Έρχονται ορκωτοί λογιστές σε όλα τα νοσοκομεία

Ορκωτοί ελεγκτές θα τοποθετηθούν σε όλα τα νοσοκομεία, ενώ τα προγράμματα αναδιάρθρωσης των ελλειμματικών ΔΕΚΟ, τα οποία θα είναι παρόμοια με το πρόγραμμα για τον ΟΣΕ, ίσως προχωρήσουν ακόμα και εντός του 2010. Αυτό προέκυψε από τη συνάντηση που είχε σήμερα ο υπουργός Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου με τους εκπροσώπους της τρόικας.

Το κλιμάκιο της τρόικας ξεκίνησε τον έλεγχο της ελληνικής οικονομίας και θα παραμείνει στην Αθήνα μέχρι τα τέλη της επόμενης εβδομάδας.

Στο επίκεντρο της συνάντησης με τον κ. Παπακωνσταντίνου τέθηκαν, σύμφωνα με όσα είπε στέλεχος του υπουργείου, εκτός από την πορεία των βασικών δημοσιονομικών μεγεθών, οι διαρθρωτικές αλλαγές που προβλέπονται στο μνημόνιο, με το «κέντρο βάρους» να βρίσκεται στις δαπάνες ΔΕΚΟ, νοσοκομείων και ασφαλιστικών ταμείων που επιβαρύνουν επιπρόσθετα το δημόσιο χρέος και το έλλειμμα. 

Οι ελεγκτές της τρόικας ενημερώθηκαν αναλυτικά από τον υπουργό για την εκτέλεση του προϋπολογισμού το α΄ εξάμηνο και έλαβαν τη διαβεβαίωση ότι ο στόχος που έχει τεθεί για το έλλειμμα θα επιτευχθεί πλήρως, ακόμη και στην πλέον ακραία περίπτωση ύφεσης ή υπέρβασης των δαπανών στις ΔΕΚΟ. 

Σύμφωνα με το ίδιο στέλεχος του υπουργείου Οικονομικών, το Δημόσιο έχει ήδη ένα «μαξιλάρι» τεσσάρων δισ. ευρώ από τη μεγάλη συγκράτηση των δαπανών, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την κάλυψη εκτάκτων αναγκών του προϋπολογισμού στα νοσοκομεία, τις ΔΕΚΟ και τα ασφαλιστικά ταμεία. 

Ειδικά για τον περιορισμό των δαπανών του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, οι ελεγκτές της τρόικας ενημερώθηκαν ότι οφείλεται στις καθυστερήσεις ορισμένων φορέων στην εκτέλεση των δημοσίων έργων. 

Εκτιμάται ότι η ύφεση το 2010  θα είναι μικρότερη των αρχικών εκτιμήσεων και θα κυμανθεί μεταξύ 3% και 3,2%.

Όσον αφορά στον πληθωρισμό, στη συνάντηση αναφέρθηκε ότι υπάρχει αισθητή επίπτωση από την αύξηση των φόρων, αλλά παράλληλα απαιτείται μία εντονότερη προσπάθεια για την τόνωση του ανταγωνισμού στην αγορά, ώστε να απορροφάται μέρος αυτών των επιπτώσεων μέσω της μείωσης του περιθωρίου κέρδους. 

Ο υπουργός Οικονομικών ενημέρωσε επίσης την τρόικα για τις επικείμενες αλλαγές στις δομές του φορολογικού συστήματος, ενώ δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο μικρών αλλαγών στο μνημόνιο και κυρίως σε ό,τι αφορά στο χρονοδιάγραμμα υλοποίησης των διαρθρωτικών αλλαγών (για παράδειγμα επιτάχυνσης ορισμένων αλλαγών, όπως η απελευθέρωση των επαγγελμάτων, κατά τον ίδιο τρόπο που συνέβη και με την επιτάχυνση στο χρονοδιάγραμμα αλλαγών στο Ασφαλιστικό).

Το κλιμάκιο της τρόικας- το οποίο περιλαμβάνει συνολικά 30 άτομα- θα έχει τις επόμενες ημέρες, και κυρίως την Τετάρτη, διαδοχικές συναντήσεις με υπουργούς της κυβέρνησης (Υγείας, Άμυνας, Εσωτερικών, Υποδομών, Οικονομίας, Περιβάλλοντος, Εργασίας), τον ΟΔΔΗΧ, τον ΣΕΒ, τη Νέα Δημοκρατία, την Τράπεζα της Ελλάδος, το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους και την Ελληνική Στατιστική Αρχή, ενώ δεν έχουν ακόμα απαντήσει τα άλλα πολιτικά κόμματα και τα συνδικάτα (ΓΣΕΕ- ΑΔΕΔΥ). 

Την επόμενη εβδομάδα θα καταρτίσουν ένα προσχέδιο με τα πρώτα συμπεράσματα για την πορεία της ελληνικής οικονομίας, με βάση το οποίο θα εγκριθεί η εκταμίευση της β΄δόσης του δανείου, ύψους εννέα δισ. ευρώ, περί τα μέσα Σεπτεμβρίου.

Eξ αφορμης

Μνήμη Μανόλη Αναγνωστάκη 

Της  Κατερίνας Σχινά            ''Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ'' Κυριακή 25/7/10

Πέντε χρόνια πέρασαν από τον θάνατο του Μανόλη Αναγνωστάκη και δεν τον θυμηθήκαμε όσο του έπρεπε. Δεν ξέρω αν κιόλας τον ξεχάσαμε, αλλά η σιωπή αυτής της επετείου μάλλον δεν συνόρευε με τη δική του. Γιατί, καθώς είχα γράψει και παλιότερα, υπάρχουν λογιών και λογιών σιωπές. Οι σιωπές της λησμοσύνης και η σιωπές της μνήμης. Οι σιωπές της αδεξιότητας και οι σιωπές της επίγνωσης. Από τη σιωπή του αγάπησα κι εγώ τον Μανόλη Αναγνωστάκη. Οχι την πολυθρύλητη συγγραφική, αλλά την άλλη· εκείνη, στην οποία βυθιζόταν όντας πλάι στους φίλους του και που την έσπαγε στιγμές στιγμές με την πιο καίρια παρατήρηση, ένα αστείο, μια λέξη. Και ξαφνικά, ήταν σαν να ’μπαιναν τα πράγματα στη θέση τους, οι συζητήσεις που ξεστράτιζαν να ’βρισκαν τον πυρήνα τους, οι άνθρωποι να ξανασυναντιούνταν με το κέντρο τους.

Από τη σιωπή του τον αγάπησα τον Μανόλη Αναγνωστάκη. Μέσα απ’ αυτήν μας έδειξε τη δόλια φύση της αυταπάτης, μας έμαθε ότι το ήθος απεχθάνεται τη μεγαλοστομία, τις υπερβολικές χειρονομίες, τα πολλά λόγια. Οτι ηρωισμός είναι το τάξιμο στα μικρά· δύναμη η ικανότητα να αναμετρηθείς με τη μετριότητα της ζωής και να την υπερβείς, αποδεχόμενός την. Οτι η απώλεια και η πτώση είναι η ανθρώπινη συνθήκη· η μοναξιά και η ενοχή η μοίρα του ποιητή. Και, τέλος, ότι το μόνο που διασώζει είναι το χιούμορ, η λοξή ματιά, ο αυτοσαρκασμός.

Γι’ αυτό και αν με ρωτούσαν τι θα κρατούσα από την ποίηση του Αναγνωστάκη, όσο και να με συγκίνησαν οι «Παρενθέσεις», η «Συνέχεια», ο «Στόχος», ίσως και από ιδιοσυγκρασιακή ιδιοτροπία, θα έμενα σε ό, τι μας έδωσε με το ψευδώνυμο του Μανούσου Φάσση. Μέσα σ’ αυτά τον αναγνωρίζω ακέραιο. Τ’ ανοίγεις όπως ένα μουσικό κουτί – κι αντί για μουσική αντηχεί το γέλιο, γέλιο παιδιού και γέλιο του τρελού του βασιλιά, που ανατρέπει τον κομφορμισμό, τη σπουδαιοφάνεια, τη συμβατικότητα, που αναστατώνει τακτοποιημένες κατηγορίες και ταρακουνάει τα ιερά σκηνώματα των ιδεολογιών που επιζούν μονάχα για να μας βολεύουν. Κι αυτό το άτακτο παιδί που γελάει μέσα στις σελίδες του, ούτε τον ξέρει ούτε τον θέλει τον ρόλο του από καθέδρας τιμητή ή του ιεροκήρυκα· ακόμα κι όταν πίσω από τα χαχανητά λουφάζει η πικρία μιας επίγνωσης σχεδόν τυραννικής, εκείνο το παιδί ούτε για μια στιγμή δεν γλιστράει στο κοστούμι του μεγάλου μοναχικού που «γνωρίζει» όσα οι άλλοι δεν έχουν καν ψηλαφίσει. Είμαι μαζί σας, λέει στους αναγνώστες, τους φίλους του. Η ζωή είναι μια καλοστημένη φάρσα. Για να την ξεκουρδίσουμε, αρκεί να την περιγελάσουμε. Μόνο μέσα απ’ το γέλιο μας θα ξαναβρούμε ό, τι πραγματικά αξίζει, ό, τι απομένει ανέπαφο ακόμη και εξόριστο απ’ τον κόσμο.

γιά την αντιγραφή...sirios 

         Τριανταέξι χρόνια από την πτώση της χούντας των συνταγματαρχών, τριανταέξι χρόνια από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας. Τριανταέξι ολόκληρα  χρόνια,ταξιδεύουμε αγκαλιά με το πλαστικό μας εθνικό παραμύθι, στο ρυθμό της κομπίνας και του ρουσφετιού, του ατομικού βολέματος, της αρπαχτής και του καγιέν, της midioκρατίας, των σκανδάλων και της ασυλίας των εκπροσώπων του πολιτικού μας συστήματος, της κομματικοκρατίας καί των συνδικαλιστών της, της μαγκιάς και των εγωισμών, της γκλαμουριάς και του ''φαίνεσθαι'',του δηθεναριού και του σκουπιδαριού της τηλεόρασης,χωρίς ποιητές,χωρίς γειτονιές,χωρίς έρωτα,πορευόμαστε σε δρόμους γκρίζους και μίζερους που μας υποδεικνύουν  πλέον οι αγορές.Ας ήταν τουλάχιστον η ''Αγορά του Αλ Χαλίλι'' μιά απ' αυτές. Τουλάχιστον θα... φιλούσαμε τα δυό της χείλη.Όμως, ούτε αυτό.

''Οι λαοί έχουν τους ηγέτες που τους αξίζουν''.Τυχαίο; Δεν νομίζω!

sirios

Οι Διευθυντές του ΕΣΥ ξεκινούν ανένδοτο αγώνα

Ανοικτή επιστολή προς τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου απέστειλαν τα μέλη της Πανελλήνιας Εταιρείας Διευθυντών Εθνικού Συστήματος Υγείας, προκειμένου να παρέμβει και να αλλάξει τις σχετικές διατάξεις του νομοσχεδίου για την αναβάθμιση του ΕΣΥ, το οποίο ψηφίστηκε το βράδυ της Τετάρτης από την ολομέλεια της Βουλής.

Στην επιστολή της προς τον πρωθυπουργό, η Πανελλήνια Εταιρεία Διευθυντών Εθνικού Συστήματος Υγείας, αναφέρει τα εξής:

«Αξιότιμε κε Πρωθυπουργέ,

Απευθυνόμαστε σε σας, ως επικεφαλής της κυβέρνησή σας για να σας ενημερώσουμε και να διαμαρτυρηθούμε έντονα για το σχέδιο νόμου που εισηγείται αυτές τις ημέρες στη βουλή η υπουργός Υγείας κα Ξενογιαννακοπούλου.

Αναποτελεσματικότητα, μετριότητα και λαικισμός

Αντίθετα με τις δικές σας διακηρύξεις και δεσμεύσεις ότι η χώρα δεν αντέχει άλλο την αναξιοκρατία και τη μη αξιολόγηση, όπως επίσης και θεσμούς που δεν οδηγούν σε αποτελεσματική διοίκηση – ιδιαίτερα σ αυτή τη δύσκολη περίοδο για τη χώρα – η υπουργός εισηγείται ένα νόμο που επικρατεί η λογική της αναποτελεσματικότητας, της μετριοκρατίας και του λαϊκισμού..

Κανένα από τα μείζονα προβλήματα του ΕΣΥ δεν αντιμετωπίζεται, το σύστημα παραμένει Διοικητικά ακυβέρνητο, οικονομικά σπάταλο και ποιοτικά αναποτελεσματικό. Σας υπενθυμίζουμε ότι η πολιτική που εφαρμόστηκε τα τελευταία χρόνια έχει οδηγήσει να έχουμε μόνο κατ’ όνομα Δημόσιο Σύστημα Υγείας αφού σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΑΣΑ έχουμε τις δεύτερες στο κόσμο ιδιωτικές δαπάνες που ξεπερνούν το 50% των συνολικών δαπανών υγείας. Κι αυτό είναι αποτέλεσμα αναχρονιστικών δομών και πρακτικών που δυστυχώς τις υπερασπίζονται σε κοινή γραμμή το υπουργείο και τα συνδικαλιστικά όργανα των γιατρών σε αντίθεση με τα πραγματικά συμφέροντα των πολιτών και των γιατρών.

Η υπουργός Υγείας διατηρεί όλες τις ρυθμίσεις Αβραμόπουλου για το πολυδιευθυντικό

Η απόδειξη των ισχυρισμών μας βασίζεται στο ότι η Υπουργός σας διατηρεί όλες τις απαράδεκτες ρυθμίσεις του κου Αβραμόπουλου σε σχέση με το παγκόσμιας πρωτοτυπίας «πολυδιευθυντικό» σύστημα στα νοσοκομεία του ΕΣΥ. Κι αυτό παρά το γεγονός ότι το ΠΑΣΟΚ το καταψήφισε ως αντιπολίτευση. Δημιουργήθηκε με «εξέλιξη» ένα σώμα περίπου 4000 (!) γιατρών που φέρνουν το τίτλο του Διευθυντή, είναι σε ηλικίες 50 μέχρι 65 ετών, δεν κρίθηκαν και δεν αξιολογήθηκαν ποτέ και εξασφαλίζουν την αναπαραγωγή τους ως κλειστό επάγγελμα, απαγορεύοντας σε οποιοδήποτε άλλο συνάδελφό τους να εισέλθει στο σύστημα σε διευθυντική θέση.

Οι   γιατροί του ΕΣΥ  θα καταλήξουν σε ηλικίες ως 50 ετών μόνιμοι επιμελητές.

Αντίθετα, γιατροί με εξαίρετες καριέρες σε νοσοκομεία του εξωτερικού, Πανεπιστημιακοί γιατροί που θα επιθυμούσαν να διευθύνουν τις μεγάλες μονάδες του ΕΣΥ, άξιοι γιατροί του ιδιωτικού τομέα αποκλείονται. Το επιστημονικό προσωπικό του ΕΣΥ θα είναι γερασμένο και δημοσιοϋπαλληλικό.

Η υπουργός προσπάθησε να πάρει και την δική μας αποδοχή «προσφέροντας» ισοβιότητα στη θέση του συντονιστή Διευθυντή. Εμείς όμως επειδή πιστεύουμε στην αξιολόγηση, της προτείνουμε να την αρχίσει πρώτα από μας, διότι και από τους ήδη υπηρετούντες Διευθυντές αρκετοί δεν ανταποκρίνονται στο ρόλο τους. Εμείς δεν θα συναινέσουμε – με παραδοσιακές συνδικαλιστικού τύπου συναλλαγές – στη διάλυση του ΕΣΥ εξαιτίας ανεπαρκούς επιστημονικά στελέχωσής του, γιατί πιστεύουμε σε ένα ΕΣΥ που θα στελεχώνεται από τους επιστημονικά καλύτερους και ηθικά άμεμπτους γιατρούς.

Η υπουργός Υγείας καταστρατήγησε το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ

Η υπουργός Υγείας φέρει ακέραια την ευθύνη αφενός γιατί καταστρατήγησε το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ, αφετέρου γιατί ενώ οι καιροί απαιτούν αξιοκρατία και διαρθρωτικές παρεμβάσεις επιλέχθηκε ο δρόμος της συνδιοίκησης με συνδικαλιστικές συντεχνίες και  αποδιάρθρωση της ιεραρχίας.

Εμείς καλούμε όλους του ικανούς γιατρούς, ιδίως τη νεώτερη γενιά, σε ανένδοτο αγώνα για την ανατροπή του αναχρονιστικού και σε πλήρη ασυμφωνία με τα επικρατούντα διεθνώς, πλαισίου, που διαμορφώνεται με τις παρεμβάσεις της υπουργού και τη διαμόρφωση ενός σύγχρονου αξιοκρατικού και εκσυγχρονισμένου ΕΣΥ.

Παρακαλούμε κε Πρωθυπουργέ για τη δική σας προσωπική παρέμβαση για την επίτευξη των κοινών αυτών στόχων».

Ανοικτή επιστολή καθηγητών Παν/μίου, Διευθυντών ΕΣΥ και γιατρών για τις σχέσεις εργασίας στο ΕΣΥ

Ανοικτή επιστολή προς την υπουργό Υγείας αλλά και τους πολίτες, υπογράφουν 64 γιατροί, αναμέσα τους καθηγητές Πανεπιστημίου και Διευθυντές του ΕΣΥ, προκειμένου να αποσαφηνίσουν την κατάση γύρω από τις σχέσεις εργασίας του ιατρικού προσωπικού στο ΕΣΥ. Το κείμενο που υπογράφουν διακεκριμένοι επιστήμονες, οι οποίοι αποτελούν τη ραχοκοκκαλιά του ΕΣΥ, έχει ως εξής:

«Η πλήρης και αποκλειστική απασχόληση, από το 1985 υποτίθεται ότι αποτελεί τη μόνη σχέση εργασίας των γιατρών στο ΕΣΥ. Χιλιάδες συνάδελφοι εργάστηκαν και εργάζονται προσφέροντας τις υπηρεσίες τους με υψηλό αίσθημα καθήκοντος και εντιμότητα στους ασθενείς.

Οι αλλαγές που συντελέστηκαν τα τελευταία χρόνια και επηρέασαν  τη γενικότερη οικονομική κατάσταση της χώρας και την οικονομία του ΕΣΥ υποδεικνύουν την άμεση ανάγκη στη πολιτική ηγεσία του τόπου να αντιληφθεί, ότι η σχέση της πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης δεν μπορεί να αποτελεί πλέον τη μόνη σχέση εργασίας στο Σύστημα Υγείας.

Η υποχρηματοδότηση του Συστήματος, οι αυξανόμενες ανάγκες για στελέχωση σε ιατρικό προσωπικό, η χωρίς προγραμματισμό ανάπτυξη του ΕΣΥ και οι καθηλωμένοι μισθοί  των γιατρών, έχουν εξαθλιώσει το Σύστημα. Αφού η πολιτεία αδυνατεί, επί σειρά ετών, να ανταποκριθεί οικονομικά στις υποχρεώσεις της, δεν έχει το δικαίωμα να έχει εγκλωβίσει τους γιατρούς σε πλαίσιο διαφθοράς και είναι υπεύθυνη για την παραοικονομία.

Η εμπειρία έδειξε ότι «εφευρέσεις» όπως είναι οι επικουρικοί γιατροί, γιατροί με σύμβαση μέσω ΚΕΕΛΠΝΟ, στρατιωτικοί γιατροί πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης με άδεια για άσκηση ιδιωτικού ιατρείου και η μη ορθή μεταχείριση των πανεπιστημιακών γιατρών και γιατροί που υποτίθεται προσφέρουν τις υπηρεσίες τους αμισθί στο ΕΣΥ επιδείνωσαν την κατάσταση. Αν προστεθούν και οι γιατροί με τα φακελάκια, οι παράνομες συναλλαγές με εταιρείες υλικών και προμηθευτές και τα παράνομα ιατρεία, για ποιό ΕΣΥ και ποια αποκλειστική απασχόληση μιλάμε; Η κατάσταση είναι εκτός ελέγχου.

Υπάρχουν χιλιάδες έντιμοι συνάδελφοι που δεν παίρνουν φακελάκια, δεν συναλλάσσονται οικονομικά, δεν έχουν παράνομα ιδιωτικά ιατρεία και επιβιώνουν, οι ίδιοι και οι οικογένειές τους με στερήσεις και  χρέη στις Τράπεζες. Σε αυτούς πρέπει να στηριχθεί το ΕΣΥ και να τους επιτρέψει να αναλάβουν ρόλο, εξυγιαίνοντας κατ’ αρχήν τις σχέσεις εργασίας τους.

 Απαιτείται πολιτικό σθένος  για την αντιμετώπιση της κατάστασης αυτής και όχι νομοσχέδια που συντηρούν την υποκρισία και την αδιαφάνεια. Το ίδιο το ΕΣΥ είναι αδύνατον να αναπτυχθεί αποκλειστικά με τη σχέση πλήρους  και αποκλειστικής απασχόλησης  των γιατρών. 

Σε αυτή τη κρίσιμη για όλους περίοδο και προκειμένου το Σύστημα να επεκταθεί στην ΠΦΥ οι σχέσεις εργασίας των γιατρών του ΕΣΥ πρέπει να γίνουν:  Πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης, πλήρους αλλά μη αποκλειστικής απασχόλησης και μερικής απασχόλησης. Μόνο έτσι θα στελεχωθεί πληρέστερα, με διαφάνεια και θα λειτουργήσει καλλίτερα το ΕΣΥ προς όφελος των ασθενών που το εμπιστεύονται αλλά και των γιατρών που το υπηρετούν με εντιμότητα και αυταπάρνηση. Μόνο κατ’ αυτό τον τρόπο θα οδηγηθούμε σε ΚΑΘΑΡΕΣ ΛΥΣΕΙΣ, όπως απαιτεί και ο κάθε έντιμος πολίτης».

Οι υπογράφοντες γιατροί:

ΕΠΩΝΥΜΟ	ΟΝΟΜΑ	ΟΝΟΜΑ ΠΑΤΡΟΣ	ΧΩΡΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
Κουτσόπουλος	Κων/νος	Αριστείδης	Εκπρόσωπος στη ΓΣ του ΠΙΣ,  Συντονιστής Δντης Χειρουργικού Τμήματος  ΓΝ Ρόδου
Αλεξανδρόπουλος	Κώστας	Ιωάννης	Γεν. Γραμματέας του Διοικητικού Συμβουλίου του ΠΙΣ,  Συντονιστής Διευθυντής Ψυχιατρικού Τμήματος, ΓΝΑ «Ο Ευαγγελισμός»
Παπαναγιώτου	Παναγιώτης	Παναγιώτης	Πρόεδρος Δ.Σ. Ιατρικού Συλλόγου  Κορίνθου,  Εκπρόσωπος στη ΓΣ του ΠΙΣ
Βασιάδης	Αναστάσιος	Ιωάννης	Μέλος Διοικητικού Συμβουλίου του ΠΙΣ, Ορθοπαιδικός, ΙΣ Βέροιας
Παπαπολυχρονιάδης	Κώστας	Ηφαιστίων	Μέλος Διοικητικού Συμβουλίου  ΠΙΣ, Καθηγητής Χειρουργικής, Ιατρική  Σχολή  Θεσσαλονίκης, Νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ
Μπατάκης	Νίκος	Εμμανουήλ	Μέλος Διοικητικού Συμβουλίου ΙΣΑ, Μέλος Εκτελεστικής  Γραμματείας του ΚΕΣΥ,  Συντον.  Διευθυντής Ακτινολογικού Εργαστ. Νοσοκομείου Ε. Ε. Σταυρός «Κοργιαλένειο»
Πίνης	Σταμάτης	Ιωάννης	Μέλος Διοικητικού Συμβουλίου -Ταμίας του ΠΙΣ,  Συντονιστής  Διευθυντής Χειρουργικού Τμήματος, ΓΝ Πειραιά, «Ο Αγ. Παντελεήμων»
Κατσαμούρης	Αστέριος	Νικόλαος	Καθηγητής 1ης βαθμίδας, Αγγειοχειρουργικής Ιατρική  Σχολή  ΑΠΘ, Νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ
Προυσαλίδης	Ιωάννης	Λεωνίδας	Καθηγητής Χειρουργικής Ιατρική  Σχολή  ΑΠΘ, Νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ
Ταρλατζής	Βασίλειος	Κωνσταντίνος	Καθηγητής 1ης βαθμίδας,  Μαιευτικής – Γυναικολογίας, Ιατρική  Σχολή  ΑΠΘ, Νοσοκομείο «Παπαγεωργείου».  Αναπληρωτής Πρόεδρος Ιατρικής Σχολής Θεσσαλονίκης
Καπετάνος	Γιώργος	Αθανάσιος	Καθηγητής Ορθοπαιδικής, Ιατρική Σχολή ΑΠΘ
Κισκίνης	Δημήτριος	Αστέριος	Καθηγητής Αγγειοχειρουργικής,                    Δντης Χειρουργικής Κλινικής, Ιατρική Σχολή ΑΠΘ
Σακαντάμης	Αθανάσιος	Κωνσταντίνος	Καθηγητής Χειρουργικής, Ιατρική Σχολή ΑΠΘ
Πανοηλίας	Ευάγγελος	Χρήστος	Πρόεδρος Δ.Σ.  Ιατρικού Συλλόγου  Σύρου,   Εκπρόσωπος στη ΓΣ του ΠΙΣ,  Συντονιστής Δντης Αναισθησιολογικού Τμήματος,  ΓΝ Σύρου
Παγώνη	Σταματίνα	Νικολάου	Πρόεδρος του Ανώτατου Πειθαρχικού Συμβουλίου Ιατρών, μέλος Δ.Σ. ΕΙΝΑΠ, Εκπρόσωπος στη ΓΣ του ΠΙΣ,  Συντονιστής Δντης Παθολογικού Τμήματος, ΓΝΑ «Γ. ΓΕΝΗΜΑΤΑΣ»
Ευαγγέλου	Αργύρης	Ευάγγελος	Αντιπρόεδρος του Ανώτατου Πειθαρχικού Συμβουλίου Ιατρών, Εκπρόσωπος στη ΓΣ του ΠΙΣ,                Διευθυντής Μ/Γ Τμήματος,  ΓΝΑ «Αλεξάνδρας»
Χριστογιάννης	Δημήτρης	Διονύσιος	Εκπρόσωπος στη ΓΣ του ΠΙΣ,  Ακτινολόγος, Ακτινολογικού Τμημ., ΓΝ Κατερίνης, Αντινομάρχης Ν. Πιερίας, Αρμοδ. Υγείας Πρόνοιας
Κυριακίδης	Τάσος	Μιλτιάδης	Εκπρόσωπος στη ΓΣ του ΠΙΣ,  Συντονιστής Δντης, Ορθοπαιδικού Τμήματος, ΓΝΘ Παπαγεωργίου
Καψαμπέλης	Παύλος	Παναγιώτης	Πρόεδρος Δ.Σ. Ιατρικού Συλλόγου  Ζακύνθου, Εκπρόσωπος στη ΓΣ του ΠΙΣ, Συντον. Δντης Χειρουργικού Τμήματος, ΓΝ Ζακύνθου
Γλυνάτσης	Μικές	Νικόλαος	Εκπρόσωπος στη ΓΣ του ΠΙΣ,  Μέλος Δ.Σ. Ιατρικού Συλλόγου Λήμνου, Συντονιστής Δντης Οφθαλμιατρικού Τμήματος  ΓΝ Λήμνου
Κουμελάς	Δημήτρης	Σωτήριος	Εκπρόσωπος στη ΓΣ του ΠΙΣ,  Συντονιστής Δντης Παιδιατρικού Τμήματος,  ΓΝ Λήμνου
Γαβαλάς	Νικόλαος	Βασίλειος	Εκπρόσωπος στη ΓΣ του ΠΙΣ,  ΙΣ Καλύμνου
Γαβαλάς	Μανώλης	Βασίλειος	Γενικός  Γραμματέας  Διοικητικού Συμβουλίου  Ιατρικού Συλλόγου Καλύμνου, Διευθυντεύων Μ/Γ Τμήματος,  ΓΝ Καλύμνου
Σπάρταλη	Χρυσή		Γενική Γραμματέας του Δ.Σ. του  Ιατρικού Συλλόγου  Ρόδου, Εκπρόσωπος στη ΓΣ του ΠΙΣ
Θεοδώρου	Χριστόφορος	Παναγιώτης	Πρόεδρος  του Δ.Σ. του Ιατρικού Συλλόγου  Λέσβου, Εκπρόσωπος στη ΓΣ του ΠΙΣ, Συντον. Δντης ΩΡΛ Τμήματος, ΓΝΜ «Βοστάνειο»
Μαρουδιάς	Νίκος	Ιωάννης	Πρόεδρος Δ.Σ. του Συλλόγου Διευθυντών ΕΣΥ, Συντονιστής Δντης ΩΡΛ Τμήματος Νοσοκομείο «Η Αγία Όλγα»
Λυκουσάς	Παναγιώτης	Κων/νος	Εκπρόσωπος στη ΓΣ του ΠΙΣ,                       Συντονιστής Δντης, ΚΥ Γυθείου
Σιδηρόπουλος	Παναγιώτης	Συμεών	Πρόεδρος Δ.Σ του Ιατρικού Συλλόγου Αμαλιάδας, Εκπρόσωπος στη ΓΣ του ΠΙΣ,                        Ορθοπαιδικός
Παπανδρούδης	Ανδρέας	Απόστολος	Εκπρόσωπος στη ΓΣ του ΠΙΣ,                            Μέλος Δ.Σ. του ιατρικού Συλλόγου  Έβρου,   Οφθαλμίατρος
Τσινταβής	Αθανάσιος	Ηλίας	Συντονιστής Δντης Ουρολογικού Τμήματος Νοσοκομείο  Πειραιά «Μεταξά»
Παπανδρέου	Σπύρος	Ανδρέας	Αν. Διευθυντής Παθολογικού Τμ., ΓΝΑ, «Ο Ευαγγελισμός»
Καραμπίνης	Ανδρέας	Παναγιώτης	Συντονιστής Δντης  Μονάδας  Εντατικής Θεραπείας,   ΓΝΑ «Γ. ΓΕΝΗΜΑΤΑΣ», Επιστημονικά Υπεύθυνος Εκπαίδευσης ΕΚΑΒ
Βιδάλης	Αθανάσιος	Αντωνίου	Πρόεδρος Επιστημονικού Συμβουλίου ΓΝΘ «Ιπποκράτειο», Συντονιστής Δντης Ψυχιατρικού Τμήματος
Ζωγράφος	Γιώργος	Νικολάου	Α. Δντης Χειρουργικού Τμήματος,                       ΓΝΑ «Γ.Γεννηματάς»
Χατζηγάκης	Πέτρος	Κων/νου	Α. Δντης Αγγειοχειρουργικού Τμήματος, ΓΝΑ «Γ. Γεννηματάς»
Ασημακόπουλος	Αντώνης	Παναγιώτης	Συντονιστής Δντης Ορθοπαιδικής Κλνικής, ΓΝΑ «Γ. Γεννηματας»
Δερβένης	Χρήστος	Γιώργος	Πρόεδρος Επιστημονικού Συμβουλίου, Συντονιστής Δντης Χειρουργός, ΓΝ «Αγία Όλγα»
Δερβίσης	Χρήστος		Συντονιστής Δντης Αγγειοχειρουργικής, Αντιπρόεδρος Επιστημονικού Συμβουλίου,  ΓΝ «Αγία Όλγα»
Αβραμάκης	Γιώργος	Σοφροκλής	Επιμελητής Καρδιολόγος, ΓΝΗ «Βενιζέλειο»
Φαχαντίδης	Επαμεινώνδας	Παναγιώτης	Καθηγητής 1ης Βαθμίδας, Δντης Χειρουργικής, Ιατρική  Σχολή  Θεσσαλονίκης, ΑΧΕΠΑ,
Μπασδάνης	Γιώργος	Γεώργιος	Καθηγητής Χειρουργικής, Ιατρική Σχολή ΑΠΘ
Παραμυθιώτης	Δανιήλ	Δημήτριος	Επιμελητής  ΕΣΥ, Χειρουργός, ΑΧΕΠΑ
Καραμανλής	Ελευθέριος	Θωμάς	Επιμελητής  ΕΣΥ, Χειρουργός, ΑΧΕΠΑ
Γιουλεμέ	Όλγα	Ισίδωρος	Λέκτορας Γαστρεντορολογίας, Ιατρική Σχολή ΑΠΘ
Ηλιάδης	Φίλιππος	Συμεών	Λέκτορας Παθολογίας, Ιατρική Σχολή ΑΠΘ
Τζιόμαλος	Κων/νος	Αθανάσιος	Λέκτορας Παθολογίας, Ιατρική Σχολή ΑΠΘ
Καιάφα	Γεωργία	Γεώργιος	Λέκτορας Αιματολογίας, Ιατρική Σχολή ΑΠΘ
Δημητριάδης	Αθανάσιος	Σωκράτης	Καθηγητής Ακτινολογίας, Δντης, ΑΧΕΠΑ
Ιωαννίδης	Ευάγγελος -Ισαάκ	Αναστάσιος	Καθηγητής Ουρολογίας, Δντης, Νοσοκομείο «Παπαγεωργίου»
Γεωργιάδης	Νικόλαος		Καθηγητής Οφθαλμολογίας, Δντης,  ΑΧΕΠΑ
Παπαβραμίδης	Σπύρος	Θεοδόσης	Καθηγητής Χειρουργικής,Δντης, ΑΧΕΠΑ
Μακρής	Ιωάννης	Γεράσιμος	Καθηγητής Νευροχειρουργικής,  Ιατρική Σχολή ΑΠΘ
Μάγρας	Ιωάννης	Ευάγγελος	Επ. Καθηγητής Νευροχειρουργικής, Ιατρική Σχολή ΑΠΘ
Πολυζωίδης	Κων/νος	Σταύρος	Καθηγητής Νευροχειρουργικής, Δντης,  Ιατρική Σχολή ΑΠΘ
Σελβιαρίδης	Παναγιώτης	Κωνσταντίνος	Καθηγητής Νευροχειρουργικής, Ιατρική Σχολή ΑΠΘ
Σωτήρλης	Θωμάς	Βασίλειος	Διευθυντής Ουρολόγος, ΓΝ Ρόδου
Σισαμωτός	Γεώργιος	Ιωάννης	Διευθυντής Μαιευτικής-Γυναικολογίας, ΓΝ Ρόδου
Οικονόμου	Κωνσταντίνος	Σπυρίδωνος	Διευθυντής Αγγειοχειρουργός, ΓΝ Ρόδου
Σωκορέλος	Μιχαήλ	Βλάσιος	Διευθυντής Ορθοπεδικός, ΓΝ Ρόδου
Μακρής	Δημήτριος	Γεώργιος	Διευθυντής Νευροχειρουργικής,  ΓΝ Ρόδου
Μόσχος	Νικήτας	Ιωάννης	Διευθυντής Καρδιολόγος, ΓΝ Ρόδου
Παπαναστασόπουλος	Ιωάννης	Κωνσταντίνος	Συντονιστής Διευθυντής Ουρολογικής,  ΓΝ Ρόδου
Στουραΐτης	Ιωάννης	Κωνσταντίνος	Συντονιστής Διευθυντής Γαστρεντερολογικής,  ΓΝ Ρόδου
Κομιανίδης	Κωνσταντίνος	Νικόλαος	Διευθυντής Παθολόγος, ΓΝ Ρόδου

 
                                                                                                                                                         sirios

Ιουλίου 15, 2010...3:09 μμ

το μεσημέρι καίει το μετωπό σου

« Δε θα πήγαινα ποτέ στην Ελλάδα αν δεν ήταν αυτό το κορίτσι, η Μπέτυ Ράιαν (…)».
Η πρώτη φράση του Μίλερ στον «Κολοσσό του Μαρουσιού» έχει να μας πει πολλά, ίσως περισσότερα από τις υπόλοιπες 224 σελίδες, στις οποίες παρακολουθούμε την απίθανη προσπάθεια του συγγραφέα να μιλήσει για το φως που πέφτει τα μεσημέρια στην Επίδαυρο, τις Μυκήνες, την Κέρκυρα ή την Ύδρα. Με άλλα λόγια, αν θέλουμε να φλυαρήσουμε σχετικά με τα μεσημέρια του καλοκαιριού, αντί να παρακολουθούμε τις λεκτικές ακροβασίες του κεραυνοβολημένου Μίλερ, που μιλάει για φωτοβόλο ταξίδι, αιθέριο φως και βάπτισμα στο φως, θα αρκούσε ίσως να διαβάσουμε συλλαβιστά το όνομα Μπέτυ Ράιαν.
Κάθε χρόνο λίγο μετά τις δέκα Ιουνίου συμβαίνει ξαφνικά σε όλους όσοι δεν διστάζουν να κοιτάξουν κατευθείαν προς το κέντρο του ήλιου. Αυτό που συμβαίνει δεν μπορεί να περιγραφεί με σαφήνεια κι ούτε έχει όνομα. Ας πούμε ότι έχει στενή σχέση με την ξαφνική μανία για παγωτό καϊμάκι στις 4 και τέταρτο ακριβώς ή με την αίσθηση της πατούσας στο σημείο της αμμουδιάς που το κύμα αρχίζει να επιστρέφει. Ο Μίλερ παραπονιέται ότι, όταν μιλάει για την Ελλάδα, ο Λώρενς Ντάρελ συγχέει το όνειρο με την πραγματικότητα και το μυθολογικό με το ιστορικό. Αν ήμαστε απ’ αυτούς που νιώθουν άνετα μόνο εντός της ασφάλειας των ορισμών, θα είχαμε βρει στις παραπάνω λέξεις μια πρώτης τάξεως περιγραφή. Τα καλοκαιρινά μεσημέρια είναι ο τόπος που η πραγματικότητα εισβάλει, με φόρα μερικών χιλιάδων χιλιομέτρων, στο όνειρο.
Περπατάς στην Πανεπιστημίου και ρίχνεις γρήγορες ματιές στα κορίτσια που κάνουν διάλειμμα τρώγοντας σάντουιτς μπροστά στις βιτρίνες του Άττικα. Ξεθεωμένες πωλήτριες, άθλια βαμμένα κορίτσια που ψεκάζουν τους πελάτες με μια ντουζίνα αρώματα, περιπτεράδες και επιβάτες του αργοπορημένου και χωρίς κλιματισμό μετρό. Παρ’ όλη την αξιοθρήνητη αυτή κατάσταση, υπολογίζεται ότι κατά τη διάρκεια του τρίωρου 2 με 5 ανταλλάσσονται καθημερινά περίπου 15 ραβασάκια με τηλέφωνα και γλυκόλογα.
Στα στενά της πόλης, τα δάχτυλα που αργοπεθαίνουν πάνω σε ταμειακές μηχανές στέκονται για τρία λεπτά δίπλα στην πόρτα κρατώντας ένα ακόμη τσιγάρο. Παρ’ όλο που οι τσάντες είναι πολύ βαριές και τα πορτοφόλια πολύ ελαφριά, οι πελάτες εξακολουθούν να νιώθουν εκείνη τη γνωστή αμηχανία κάθε φορά που χαμογελούν διστακτικά στο κορίτσι με την άκομψη κίτρινη στολή του σούπερ μάρκετ. Τα κορίτσια ανταποδίδουν, ενώ αν είσαι τυχερός ίσως να πετύχεις ένα απ’ τα χιλιάδες κλεφτά φιλιά που χαρίζονται στη μέση μιας αργοκίνητης ουράς.
Στα λεωφορεία γάμπες και μάτια επιμένουν να συναντιούνται μερικές δεκάδες φορές κάθε δευτερόλεπτο. Η δυσοσμία και το φανάρι που αρνείται πεισματικά ν’ ανάψει δημιουργεί έναν ανεκδιήγητο εκνευρισμό. Μοναδικό αντίδοτο προσφέρει ο ηλεκτρικός, αφού, παρά την ταλαιπωρία απ’ τα αιωνίως εκτελούμενα έργα του, λέγεται ότι στην τελευταία στάση του κρύβει την αληθινή ωραία Πύλη, αυτή δηλαδή που οδηγεί στην Πάτμο, την Αμοργό και καμιά φορά την Αστυπάλαια.
Στις πλατείες το τσιμέντο διπλασιάζει αυτό που μετριέται σε Κελσίου, ενώ τα σιντριβάνια που έφτιαξαν οι δήμαρχοι παραμένουν πιο βρώμικα απ’ τους ίδιους τους τοπικούς άρχοντες. Περνώντας δίπλα τους, αναπολείς την παγωμένη λεμονάδα που έφτιαχνε η θεία μιας φίλης της πρώην κοπέλας σου. Η λεμονάδα μού θυμίζει το λευκό βότσαλο που μάζεψα ένα μεσημέρι στον Μύρτο ή στη γριά βάθρα στη Σαμοθράκη και δε θυμάμαι πού ακριβώς το έχω φυλάξει. Κοντοστέκομαι. Κοιτάζω καλύτερα μέσα στο άθλιο σιντριβάνι. Με μία απότομη και αποφασιστική κίνηση, βάζω το χέρι μέσα στο γκρι νερό και ξαναβρίσκω εκείνο το ίδιο βότσαλο. Καθαρό, ολόκληρο, καινούριο.
Βέβαια, όλα αυτά που προσπαθώ να σου πω ότι συμβαίνουν μεταξύ δύο και πέντε το μεσημέρι, είναι δώρο που δεν σου ανήκει δικαιωματικά. Πρέπει να το κερδίσεις με την προσωπική σου στάση. Για παράδειγμα, τα μεσημέρια του Ιουλίου δεν ξεκινάνε παρά μόνο αφού ψιθυρίσεις το κατάλληλο όνομα. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο, ο Ελύτης για να γράψει στο ποίημα το μαγικό μυστικό που ήξερε από μικρό παιδί, ότι δηλαδή «Κάπου ανάμεσα Τρίτη και Τετάρτη πρέπει να παράπεσε η αληθινή σου μέρα», έπρεπε πρώτα να χαιρετήσει την αιωνίως φευγάτη Μαρία Νεφέλη.
Σ’ αυτό το σημείο γίνεται λοιπόν αντιληπτό ότι, για να υπάρξει αυτός ο τόπος, πόσω μάλλον τα μεσημέρια του, χρειάζεται να ονομάσεις, ή έστω να ονειρευτείς με τα μάτια ανοιχτά, κάτι απ’ το πάθος σου. Αν ζορίζεσαι, πες έστω το μικρό της. Έτσι, σύμφωνα και με τα παραπάνω, οι συγκεκριμένες 224 σελίδες δε θα είχαν γραφτεί αν δεν υπήρχε αυτή η περίφημη Μπέτυ Ράιαν. Όπως επίσης τα μεσημέρια του καλοκαιριού δε θα σε περίμεναν ήδη λαχανιασμένα αν δεν είχες φάει εκείνο το καρπούζι κάτω απ’ το αρμυρίκι, τον Αύγουστο του 2005.
Γεια σου Μπέτυ Ράιαν. Να έπινες άραγε τζιν τόνικ;


ποστ κατασκευασμένο για το διαδικτυακόν Εκβάτανα.     γιά το...ψάρεμα καί την ανάρτηση, sirios

Καλές διακοπές σέ όσες και όσους τις ξεκίνησαν τώρα!                                                                     

                    sirios

Άρθρο της Σώτης Τριανταφύλλου για την Athens Voice, τεύχος: 309 - 07/07/2010
 

Ο ΣΥΡΙΖΑ συνιστά μέρος ενός ευρωπαϊκού (και παγκόσμιου) φαινομένου μιας και δίπλα στα παλιά κομμουνιστικά κόμματα έχουν εμφανιστεί κομμουνιστογενείς ομάδες (π.χ. το γαλλικό «Αντικαπιταλιστικό Κόμμα» που εκπροσωπεί ο Ολιβιέ Μπεζανσενό, η ιταλική «Κομμουνιστική Επανίδρυση») οι οποίες θα όφειλαν να βρουν τρόπο να συνεργαστούν με τα ΚΚ· τα ΚΚ, παρότι «χρεοκοπημένα», αποτελούν το κρυφό ιδανικό τους.

Αν κάποιο κόμμα στερείται νοήματος, αυτό είναι ο ΣΥΡΙΖΑ: εφόσον οραματίζεται την εργατική επανάσταση (υπό ασαφείς όρους), με το να ψευτοδιαφοροποιείται από το ΚΚΕ υπονομεύει τους ίδιους του τους στόχους.

Καθώς, όσα ενώνουν τον ΣΥΡΙΖΑ με το ΚΚΕ είναι περισσότερα και σημαντικότερα από όσα τον χωρίζουν, η κυρίαρχη φυσιογνωμία της ελληνικής αριστεράς είναι σταθερά δογματική και θηριώδης· με φωνή διαπεραστική, με ύφος επιθετικού θύματος· χωρίς δημοκρατική παιδεία· χωρίς σεβασμό στους θεσμούς· «εργατιστική», «οικονομιστική», λαϊκιστική.

Όχι ότι το ΚΚΕ –το οποίο αποτελεί διεθνή εξαίρεση σε ό,τι αφορά την εκτίμηση της ιστορίας, την ερμηνεία του μαρξισμού-λενινισμού (με έμφαση στον λενινισμό), την αδιαλλαξία προς τα υπόλοιπα «αριστερά» κόμματα– θα δεχόταν να συνεργαστεί με τους «προδότες» του ΣΥΡΙΖΑ. Η ηθική της πίστης/προδοσίας που το διέπει εμποτίζει με μισαλλοδοξία και φανατισμό ολόκληρη την κοινωνία· το ΚΚΕ έχει επιβάλει τον ηθικό του κώδικα εδώ και εβδομήντα χρόνια: χάνοντας τον εμφύλιο πόλεμο (τον καταδικασμένο από την αρχή) κέρδισε την ειρήνη· η Ελλάδα έγινε μια δεξιά δικτατορία με σοβιετόφιλους πολίτες· μικροαστούς, συντηρητικούς «αριστερούς»· τόσο κατατρεγμένους (όχι μόνον από την δεξιά αλλά από την ίδια τους την παράταξη) που δεν είχαν την ενέργεια για να σκεφτούν.

Κανείς δεν μπορεί να ζει κάτω από συνθήκες απόλυτης πραγματικότητας· το ΚΚΕ όμως ζει κάτω από συνθήκες απόλυτης μυθολογίας. Γι’ αυτό –και για πολλούς άλλους πολιτικούς και πολιτισμικούς λόγους– το ΚΚΕ εσωτερικού, που από το 1968 υποσχόταν μια «κοινωνική» δημοκρατική αριστερά, μια αριστερά ευρωπαϊκή, απέτυχε.

Το μη-ευρωπαϊκό ΚΚΕ («εξωτερικού») απέκτησε και διατηρεί ακόμα μεγαλύτερη δύναμη από την εκλογική του: η ηθική, ο εσωτερικός πολιτισμός του, η ρητορική του αντιστοιχούν στην ελληνοθωμανική καθυστέρηση. Και εξαιτίας αυτής της καθυστέρησης εκφράζει τη συστηματικά απλοϊκή του γνώμη «στον δρόμο», ευαγγελιζόμενο την προλεταριακή επανάσταση. Ωστόσο, για οποιαδήποτε επανάσταση χρειάζονται επαναστάτες· ειδικά για μια προλεταριακή επανάσταση είναι απαραίτητοι οι επαναστάτες προλετάριοι.

Έχουμε λοιπόν την αριστερά που αξίζουμε;

Μπορούν να φέρουν τον χαρακτηρισμό της αριστεράς κόμματα σαν το ΚΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ; Ή μήπως ενώ προχωρεί ο 21ος αιώνας δικαιούμαστε μια αριστερά που να μηδενίζει –όσο είναι δυνατόν– το κοντέρ αυτής της τρελής ιστορίας η οποία έχει να επιδείξει, εκτός από «αγώνες» και ηρωισμούς, πισώπλατα μαχαιρώματα, αιματηρές εκκαθαρίσεις, μοιραία σφάλματα;

Για να δικαιούμαστε μια «κανούργια» (όχι «ανανεωτική», αλλά καινούργια) αριστερά πρέπει, κατ’αρχάς, να την επιζητούμε: ο χρόνος θα δείξει αν η πρωτοβουλία των τεσσάρων βουλευτών που αποχώρησαν από τον ΣΥΡΙΖΑ εκφράζει κάποια κοινωνική ανάγκη, ή αν πρόκειται για μια απαραίτητη αλλά μάταιη κίνηση αψηφισιάς.

Έτσι κι αλλιώς, το διάβημα άργησε υπερβολικά: ακόμα και το 1968 ήταν ήδη πολύ αργά· η αριστερά έχασε το βήμα της μοντέρνας εποχής· ήδη, από τη δεκαετία του ’30 έπαψε να αποτελεί όχημα κοινωνικής πρωτοπορίας. Στη δεκαετία του ’60 και του ’70, πολλές από τις απαραίτητες κοινωνικές μεταρρυθμίσεις πραγματοποιήθηκαν με πρωτοβουλίες της σοσιαλδημοκρατίας και της κεντροδεξιάς. Η αριστερά εξέπεσε στον αντιδυτικό μηδενισμό και στην ανόητη «πολιτική ορθότητα» που εξελίχθηκε σ’ ένα νέο κατεστημένο. Χωρίς καμιά ενοχή, χωρίς καμιά αυτοσαρκαστική χειρονομία.

Τι πρέπει να γίνει αν θεωρούμε ότι υπάρχει ανάγκη και χώρος για ένα σύγχρονο, δημοκρατικό, «επαναστατικά» μεταρρυθμιστικό κόμμα:

1) πλήρης ρήξη με την ιστορία και την πολιτεία του ΚΚΕ

2) ανάδειξη καινούργιων αναλύσεων της σημερινής πολιτικής και οικονομικής κατάστασης με παράλληλη ανάδειξη καινούργιων λύσεων: άνοιγμα ενός ευρέος διαλόγου γύρω από την πολιτική και τον τρόπο της ζωής

3) οργάνωση ενός δημοκρατικού κόμματος με χαλαρές δομές στη βάση μιας διακήρυξης που να περιλαμβάνει τα πρωταρχικά ζητήματα της οικονομίας και της δημοκρατίας: παραγωγή τοπικών προϊόντων (μείωση εισαγωγών)· χωρισμός εκκλησίας-κράτους· δήμευση εκκλησιαστικής περιουσίας· σταδιακή κατάργηση του στρατού· «εθνική» ανεξαρτησία στο πλαίσιο της ΕΕ (προς το παρόν...)· εκπαιδευτική μεταρρύθμιση· περιβαλλοντική προστασία· περιορισμός δημόσιου τομέα και γραφειοκρατίας· άρση της μονιμότητας· ενθάρρυνση της επιχειρηματικότητας· τροποποίηση του μητρικού-πατρικού ρόλου του κράτους· μεταναστευτική πολιτική (σταματώ εδώ: το «μανιφέστο» για μια δημοκρατική αριστερά καταλαμβάνει κάμποσες σελίδες).

Η ουσία είναι ότι για να παίξει η αριστερά «θετικό» ρόλο, όχι τον θορυβώδη και κενό περιεχομένου που έχει συνηθίσει να παίζει (γόοι και κραυγές και αιώνιοι πόνοι) θα χρειαστεί καινούργια πρόσωπα με καινούργιες ιδέες και λέξεις.

Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι πρέπει να υποβάλουμε σε ευθανασία τα «παλιά» πρόσωπα όπως ισχυρίζονται οι γνωστοί θερμοκέφαλοι που δεν λείπουν από κανέναν πολιτικό χώρο: στα πλαίσια και στις παρυφές της «ανανεωτικής» αριστεράς συναντάει κανείς τους καλύτερους από τους πρεσβύτερους συμπολίτες μας (και, αναπόφευκτα, μερικούς που δεν θα ήθελε να συναντήσει ποτέ...)

Η «νέα» αριστερά, θα χρειαστεί σαφές, ριζοσπαστικό πρόγραμμα που ίσως δυσαρεστήσει και σοκάρει τους καλοπερασάκηδες, τους θρησκομανείς, τους λεβεντοπατριώτες, τους φραπεδόβιους αεριτζήδες, τους γλεντζέδες των σκυλάδικων, τους τεμπελοφοιτητές, τους κουκουλοφόρους, τους αναρχοφασίστες, τους χούλιγκανς των γηπέδων κι όσες γυναίκες είναι ενθουσιωδώς παραδομένες σε ανδρική τυραννία· κοντολογίς, όποιον χαρακτηρίζεται, αυθαιρέτως, «μέσος Έλληνας» συγκεντρώνοντας πλήθος από αντικρουόμενες ιδιότητες.

Από τη φύση της, η αριστερά (φύση που έχει διαστραφεί: έτσι προκύπτει η αλλόκοτη ανάγκη για το επίθετο «δημοκρατική» που θα έπρεπε να περιττεύει), είναι δύναμη επαναστατική μέσα στην καθημερινότητα· δεν κολακεύει τους κομφορμιστές: είτε τους θαμπώνει, είτε τους ανοίγει τα μάτια.

γιά την αντιγραφή sirios

sirios

REAL NEWS : Δώδεκα γιατροί στο πάρτι της μίζας!

Η Real News δημοσιεύει τα ονόματα των ορθοπεδικών που μοιράστηκαν τα 5,5 εκατ. της DePuy

Σκάνδαλο μεγέθους Siemens χαρακτηρίζουν την υπόθεση DePuy οι γνωρίζοντες τα στοιχειά. Ένα σκάνδαλο που, μέσω αποκαλύψεων στη Μ. Βρετανία, έφτασε στην Ελλάδα και «ακουμπά» 12 γιατρούς μεγάλων νοσοκομείων της χώρας, οι οποίοι φέρονται να δωροδοκήθηκαν ώστε να προωθήσουν προϊόντα της εταιρείας, παίρνοντας και τις ανάλογες μίζες και, φυσικά, υπερτιμολογώντας την τελική τιμή των υλικών.

Πρόκειται για ορθοπεδικά υλικά, πολλά από τα οποία χρησιμοποιούν σε μεταμοσχεύσεις ή επεμβάσεις για την αποκατάσταση τραυματισμών σε πόδια ή χέρια.

Τα ονόματα που δημοσιεύει η εφημερίδα Real News είναι τα εξής:

Αναστάσιος Χριστοδούλου

Σταύρος Τσιφετάκης

Αλέξανδρος Τουλιάτος

Ιωάννης Πουρνάρας

Νικόλαος Ευσταθόπουλος

Λεωνίδας Συρμάλης

Ευάγγελος Πλατιάς

Γεώργιος Παπαχρήστου

Γεώργιος Μπάμπης

Παναγιώτης Σουκάκος

Παναγιώτης Κοροβέσης

Ιωάννης Χριστοφορίδης

για το πλήρες δημοσίευμα κλικ εδώ

ΕΙΝΑΠ: ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ-07/07/10

ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

                       κ. Μ. ΞΕΝΟΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ      

                                                                                                                               Αθήνα, 7/7/10

Κυρία Υπουργέ,

Η ΕΙΝΑΠ επιδίωξε και επιδιώκει το διάλογο, όπως περιγράφουμε στην από 4/6/10 απόφασή μας που σας κοινοποιήσαμε, προκειμένου να προχωρήσουμε σε νέα Συλλογική Σύμβαση – Συμφωνία ή να επικαιροποιήσουμε την υπάρχουσα για να στηρίξουμε το δημόσιο Εθνικό Σύστημα Υγείας.

Έχουμε μπροστά μας το σχέδιο νόμου που μας στείλατε και σ’ αυτό έχουμε να επισημάνουμε κατ’ αρχάς τα εξής:

1. Με την παράγραφο 4 και 5 του άρθρου 3 παραβιάζετε την Συλλογική Σύμβαση και το Ν.3754/2009 και πρέπει να τα απαλείψετε.

Η ακριβής θέση μας είναι αυτό που περιελάμβανε η Συλλογική Σύμβαση της 1/12/08 και ζητάμε να το επαναφέρετε. Σε κάθε όμως περίπτωση αφού αναγνωρίσαμε ότι τελικά ο Ν. 3754/2009 είναι η Συλλογική Σύμβαση, αυτά που ο νόμος διαλαμβάνει είναι το τελικό σημείο υποχώρησής μας.

Σε αντίθετη περίπτωση δεν μπορεί να ισχύει η δέσμευσή μας για υπέρβαση του συνολικού εβδομαδιαίου χρόνου εργασίας μας.

2. Το άρθρο 4 (αποζημίωση εφημεριών) δεν μπορεί να ψηφιστεί παρά μόνο με τη δική μας συναίνεση, αφού οδηγεί σε υπέρβαση του νόμιμου χρόνου εργασίας και αυτό, σύμφωνα με το Κοινοτικό Δίκαιο, επιτρέπεται μόνο με Συλλογική Σύμβαση. Επίσης, το σχέδιο νόμου για τις επιπλέον εφημερίες είναι δυσμενέστερο του αρχικού σχεδίου, αφού εμπλέκει για την έγκριση και το Διοικητή της Υπε, αλλά και απαιτεί υπουργικές αποφάσεις που δεν ξέρουμε.

Για την ώρα πάντως, πρέπει να εξασφαλίσετε πρόσθετα κονδύλια για τις εφημερίες Απριλίου, Μαΐου, Ιουνίου και Ιουλίου. Η πάγια πάντως θέση μας για τις εφημερίες είναι ότι «πρέπει να προσδιορίζονται κάθε χρόνο οι ανάγκες για εφημέρευση. Το εφημεριακό αυτό έργο να γίνεται και να πληρώνεται και να μη συμβαίνει το αντίστροφο. Δηλαδή, να βγαίνει ένα κονδύλι και να προσπαθούμε να προσδιορίσουμε τις ανάγκες με βάση το κονδύλι». Οι ανάγκες αυτές, το σωστό είναι να προκύπτουν, από πρότυπα εφημέρευσης.

3. Το άρθρο 2 αναφέρεται και στους επικουρικούς γιατρούς. Η πάγια θέση μας είναι να μην υπάρχουν επικουρικοί γιατροί, αλλά μόνιμοι γιατροί στο ΕΣΥ.

Σας θυμίζουμε ότι προκειμένου να γίνει η κατανομή των 1950 νέων θέσεων του Ν. 3754/2009, η κοινή Επιτροπή του υπουργείου Υγείας και των νοσοκομειακών γιατρών δέχτηκε και υπολόγισε ότι οι υπηρετούντες επικουρικοί γιατροί κάλυπταν πάγιες ανάγκες, και μ’ αυτό το δεδομένο προχώρησε στην κατανομή των θέσεων. Οι επικουρικοί γιατροί δυστυχώς χρειάζονται και στα νοσοκομεία της Αττικής και Θεσσαλονίκης και η στέρησή τους θα δημιουργήσει προβλήματα σε πολλά νοσοκομεία των περιοχών αυτών.

Ζητάμε σε πρώτη φάση οι υπηρετούντες επικουρικοί γιατροί, εφόσον το θέλουν, να ανανεώσουν τη θητεία τους για ένα (1) χρόνο και τα μέτρα που προτείνετε να αφορούν νέους επικουρικούς γιατρούς. Γι αυτούς να έχουν τη δυνατότητα να αιτήσουν Αθήνα – Θεσσαλονίκη, αλλά να προτιμούνται όσοι έχουν υπηρετήσει στην επαρχία. Τέλος, ζητάμε ο χρόνος προϋπηρεσίας όλων των επικουρικών να μετρά ως προϋπηρεσία στο ΕΣΥ για τις κρίσεις.

4. ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ

Συνεχίζει η καθυστέρηση περί τις προσλήψεις και πρέπει ν’ αντιμετωπιστεί με αυστηρότερο τρόπο από μέρους σας και νομοθετικά, αλλά και με επιστολή σας προς τις ΥΠΕ και τα νοσοκομεία να τις ολοκληρώσουν σε συγκεκριμένο χρόνο.

5. ΟΛΟΗΜΕΡΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΩΝ

Η ΕΙΝΑΠ δεν ήταν ποτέ ενάντια της λειτουργίας των νοσοκομείων και πέραν του πρωινού ωραρίου. Επίσης, δεν διαφωνούμε με την προσπάθεια συγκράτησης πόρων στο σύστημα και τη μη αιμορραγία των δημόσιων πόρων προς τον ιδιωτικό τομέα.

Συγχρόνως, όμως, ο στρατηγικός μας στόχος είναι να απαλλαγούν τα νοσοκομεία από την Π.Φ.Υ. η οποία πρέπει να γίνεται από ένα αξιόπιστο δημόσιο σύστημα Π.Φ.Υ. (π.χ. Κέντρα Υγείας, Περιφερειακά Ιατρεία. Κέντρα Υγείας Αστικού Τύπου).

Επίσης, προϋπόθεση για να μπορέσουν να λειτουργήσουν τα νοσοκομεία περισσότερες ώρες είναι να γίνουν επιτέλους οι απαραίτητες προσλήψεις ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού.

Τέλος, το περιεχόμενο του άρθρου 1 του σχεδίου νόμου είναι τόσο ασαφές, που δεν είναι δυνατόν να δώσουμε λευκή επιταγή συναίνεσης.

Κυρία Υπουργέ,

Εάν είστε διατεθειμένη να συζητήσετε μαζί μας, τότε σε λίγες μέρες μπορούμε να σας καταθέσουμε τις παρατηρήσεις και απόψεις μας και για το περιεχόμενο του άρθρου 8.

                  ΓΙΑ ΤΟ ΔΣ ΤΗΣ ΕΙΝΑΠ

     Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                          Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

       ΣΤΑΘΗΣ ΤΣΟΥΚΑΛΟΣ              ΘΑΝΑΣΗΣ ΝΗΣΙΩΤΗΣ

Ο εξοπλισμός των νοσοκομείων δεν «αντέχει» την ολοήμερη λειτουργία

Σχεδόν αποτυχημένο μοιάζει πριν ακόμη ψηφιστεί. Το νέο πολυσυζητημένο νομοσχέδιο του υπουργείου Υγείας για την “αναβάθμιση του ΕΣΥ” που κατέθεσε στη Βουλή πριν λίγα 24ωρα η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, έχει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά για να μην υλοποιηθεί ποτέ.

“Μοιάζει ουτοπικό” λένε τα περισσότερα στελέχη του χώρου της υγείας αφού γνωρίζουν ότι είναι σχεδόν αδύνατον να καμφθεί η ιδιωτική αγορά προς όφελος της δημόσιας.

Ο εξοπλισμός των δημόσιων νοσοκομείων

Η υπουργός Υγείας ευελπιστεί μεταξύ άλλων να μπορούν οι Έλληνες ασθενείς να πραγματοποιούν κανονικά εργαστηριακές εξετάσεις και το απόγευμα στα δημόσια νοσοκομεία. Αυτό όμως που δεν έχει υπολογίσει είναι ότι ο εξοπλισμός του ΕΣΥ είναι είτε ανύπαρκτος είτε απαρχαιωμένος. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα 2/3 των αξονικών τομογράφων βρίσκονται σε ιδιωτικά νοσοκομεία και μόλις το 1/3 στο ΕΣΥ. Από τους συνολικά 381 αξονικούς τομογράφους που διαθέτει η χώρα μας οι 257 βρίσκονται στον ιδιωτικό τομέα και μόνο οι 124 στο δημόσιο, που είναι και σαφώς πολύ παλαιότερης τεχνολογίας.

Τα πράγματα για τους μαγνητικούς είναι ακόμη χειρότερα. Από τους συνολικά 244 που υπάρχουν σε όλη την επικράτεια οι 211 είναι σε ιδιωτικά κέντρα και μόνον οι 33 στον δημόσιο τομέα.

Ο εξοπλισμός στις ιδιωτικές κλινικές

Και το ζήτημα είναι ότι χρόνο με το χρόνο το ΕΣΥ απογυμνώνεται τεχνολογικά ενώ αντίθετα η ιδιωτική υγεία ανθεί. Από το 2004 έως και το 2009 εγκαταστάθηκαν σε όλη τη χώρα 160 μαγνητικοί τομογράφοι από τους οποίους οι 153 πήγαν σε ιδιωτικά νοσοκομεία και μόνο 7 στο ΕΣΥ. Αντίστοιχα για το ίδιο διάστημα και με τους αξονικούς. Αγοράσθηκαν συνολικά 132 μηχανήματα από τα οποία μόλις τα 24 για το δημόσιο και τα υπόλοιπα για τον ιδιωτικό τομέα.

Όλοι οι γιατροί ενάντια στα σχέδια του υπουργείου

Το νομοσχέδιο του υπουργείου Υγείας για την αναβάθμιση του ΕΣΥ - που προβλέπει την ολοήμερη λειτουργία των νοσοκομείων - αποτέλεσε το βασικό θέμα συζήτησης στη γενική συνέλευση του Πανελληνίου Ιατρικού Συλλόγου (ΠΙΣ), που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 10 Ιουλίου.

Η εισήγηση του Διοικητικού Συμβουλίου καθώς και οι τοποθετήσεις δεκάδων ομιλητών κατέληξαν ομόφωνα στο ότι το νομοσχέδιο του υπουργείου Υγείας «είναι παντελώς απαράδεκτο, ανεφάρμοστο και διαλυτικό για το δημόσιο σύστημα υγείας της χώρας».

Είναι ίσως η πρώτη φορά στα μεταπολιτευτικά χρονικά που νομοσχέδιο του υπουργείου Υγείας απορρίπτεται με τόσο κατηγορηματικό τρόπο από το σύνολο των γιατρών της χώρας, ανεξάρτητα από τον πολιτικό χώρο όπου ανήκουν ή την εργασιακή ομάδα όπου εντάσσονται.

Οι θέσεις των γιατρών  στη συνέλευση του ΠΙΣ

Στην απόφαση που ελήφθη τονίζεται:

• «Προεισαγωγικά υιοθετούνται και ενσωματώνονται στο διεκδικητικό πλαίσιο του ΠΙΣ οι αποφάσεις της ΟΕΝΓΕ και η κριτική που ασκεί η απόφαση του Γενικού Συμβουλίου της Ομοσπονδίας στο σχέδιο νόμου.

• Διακηρύσσεται ότι το σχέδιο νόμου δεν κινείται στην κατεύθυνση αναβάθμισης του ΕΣΥ, αλλά αντίθετα δημιουργεί προϋποθέσεις για παραπέρα υποβάθμισή του.

• Οι διατάξεις για τις εφημερίες διαιωνίζουν την μεγάλη δυσλειτουργία του συστήματος, ιδιαίτερα στην περιφέρεια και καθιστούν τις εφημερίες ιδιαίτερα επισφαλείς για τους πολίτες, τους ιατρούς και την αξιοπιστία του συστήματος Νοσοκομειακής περίθαλψης στη χώρα μας.

• Η θέσπιση συστήματος ολοήμερης λειτουργίας Νοσοκομείων ανατρέπει πολιτικό προγραμματισμό δεκαετιών και απομακρύνει δραματικά την προοπτική καθιέρωσης συστήματος πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας που έχει κατ΄ επανάληψη εξαγγελθεί από υπουργούς Υγείας διαφόρων κυβερνήσεων.

• Το κοινοποιηθέν κείμενο δεν έχει τα χαρακτηριστικά νομοσχεδίου, αλλά νομοθετικού ισχυρισμού που παραπέμπει σε μελλοντική νομοθεσία μέσω ενός ορυμαγδού Υπουργικών Αποφάσεων

• Εκφράζεται η ριζική διαφωνία με την εξάρτηση της αμοιβής του προσωπικού απογευματινής λειτουργίας των Νοσοκομείων από τα έσοδα των Νοσοκομείων. Η υπερωριακή αμοιβή οφείλει να αμείβεται σαν υπερωριακή με βάση τις συλλογικές συμβάσεις.

• Το νομοσχέδιο προσεγγίζει με προχειρότητα σοβαρότατα ζητήματα αρμοδιότητας του ΥΥ&ΚΑ χωρίς να έχει προηγηθεί εμπεριστατωμένος διάλογος με τους αρμόδιους φορείς και χωρίς να έχουν ληφθεί υπόψη όλες οι παράμετροι που συντρέχουν».

Έρχονται κινητοποιήσεις

Η Γενική Συνέλευση αποφάσισε να κηρύξει απεργία κατά την ψήφιση του νομοσχεδίου και συμμετοχή στο συλλαλητήριο που θα διοργανωθεί μπροστά στη Βουλή.