική ή ποιοτική) ή η επιβράδυνση του ρυθμού της εργασίας -λευκή απεργία- αποτελεί μορφή απεργίας. Συνεπώς, η αποχή των εκπαιδευτικών από ορισμένα καθήκοντά τους συνεπάγεται ποσοτική μείωση της απόδοσής τους, η οποία, κατά τα ανωτέρω, αποτελεί μορφή απεργίας, τη λευκή απεργία (βλ. σχετικώς και ΔΙΚΠΡ/Φ9/2741/7072/3.9.86 και ΔΙΚΠΡ/ Φ9 /241 /11026/ 23.10.85 έγγραφα του υπουργείου Προεδρίας Κυβερνήσεως).

2 Επακόλουθο της αποχής αυτής των εκπαιδευτικών είναι η υποχρέωση του Δημοσίου, από την άλλη πλευρά, να περικόψει ανάλογα τις αποδοχές τους για τις ημέρες της λευκής απεργίας.

3 Με βάση τα όσα διετυπώθησαν απαντάμε ως εξής στα ειδικότερα ερωτήματά σας:

α) Για τους εκπαιδευτικούς που παρουσιάζονται στο σχολείο τους, αλλά αρνούνται να προσφέρουν οποιασδήποτε μορφής υπηρεσία (στην οποία φυσικά περιλαμβάνεται και η κατάθεση της βαθμολογίας) η περικοπή θα γίνει για ολόκληρες τις αποδοχές τους.

β) Για τους εκπαιδευτικούς που παρουσιάζονται στο σχολείο, προσφέρουν άλλες υπηρεσίες, αλλά αρνούνται να καταθέσουν τη βαθμολογία η περικοπή θα γίνει για το 1/2 των αποδοχών τους, αφού εκτιμάται, σύμφωνα με το ανωτέρω έγγραφο, ότι η εργασία τους αυτή υπερκαλύπτει το ήμισυ των υποχρεώσεών τους, για τον μετά τη διενέργεια των εξετάσεων (προαγωγικών - απολυτηρίων) χρόνο.

γ) Η περικοπή και στις δύο προηγούμενες περιπτώσεις θα γίνει από την ημέρα που άρχισε η λευκή απεργία και για όσες ημέρες διαρκεί.

Ειδικότερα στην περίπτωση β) η λευκή απεργία θεωρείται ότι αρχίζει από την επομένη της τελευταίας ημέρας, κατά την οποία έπρεπε να γίνει η κατάθεση της βαθμολογίας, σύμφωνα με τον νόμο.

ΣΠΥΡΟΣ ΦΡΕΜΕΝΤΙΤΗΣ (ΚΥΡ. ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ)