Η τριγωνική διαδρομή του μαύρου χρήματος στην υγεία

Το ΣΔΟΕ ανοίγει τους τραπεζικούς λογαριασμούς δεκάδων νοσοκομειακών γιατρών του ΕΣΥ, καθώς και γιατρών ασφαλιστικών ταμείων. Εχοντας ήδη ολοκληρώσει την έρευνα σε 34 περιπτώσεις, διαπίστωσε υπέρογκες καταθέσεις και εισοδήματα που δεν δικαιολογούνται, γι’ αυτό και στέλνονται οι υποθέσεις στον εισαγγελέα.Σύμφωνα με τα στοιχεία, η... μηχανή στήθηκε με «τριγωνικές διακρατικές διαδρομές» χρήματος μεταξύ Αυστρίας, Κύπρου και Ελλάδας, ενώ οι έλεγχοι «έφεραν στο φως» υπερτιμολογήσεις υλικών σε νοσοκομεία, πλαστά παραστατικά και ψευδείς βεβαιώσεις. Το κυριότερο όμως είναι ότι έχουν εντοπισθεί τα πρόσωπα των «συναλλαγών».

Η έρευνα ξεκίνησε όταν προέκυψε ύποπτη ροή εισερχόμενων εμβασμάτων σε ελληνική εταιρεία ιατρικών μηχανημάτων, μέσω κυπριακής τράπεζας, με αποδέκτη τον ιδιοκτήτη της εταιρείας και τη σύζυγό του.

Βρέθηκε ότι η παραγωγός αυστριακή εταιρεία έστελνε νοσοκομειακά προϊόντα, μεταξύ των οποίων και βηματοδότες, στην κυπριακή εταιρεία πληρώνοντας μειωμένους φόρους κι εκείνη με τη σειρά της τα προωθούσε στην ελληνική εταιρεία. Στην τριγωνική αυτή διαδρομή εντοπίζονται μια σειρά από παραβάσεις νόμων και αδικήματα, που ερευνούν παράλληλα, εκτός από το ΣΔΟΕ, και οι αντίστοιχοι μηχανισμοί της ΕΕ.

Ο ιδιοκτήτης της ελληνικής επιχείρησης, που βρίσκεται πίσω από την κυπριακή εταιρεία, τα πωλεί υπερτιμολογημένα στη δική του ελληνική εταιρεία, για να προωθηθούν στα δημόσια νοσοκομεία με χρεώσεις πολλαπλάσιες του πραγματικού κόστους! Τελικά η εταιρεία καταθέτει τα ποσά που εισπράττονται από τα νοσοκομεία στα... φυσικά πρόσωπα, δηλαδή στους ιδιοκτήτες της εταιρείας, και αυτοί στη συνέχεια φέρονται να καταθέτουν τις «αμοιβές» στους λογαριασμούς των γιατρών.

Επίσης, από παράλληλους ελέγχους στα νοσοκομεία βρέθηκε ότι οι γιατροί που έχουν λογαριασμούς με τέτοιες καταθέσεις επιδίδονται και σε υπερκατανάλωση υλικών, μεταξύ των οποίων και της συγκεκριμένης εταιρείας! Τυχαίο;

«Κομάντος» της ΕΕ

Από τους 34 γιατρούς που στέλνονται στον εισαγγελέα, οι 20 εμπλέκονται και στην απάτη της γνωστής εταιρείας ορθοπεδικών «Ντεπουί», όπως προέκυψε από στοιχεία που περιλαμβάνουν 11 σχετικοί φάκελοι, 9 από τις Αρχές των ΗΠΑ και 2 από τις Αρχές της Βρετανίας, που εστάλησαν στην Ελλάδα. Στην υπόθεση της «Ντεμπουί» εντοπίσθηκαν συνολικά 170 Ελληνες γιατροί, κυρίως ορθοπεδικοί δημόσιων νοσοκομείων, οι οποίοι «φέσωναν» για 2 χρόνια τον προϋπολογισμό της Υγείας με «έξτρα τζίρους» ύψους ενός εκατομμυρίου ευρώ, περίπου, ο καθένας.

Εως τώρα από τη συγκεκριμένη κατηγορία απάτης ελέγχθηκαν 20 λογαριασμοί γιατρών, ενώ εκκρεμεί ο έλεγχος και για τους υπόλοιπους 150. Για την περαιτέρω διερεύνηση αυτών των στοιχείων βρίσκονται στην Ελλάδα «κομάντος» της ΕΕ για θέματα οικονομικού εγκλήματος, οι οποίοι συνεργάζονται με τους Ελληνες ελεγκτές.

Αμεση κατάσχεση

Ο επικεφαλής του ΣΔΟΕ Γιάννης Καπελέρης λέει στο «Εθνος της Κυριακής»: «Εισηγηθήκαμε να δεσμεύονται τα ποσά των λογαριασμών που έχουμε ελέγξει και προέκυψαν "ευρήματα", εφόσον οι γιατροί δεν αποδείξουν την προέλευση των χρημάτων.

Ακόμη, σε ανάλογες περιπτώσεις που θα προκύψουν, να γίνεται κατ’ αρχήν ?δέσμευση? περιουσιακών στοιχείων και να ακολουθεί έρευνα για την προέλευση των χρημάτων, με τα οποία αποκτήθηκαν. Αυτά τα περιουσιακά στοιχεία, σε περίπτωση που δεν υπάρξει αιτιολόγηση εισοδημάτων απόκτησης, επίσης να κατάσχονται».

Επίορκοι

Παραμένουν ακόμα στις θέσεις τους

Παρά το γεγονός ότι ήδη έχουν εντοπιστεί οι γιατροί που εμπλέκονται σε υποθέσεις διαφθοράς σε περισσότερα από 15 νοσοκομεία, κυρίως σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, οι περισσότεροι παραμένουν στις θέσεις τους, ενώ ορισμένοι έχουν επιλέξει να... αποχωρήσουν πριν τεθούν σε διαθεσιμότητα. Η απάντηση που μας δίνουν διοικητές νοσοκομείων, είναι ότι δεν έχουν προχωρήσει σε απομάκρυνση γιατρών που ενοχοποιούνται με παράνομες χρεώσεις, επειδή «είναι σε εξέλιξη οι έλεγχοι». Στην ουσία, η ενδεχόμενη μαζική απομάκρυνσή τους θα δημιουργούσε πρόσθετες δυσλειτουργίες στο ΕΣΥ. Κοινό μυστικό είναι ότι «αν απομακρυνθούν όσοι ορθοπαιδικοί, χειρουργοί κ.λπ. χρηματίζονται, θα αδειάσουν τα νοσοκομεία από γιατρούς».

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΡΗΤΙΚΟΣ
jkritikos@pegasus.gr

Δημόσια καταισχύνη

               Για οικογενειοκρατία και αναξιοκρατία στα πανεπιστήμια γράφαμε την περασμένη εβδομάδα. Με γενικότητες· δεν θέλαμε να δώσουμε παραδείγματα με ονόματα συγγενών και με στημένες εκλογές. Είχαμε όμως αναφερθεί στα προπύργια του νεποτισμού: στην Ιατρική, τη Νομική, τη Θεολογική. Πρόσφατη δημοσιογραφική έρευνα επιβεβαίωσε με αριθμούς την υπόδειξή μας. Θλιβερά.

Ακόμη πιο αποκαλυπτικό για την αναξιοκρατία που παραλύει τις ιατρικές σχολές και τις πανεπιστημιακές κλινικές είναι το τελευταίο βιβλίο του καθηγητή Ιατρικής Χαράλαμπου Μουτσόπουλου «Μικρές ιστορίες… μακράς πορείας». Ο διεθνούς κύρους ερευνητής και κλινικός εκθέτει τις πλούσιες εμπειρίες του από το ελληνικό πανεπιστήμιο, οι οποίες συχνότατα είναι απογοητευτικές: Στημένες εκλογές διδασκόντων, κοσμήτορες και πρόεδροι που ποδηγετούν εκλεκτορικά σώματα, εκλογές με συναλλαγή και έμμεσο εκβιασμό, βουλευτές και υπουργοί που εκμαιεύουν ή νομοθετούν καθηγητικούς τίτλους και ειδικά προνόμια.

          Οι διηγήσεις του καθηγητή Μουτσόπουλου, άλλοτε με ονόματα και άλλοτε φωτογραφίζοντας «μεγάλα» ονόματα, διηγήσεις πραγματικών περιστατικών όλες, αποκαρδιώνουν τον αναγνώστη, τον πολίτη που έχει μάθει να σέβεται τον πανεπιστημιακό δάσκαλο και γιατρό που έχει δώσει τον όρκο του Ιπποκράτη, τον πολίτη που συντηρεί με φόρους και εισφορές σχολές και νοσοκομεία. Η ασθένεια δεν θεραπεύεται εντούτοις με επεμβάσεις του υπουργείου Παιδείας· το πανεπιστήμιο είναι αυτοτελές, αυτοδιοικούμενο, συνταγματικά κατοχυρωμένο. Η αξιοπιστία του πανεπιστημίου επαφίεται άρα στον πατριωτισμό των διδασκόντων. Μπορούν; Είναι υποχρεωμένοι, τούτη τη δύσκολη στιγμή που υποφέρει η χώρα, εξαιτίας και τέτοιων φαινομένων σήψης· και είναι υποχρεωμένοι κάθε στιγμή να εκλέγουν τους αξιότερους, να διαμορφώνουν περιβάλλον αριστείας και όχι μετριότητας, να δίνουν παράδειγμα αμεροληψίας στους φοιτητές αντί να ανταλλάσσουν κουκιά εξουσίας μαζί τους.

               Στην κατάσταση εκτάκτου ανάγκης οι κανονικότητες ανατρέπονται: λ.χ. η διαφθορά αποκαλύπτεται, γίνεται δημόσια και επαίσχυντη. Αυτή η εσπευσμένη δημοσιότητα μπορεί να φέρει και αθώα θύματα, αλλά τουλάχιστον ας απλώσει την καταισχύνη στα πρόσωπα των δικτατόρων της αναξιότητας. Κατόπιν, ας απλωθεί η καταισχύνη και στα πρόσωπα των πολιτικών, των «ημετέρων» και των νεποτιστών, που βουλιάζουν τη δημοκρατία.

 του Νίκου Ξυδάκη   από www.vlemma.gr           

για την αντιγραφή         sirios 

Στον Αγιο Παντελεήμονα.

                      Παντελής Μπουκάλας           ΄΄Η Καθημερινή'' Πέμπτη 20/10/2010

                   Δεν κακοφόρμισε τώρα η πληγή του Αγίου Παντελεήμονα, με τις πέτρες και τα γιαούρτια που εκτοξεύτηκαν κατά του υποψηφίου περιφερειάρχη Αττικής κ. Αλέκου Αλαβάνου και με τα αυγά που εξαπολύθηκαν κατά της υποψηφίας δημάρχου Αθηναίων κ. Ελένης Πορτάλιου. Εχει κακοφορμίσει από χρόνια, μπροστά στα μάτια όλων μας. Κυρίως δε μπροστά στα μάτια μιας δημαρχίας, που υποθέτει βολικά ότι η ενορία αυτή ανήκει στην επικράτεια άλλων θεών, και μιας Πολιτείας που, πλασμένη κατά τις ψευδαισθήσεις της, για τα μεγάλα και τα υψηλά, βαρυθυμεί ακόμη και όταν είναι απλώς να ενημερωθεί για το τι συμβαίνει στα χαμηλά.

            Ο Αγιος Παντελεήμων κακοφόρμισε όταν ο ιερέας του ναού, που είχε την αποκοτιά να εννοήσει στην κυριολεξία τους όσα εκ παραδόσεως διδάσκει περί φιλαλληλίας και φιλοξενίας, και περιέθαλπε έτσι πένητες, μετανάστες και Ελληνες απόβλητους, αφέθηκε στο έλεος των απειλών και των προπηλακισμών. Χριστιανοί ήταν βέβαια και όσοι τον απειλούσαν και τον προπηλάκιζαν, αλλά διάβαζαν κάπως ανάποδα τις Γραφές. Η περιοχή αυτή κακοφόρμισε επειδή αφέθηκε μάλλον εσκεμμένα και επί σειρά ετών στη δικαιοδοσία των χρυσαυγιτών που, καταφτάνοντας σε στρατιωτικόμορφα αγήματα, οπλισμένοι, και όχι μονάχα με ρόπαλα και σιδηρογροθιές, οργάνωναν παραδειγματικά λιντσαρίσματα όσων το δέρμα τους δεν ταίριαζε με το ελληνικό ορθό άριο χρώμα. Η Αστυνομία; Μα κυρίως εδώ, στο συγκεκριμένο πεδίο μάχης, απέδειξε πόσο στενούς δεσμούς έχει με τους χρυσαυγίτες και τους λοιπούς ελληνοπώλες. Και ο κ. Παπουτσής θα τα έχει πληροφορηθεί αυτά και ο κ. Χρυσοχοΐδης τα γνώριζε και ο κ. Παυλόπουλος δεν μπορεί να μην τα είχε μάθει. Αλλεπάλληλα ήταν τα εκκαθαριστικά επεισόδια, με πρωταγωνιστές φερτούς ρατσιστές που παράσταιναν τους αγανακτισμένους κατοίκους. Και λοιπόν;

               Δεν υποβάθμισαν οι μετανάστες τη γειτονιά αυτή, ούτε βέβαια την Ομόνοια. Υποβαθμισμένες τις βρήκαν και τις δύο περιοχές, όχι ακμαίες· υποβαθμισμένες από το βαρύ νέφος, την αφόρητη κυκλοφοριακή βουή, την ασφυκτική βιοτική συνθήκη, το ανύπαρκτο πράσινο και τα ναρκωτικά, που το εμπόριό τους ανθούσε στην Ομόνοια πολύ προτού αρχίσουν να έρχονται μετανάστες. Σαν υποβαθμισμένες, δηλαδή σαν φτηνές και σαν κοντινές στους χώρους μαύρης αγοραπωλησίας εργατικών χεριών που στήνονται κάθε πρωί στα πέριξ, τις «διάλεξαν», αν στέκει η έννοια της επιλογής στην περίπτωση απελπιστικά αναγκεμένων ανθρώπων. Στο πλήθος που δημιουργήθηκε, όπως σε κάθε πλήθος, όποιας φυλής ή θρησκείας, αναπτύχθηκε και η μικροπαραβατικότητα, που ούτε γονιδιακή είναι ούτε απορρέει από θρησκευτικά πιστεύω, όπως κυκλοφορεί. Αλλά αυτή στάθηκε απλή αφορμή και πρόσχημα για τις κατά καιρούς σωφρονιστικές επιθέσεις. Τώρα στον Αγιο Παντελεήμονα όλοι, Ελληνες και ξένοι, φοβούνται όλους. Μόνοι «ατρόμητοι» οι τρομοκρατούντες ρατσιστές.

για την αντιγραφή        sirios

Ελλάς- Γαλλία Συμμαχία!

«Η δημογραφική γήρανση καθιστά τη μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού αναπόδραστη, αν θέλουμε να σώσουμε τις συντάξεις σε πνεύμα αλληλεγγύης των γενεών». «Θορυβώδεις μειονότητες μπλοκάρουν τις μεταρρυθμίσεις, κρατούν όμηρο την οικονομία και δυσφημούν τη χώρα στο εξωτερικό». «Οι ταραξίες δεν μπορούν να εμποδίζουν την τεράστια πλειοψηφία να ασκήσει το δικαίωμα στην εργασία».

Ο τόνος ακούγεται οικείος. Αυτή τη φορά, ωστόσο, τα «γαλλικά» εναντίον των απεργών δεν ακούστηκαν από ελληνικά χείλη, αλλά από εκείνα του Νικολά Σαρκοζί και του επί των Εσωτερικών υπουργού του (παγκοσμίως διάσημου και για την εκστρατεία του εναντίον των Ρομά), Μπρις Ορτεφέ. Α, και του υπουργού Εργασίας, Ερίκ Βερτ, ο οποίος, αν και βυθίστηκε μέχρι τον λαιμό στον βούρκο του σκανδάλου Μπετενκούρ, θεωρήθηκε από την κυβέρνησή του ο κατάλληλος άνθρωπος για να αυξήσει τα όρια συνταξιοδότησης και να εκφωνεί κηρύγματα φιλοπονίας.
Να, όμως, που ο προσφιλής μύθος κάθε εξουσίας περί σιωπηλής πλειοψηφίας καταρρέει εκκωφαντικά. Η νεολαία κατεβαίνει στους δρόμους σε μια εκδήλωση πραγματικής αλληλεγγύης των γενεών, αντιστρέφοντας το ερώτημα: «Αν οι μεγάλοι δουλεύουν μέχρι τα 70, πότε θα βρούμε εμείς δουλειά»; Το 59% των πολιτών λέει ναι στη συνέχιση των απεργιών και μετά την ψήφιση του νόμου, το 61% ναι σε γενική απεργία διαρκείας, το 71% ναι στις διαδηλώσεις και το 70% όχι στον Σαρκοζί. Μειοψηφίες, είπατε;

Η γαλλική αντιπολίτευση καυτηρίασε την επιστράτευση ειδικών δυνάμεων της αστυνομίας και του στρατού εναντίον απεργών. Ωστόσο, η πιο επικίνδυνη εκδήλωση απολυταρχισμού βρίσκεται, ίσως, όχι στα κλομπ και τα δακρυγόνα, αλλά στην ίδια την πολιτική φιλοσοφία που προσπαθεί να εμπεδώσει η κυβέρνηση Σαρκοζί. Ή μάλλον οι ευρωπαϊκές ελίτ στο σύνολό τους, που υπερασπίζονται τη δρακόντεια λιτότητα με βάση το παλιό δόγμα της Μάργκαρετ Θάτσερ, το διαβόητο ΤΙΝΑ: There Is No Alternative, δηλαδή Δεν Υπάρχει Εναλλακτική Λύση.

Ο αντιπρύτανης του πανεπιστημίου Μπίρκμπεκ στο Λονδίνο, Κώστας Δουζίνας, μιλάει για «φυσικοποίηση» της πολιτικής: «Πρωτόγνωρες επιβολές της Ε.Ε. και του ΔΝΤ παρουσιάζονται ως αναπόδραστες, σχεδόν μη ανθρώπινες παρεμβάσεις. Σχεδιαγράμματα με την άνοδο των σπρεντ κυριαρχούν στις οθόνες με τον ίδιο τρόπο που παρουσιάζεται η εξάπλωση της ηφαιστειακής στάχτης ή η αύξηση της θερμοκρασίας». Πώς να τα βάλεις με τη στατιστική, με την επιστήμη, διάολε, χωρίς να χαρακτηρισθείς ιδεοληπτικός ή παράφρων;

Φυσικά, δεν υπάρχει τίποτα το «επιστημονικό», τίποτα το αναπότρεπτο, παρά μόνο η πονηρία που ανυψώνει σε οικουμενικές αλήθειες στενά, εγωιστικά συμφέροντα των ισχυρών, σε βάρος των αδυνάτων. Θα πουν: Μα χθες αντιστοιχούσαν τέσσερις εργαζόμενοι σε έναν συνταξιούχο, ενώ σήμερα μόνο δύο. Αλλά οι δύο εργαζόμενοι του σήμερα παράγουν περισσότερα από ό,τι παρήγαγαν οι τέσσερις του χθες. Ποιος σκοτεινός «επιστημονικός» νόμος υποχρεώνει τους εργαζόμενους να δουλεύουν περισσότερο για λιγότερα, την εποχή της εκθετικής προόδου της επιστήμης, της τεχνολογίας και της παραγωγικότητας της εργασίας; Ποια «φυσική» νομοτέλεια υποχρεώνει τη Βρετανία, μια κραταιά πυρηνική δύναμη και παλιά αυτοκρατορία, να ζαρώνει μπροστά στους αόρατους θεούς της αγοράς ομολόγων, που αξιώνουν ανθρωποθυσίες 490.000 δημοσίων υπαλλήλων και μείωση του ελλείμματος από 12% σε 3% μέσα σε τρία μόλις χρόνια για να μην τη ρίξουν στα Τάρταρα;

Ο κάλπικος επιστημονισμός οδηγεί κατευθείαν στην απονομιμοποίηση των κοινωνικών συγκρούσεων, οι οποίες αντιμετωπίζονται πλέον ως επιβιώσεις πολιτικού πρωτογονισμού στο ασηπτικό περιβάλλον της μεταμοντέρνας σκέψης. Γι’ αυτό δεν εκπλήσσει που Ελλάδα και Γαλλία, οι δύο χώρες που γέννησαν την αρχαία και τη σύγχρονη Δημοκρατία, θεωρούνται οι πιο «καθυστερημένες» από τους οπαδούς της τεχνοκρατικής, νεοφιλελεύθερης δυστοπίας. Στην πραγματικότητα, διασώζουν την ελπίδα για την επιστροφή της πολιτικής, που δεν έχει νόημα παρά ως αντιπαράθεση ριζικά διαφορετικών κοινωνικών σχεδίων. Ο Ταρίκ Αλί έγραφε τις προάλλες στον Guardian ότι, «αν υπήρχε Οδηγός Μισελέν για τις διαδηλώσεις, η Γαλλία θα έπαιρνε τρία αστέρια και η Ελλάδα δύο». Αυτό που για πολλούς ακούγεται ως ψόγος, από τον Βρετανό συγγραφέα διατυπώθηκε ως έπαινος.

Άρθρο του Πέτρου Παπακωνσταντίνου για την εφημερίδα «Καθημερινή», 23/10/2010

sirios

Μία βόλτα στην Νέα Ιωνία

της ΕΥΓΕΝΙΑΣ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

        Η συνοικία της Νέας Ιωνίας ιδρύθηκε το 1923 μετά την Μικρασιατική καταστροφή. Ως ημέρα ίδρυσης της θεωρείται η Κυριακή 27 Ιουνίου του 1923, όταν έγινε η θεμελίωση του προσφυγικού συνοικισμού από τον Νικόλαο Πλαστήρα και τον ιερέα Παπαϊωακείμ Πεσματζόγλου. Χιλιάδες πρόσφυγες από την Σπάρτη της Πισιδίας ,Ινέπολη, Κασταμονή, τη Σαφράμπολη, τη Νεάπολη, την Καππαδοκία, την Αλάϊα, την Αττάλεια , την Σμύρνη και τα περίχωρά της, τα Βουρλά, το Αϊβαλί, και τα Θυάτειρα εγκαταστάθηκαν εδώ. Ικανότατοι επαγγελματίες, έμπειροι και γνώστες της αγοράς και της βιομηχανικής ανάπτυξης( Κλωστοϋφαντουργία και την Ταπητουργία) δουλέψανε με αγάπη και μόχθο για την ανάπτυξη της .Η περιοχή ανήκε αρχικά στον δήμο Αθηναίων. Το 1934, μαζί με άλλους συνοικισμούς της Αθήνας και του Πειραιά, η Νέα Ιωνία ονομάστηκε δήμος Στα χρόνια της Κατοχής η Νέα Ιωνία ξεχώρισε  στο κίνημα της αντίστασης κατά των κατακτητών  και των συνεργατών τους. Μετά την δημιουργία της στάσης του ΗΣΑΠ το 1956  αναπτύχθηκε ραγδαία το εμπόριο, με αποτέλεσμα σήμερα η Νέα Ιωνία να θεωρείται μια από τις μεγαλύτερες αγορές του λεκανοπεδίου. Συνοικία με έντονη πνευματική και καλλιτεχνική δραστηριότητα .Γενέτειρα των Νίκο Ξανθόπουλο, Γιώργο Μιχαηλίδη (σκηνοθέτη)  Στέλιο Καζαντζίδη, Γιώτα Λύδια, Μαρία Φαραντούρη, Αλίκη Καγιαλόγλου και τόσων άλλων. Αριθμεί 66.017 κατοίκους αλλά αγγίζουν τους 100.000, μετά από τη μαζική εγκατάσταση οικονομικών προσφύγων, που καθιστούν τη Νέα Ιωνία ένα πολυπολιτισμικό Δήμο.    

     Πήγαμε μία βόλτα στην Νέα Ιωνία. Διαπιστώσαμε τα ίδια προβλήματα των άλλων δήμων όπως: το κυκλοφοριακό, η πυκνή δόμηση και η έλλειψη πρασίνου και ελεύθερων χώρων. Κάποτε έσφυζε από ζωντάνια και εμπορική κίνηση που ξεπερνούσε αυτή του το Χαλανδρίου και της Γλυφάδας. Αντικρίσαμε μία υποτονική αγορά με κλειστά μαγαζιά, και ερειπωμένες γωνίες. Το ένα στα τρίτα καταστήματα ήταν εγκαταλελειμμένο .Κοινός παρανομαστής των ,χωρίς λάμψη και με άδειους πάγκους, καταστημάτων ή σκόνη και οι μαζεμένοι λογαριασμοί  πεταγμένοι κάτω στο δάπεδο. Στο Ionia Center ο πρώτος όροφος θύμιζε  λεηλατημένη πόλη. Πόρτες ανοικτές, σκόρπιες σιδεριές  και κούκλες βιτρίνας, πεταγμένα  κομμάτια κοντραπλακέ κάτω ή στηριγμένα στα ντουβάρια .Η μοναδική πιθανή εκμετάλλευση του χώρου θα είναι μία αποθήκη με εποχιακά είδη και χριστουγεννιάτικα στολίδια. Εκτός από την πεντακάθαρη τουαλέτα, για το κοινό και τους εργαζόμενους , και ένα λογιστικό γραφείο ο αέρας μπαίνει και  βγαίνει από τις χαραμάδες των παραθύρων. Δίπλα στην απογοήτευση η πρώτη σκέψη  ήταν πόσοι άνθρωποι μείνανε δίχως εργασία; Πόσες οικογένειες στερούνται εισοδημάτων; Πως θα ζήσουνε στο μέλλον; Πως θα ξεπεράσουμε την οικονομική κρίση;. Πως θα ξεφύγουμε από τη μιζέρια και την κακομοιριά που μας έχουν δικάσει οι μπλε και πράσινες  κυβερνήσεις; Πως θα ανακάμψει αυτή η γειτονία ;Τόσες σκέψεις και καμία απάντηση.

    Περπατήσαμε αρκετά. Στους δρόμους διαπιστώσαμε ότι, παρά την οικονομική κρίση και την τυραννία της τρόικας και του μνημονίου, ο κόσμος δεν είχε χάσει το θάρρος του. Φτάσαμε σε μία οικογενειακή ταβέρνα με μεζεδάκια και νόστιμες λιχουδιές .Γεμάτη κόσμο που παρά τις οικονομικές δυσκολίες χαίρονταν το Σάββατο του. Καθισμένοι ,γύρω από ένα τσεκουράκι και μία μαρίδα συζητούσανε χαμογελαστοί  .Νέοι και γέροι, γυναίκες και άνδρες Χωρίς φωνές και τσιρίγματα αλλά με αστεία και όρεξη για αγώνες και διεκδικήσεις Μία διασκέδαση λίγων ορών .Μια ανάπαυλα από την ρουτίνα. Γέμιζαν τις μπαταρίες τους για τον αγώνα της καθημερινότητας. Βλέποντας τους ένοιωσα μία αισιοδοξία. Άνθρωποι που νικήσανε τις δυσκολίες της μικρασιάτικης καταστροφής και της μεταπολεμικής περιόδου δεν θα το λυγήσουν τώρα !Σαν τον Φοίνικά η Νέα Ιωνία θα ξαναγεννηθεί από την στάχτη της! Δεν θα τα βάλουνε κάτω.Δεν θα πτοηθούν από τις οικονομικές δυσχέρειες. Θα παλέψουνε για να ξαναδώσουνε στην Νέα Ιωνία  την χαμένη λάμψη της.

Η μειλίχια κτηνωδία.

 

Η επιθετική διεύρυνση της δυστυχίας και της απώλειας έχει κάνει κάθε υποχώρηση εργασιακού δικαιώματος να μοιάζει με αδιάφορη λεπτομέρεια.

Κανένα σύνολο. Μόνο θραύσματα. «Εχω πληγεί προσωπικά τόσο πολύ, που τα ποικίλα διεκδικητικά αιτήματα των διαφόρων με αφήνουν αδιάφορο ή και με ενοχλούν». Ναι. Οι συμβασιούχοι, οι μεταφορείς, οι δάσκαλοι, οι καθηγητές, τα πανεπιστήμια, οι εργαζόμενοι ιδιωτικά ή δημόσια, οι αγρότες, οι οικοδόμοι, οι μικροί κλειστοί έμποροι, όλα είναι διαλυμένες υποδιαιρέσεις του κοινωνικού σώματος.

Αυτή η αποσύνθεση του ιστού, η έκπληκτη εξάλειψη της αλληλεγγύης, η χαιρεκακία ή η ένταση στις διαπροσωπικές σχέσεις, η διάχυση μιας ασύλληπτης πολύπλευρης βίας (που απλώς την εξιλεώνει το κοινό έγκλημα) είναι σκοτεινές πολιτιστικές παράμετροι που διευρύνονται.

Εχουν αλλάξει όλα λοιπόν; Σίγουρα έχουν κερδηθεί η σκοτεινιά και η μελαγχολία. Είμαστε η γενιά των ανάξιων που παραλάβαμε την Ελλάδα των πατεράδων μας, την οικοδομική Ελλάδα που δούλευε κι έστελνε τον Παναθηναϊκό στο Γουέμπλεϊ, που αγόραζε μαζικά τα μολυβί, ελληνικής συναρμολόγησης, σεντάν και παραδίδουμε μια χαμένη Ελλάδα, αζήτητη, με απούλητα διαμερίσματα, κλέφτρα και με πέντε γκολ στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις.

Ωραία και στρογγυλή μυθολογική κατασκευή πλασμένη όχι για να διορθωθούν η δανειακή λύσσα και η καταναλωτική βλακεία, όχι για να αλλάξουν τα πατροπαράδοτα ελαττώματα του «πολιτικού μέσου» και του «κατ'εξαίρεση διορισμού», όχι για να μειωθεί η πολιτική δύναμη του μιζαδόρου και του παράσιτου, αλλά για να υποσταλεί το ελάχιστο απόθεμα ορθολογισμού και λογικής: η αξιοπρέπεια. Η πιο λογική και αποδοτική συλλογική αρετή, η αξιοπρέπεια, η απόφαση να επιμείνεις, η απόφαση δηλαδή να αγαπήσεις, να αντέξεις, να νοήσεις τον εαυτό σου ως μια υποσύνολη -ακέραια όμως- ποιότητα, αποτελεί τον κεντρικότερο εχθρό της μιντιακής φιλολογίας που μεγαλουργεί.

Αλλωστε η πολιτική ελίτ (η άλλη και πιο βδελυρή μιντιακή πλευρά) αυτό διδάσκει: καμιά ευθύνη, καμιά ευθύτητα. Ενας «άλλος» φταίει πάντα, ένας τεράστιος και πολλαπλασιαζόμενος -κατά Κηλαηδόνη- «Χατζηπετρής», που χρεώθηκε, προπούλησε την κόρη του, αφάνισε το κόπο του πατέρα του.

Αυτή τη χαμηλή ματιά, την ευθυνοφοβία, την πρωτόγονη νίκη του παρόντος δίδαξε η πολιτική σκηνή αφού και η ίδια έτσι μεγάλωσε. Παιδιά πολιτικών οικογενειών «κληρονομικώ δικαίω» εγκαταστάθηκαν στα γραφεία των γονιών τους και κάθισαν. Τελεία. Τίποτα άλλο. Ενα τεράστιο καθισιό, νωθρό πάνω στα παχουλά αυτονόητα. Αυτό ονομάστηκε Ελλάδα.

Ομως αυτό το πονηρό τέλος, που περιγράφω, φαίνεται ότι δεν αρκεί. Οι οικονομολόγοι υπόρρητα ή ευθαρσώς λένε κάτι απλό και ιλιγγιώδες: Είτε βγάλεις τα χρήματα που προβλέπουν οι φάσεις του Μνημονίου είτε αναδιαπραγματευτείς είτε τοκιστείς κι άλλο, το χρέος δεν θα το αποπληρώσεις. Ποτέ των ποτών. Γιατί αυτό που σου ζητάνε, αυτό που χρωστάς, είναι κάτι άλλο, βαθύτερο, πιο απόλυτο και μη μετρήσιμο. Ζητάνε την ενδοτικότητα, τη δουλεία, την τρομαγμένη παραδοχή. Ναι σε όλα, ένα τραυλό «ναι», ένα ανυποχώρητο «ναι», ένα «ναι» που να μη δέχεται απλώς, αλλά να συντρίβει.

Και τα αστόχαστα και εγωτικά παλαιοσυνδικαλιστικά «όχι», πάλι «ναι» είναι. Η κάθε κάστα που διαμόρφωσε τα συμφέροντά της εναντίον κάθε συλλογικού συμφέροντος, πάλι το «ναι» εκφράζει. Η κάθε κομματική ιδιοτέλεια πάλι το «ναι» στοιχειοθετεί. Μια πιεστική περικύκλωση από αποδοχές, από χωρίς όρους και στοχασμό υποχωρήσεις. Γι' αυτό και αυτή η σιωπή.

Γι' αυτό η ακατανόητη αποδοχή ενός αντιοικονομικού και αντιπολιτιστικού και παχύρρευστου εξωκοινοβουλευτικού πραξικοπήματος. Η μεταμοντέρνα, αντιδημοκρατική δημοκρατία κροταλίζει μειλίχια την κτηνωδία...

 Ο Δημήτρης Α. Σεβαστάκης είναι ζωγράφος, επ. καθηγητής Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ. Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην Ελευθεροτυπία της 20/10/2010. 

...για την αντιγραφή     sirios

21 δισ. ευρώ είναι στην Ελλάδα οι δαπάνες για την Υγεία

5 δισ. από αυτά, πάνε για αγορά φαρμάκων

3 δισ. από αυτά είναι τα έσοδα των εταιρειών που παράγουν τα φάρμακα

62,7% είναι το μερίδιο που εισπράττει η φαρμακευτική εταιρεία στη λιανική τιμή ενός φαρμάκου.

5,3% το μερίδιο της φαρμακαποθήκης.

8,2% ο ΦΠΑ.

23,8% πηγαίνει στα φαρμακεία.

35% το περιθώριο κέρδους του φαρμακοποιού για κάθε φάρμακο που πουλάει.

*****«Πουθενά αλλού δεν ελέγχεται, και μάλιστα με τέτοιο τρόπο, δηλαδή με νόμο, που καθορίζει το περιθώριο κέρδους των φαρμακοποιών. Η Ελλάδα είναι η τελευταία, σοβιετικού τύπου οικονομία στην Ευρώπη» - σχόλιο του κ. Ιωάννη Στουρνάρα, γενικού διευθυντή του Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών, ΙΟΒΕ, και καθηγητή του τμήματος Οικονομικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

94,2 φαρμακεία ανά 100.000 κατοίκους έχει η Ελλάδα. Αυτό την κατατάσσει στην 1η θέση, στην Ευρώπη.

150 φαρμακαποθήκες και συνεταιρισμοί φαρμακοποιών υπάρχουν στη χώρα μας. Είμαστε 3οι, διεθνώς, σ' αυτήν την «επίδοση». Στη Γαλλία λειτουργούν μόλις 9, και στη Γερμανία 16.

21% της συνολικής δαπάνης στην Υγεία, δηλαδή περίπου 1/5, που είναι σχετικά μικρό μέρος, «καταλαμβάνει» το φάρμακο. Κύρια αιτία, διόγκωσης των δαπανών Υγείας αποτελεί η υπερκατανάλωση των υπηρεσιών και όχι η τιμή τους, αναφέρει σε πρόσφατη έρευνά του το ΙΟΒΕ.

3η χώρα στον κόσμο είναι η Ελλάδα σε αριθμό μαγνητικών τομογράφων, μετά τις ΗΠΑ και την Ιαπωνία - κατ' αναλογία πληθυσμού, εννοείται.

5οι είμαστε στους αξονικούς τομογράφους, μετά τις ΗΠΑ, την Ιαπωνία, την Αυστραλία και τη Νότια Κορέα.

1οι στον κόσμο είμαστε στην «κατανάλωση» MRI. 1 στους 10 Ελληνες κάνει μαγνητική τομογραφία.

**** «Υπερβάλλουσα ζήτηση και κατανάλωση που δεν δικαιολογείται με τίποτα», σχόλιο του καθηγητή κ. Ιωάννη Κυριόπουλου, αναπληρωτή κοσμήτορα της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας.

6 γιατρούς ανά 1.000 κατοίκους έχουμε στην Ελλάδα - ποσοστό πολύ υψηλότερο από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ, που είναι 3,2 γιατροί ανά 1.000 κατοίκους.

3,4 η αναλογία στους διπλωματούχους νοσηλευτές στην Ελλάδα. 9 ο μέσος όρος των χωρών-μελών του ΟΟΣΑ. Δηλαδή, έχουμε πλεόνασμα γιατρών και έλλειμμα νοσηλευτικού προσωπικού.

62,9% των δαπανών για την Υγεία στην Ελλάδα καλύπτονται από το Δημόσιο.

37,1% των δαπανών για την Υγεία στη χώρα μας καλύπτονται ιδιωτικώς.

94,6% της φαρμακευτικής δαπάνης στην Ελλάδα καλύπτεται από τα δημόσια ταμεία.

**** «Παρ' όλο που στην Ελλάδα τα τελευταία 25 χρόνια λειτουργεί Εθνικό Σύστημα Υγείας, το ύψος της ιδιωτικής δαπάνης Υγείας προσιδιάζει περισσότερο σε ιδιωτικά συστήματα υγείας» - σχόλιο του καθηγητή Στουρνάρα.

Το 5,4% καλύπτεται από ιδιώτες. Αυτό, σύμφωνα με το ΙΟΒΕ, επιβεβαιώνει ότι «το φάρμακο στην Ελλάδα αποτελεί κοινωνικό αγαθό, καθώς η σχετική δαπάνη καλύπτεται κυρίως από την κοινωνική ασφάλιση».

ΥΓ.: Όλα τα στοιχεία της σημερινής στήλης παρουσιάστηκαν κατά τη διάρκεια ημερίδας εργασίας (workshop) που έγινε στο Χίλτον, με θέμα τις δαπάνες για την Υγεία και την πολιτική για το φάρμακο. Εκτός από τους καθηγητές κ. Κυριόπουλο και Στουρνάρα, μίλησε, εκπροσωπώντας τον Σύνδεσμο Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων Ελλάδας (ΣΦΕΕ), το μέλος του Δ.Σ. του Συνδέσμου και αντιπρόεδρος της Novartis Hellas, κ. Κωνσταντίνος Φρουζής.

Ο Α. Λοβέρδος επέβαλε στους Διοικητές να υπογράψουν ένα δικό του Μνημόνιο, το οποίο αναγράφεται ρητά ότι θα υπολήπτονται και θα τηρούν κατά γράμμα το Μνημόνιο του ΔΝΤ!

Συμβόλαιο αποδοτικότητας «για την καλύτερη διαχείριση των οικονομικών πόρων των νοσοκομείων», καλούνται να υπογράψουν οι διοικητές των μεγαλύτερων δημόσιων νοσοκομείων της χώρας. Οσοι αρνηθούν θα δουν την πόρτα εξόδου, ενώ όσοι επιτύχουν τους στόχους μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2010 θα παραμείνουν στο ΕΣΥ. Ηδη, το σχετικό «ραβασάκι» έχει φθάσει σε αρκετά νοσοκομεία προκαλώντας την αντίδραση των διοικήσεων. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση διοικητή νοσοκομείου της περιφέρειας, ο οποίος αρνήθηκε να υπογράψει το «Μνημόνιο Συνεργασίας» -όπως ονομάζεται το σχετικό έγγραφο. Αμέσως ο υπουργός Υγείας Ανδρέας Λοβέρδος ζήτησε την παραίτησή του με αποτέλεσμα ύστερα από το τελεσίγραφο του υπουργού, ο διοικητής να υποχωρήσει και να αποδεχτεί το Μνημόνιο.

Διαχείριση

Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με το Μνημόνιο, οι διοικήσεις των νοσοκομείων συμφωνούν σε «πλαίσιο συντονισμένων ενεργειών για την καλύτερη διαχείριση των οικονομικών πόρων των νοσοκομείων, αλλά και σε συσχέτιση με τις απαιτήσεις του Μνημονίου που έχει υπογραφεί από την ελληνική κυβέρνηση». Οπως αναφέρεται στο Μνημόνιο, «το πλαίσιο για την ολοκλήρωση οικονομικών λειτουργιών μέχρι 31/12/2010 περιλαμβάνει: Τήρηση λογιστικών αποθηκών και αποθεμάτων (έως 1/11/2010), λογιστικοποιημένη κωδικοποίηση αναλωσίμων υλικών και φαρμάκων (έως 1/11/2010), κατάρτιση, έγκριση και πιστοποίηση ισολογισμών χρήσης 2009 (εντός του Νοεμβρίου), παρακολούθηση της εκτέλεσης του προϋπολογισμού 2011 με τη διπλογραφική μέθοδο (εντός Νοεμβρίου), διπλογραφικό σύστημα με ενημέρωση λογαριασμών -λειτουργία υποσυστημάτων (Δεκέμβριος), Πλήρης Λειτουργία διαχειρίσεων - απογραφές (Δεκέμβριος), Μηχανογραφική υποστήριξη των ανωτέρω και των στοιχείων που δίνονται στο υπουργείο Υγείας (Δεκέμβριος). Πλήρης τακτοποίηση υποχρεώσεων και απαιτήσεων εννεαμήνου 2010 εντός του 2010 (Νοέμβριος).

Εποπτεία 

Στο Μνημόνιο Συνεργασίας αναφέρεται ακόμη ότι το υπουργείο Υγείας θα αναλάβει -μεταξύ άλλων- την παροχή κατευθυντήριων οδηγιών και την άμεση συμφωνία με ΚτΠ (Κοινωνία της Πληροφορίας). Επίσης η Υγειονομική Περιφέρεια θα αναλάβει τα εξής: Παρακολούθηση και εποπτεία εφαρμογής όλων των ανωτέρω στα νοσοκομεία ευθύνης της με μηνιαίες αναφορές στο υπουργείο και επιτόπιους ελέγχους.

Τροπονίνη και κρεατινίνη...

Αγαπητοί συνάδελφοι,
σήμερα, 19/10/2010, για να ζητήσεις εξέταση τροπονίνης και κρεατινίνης στούς ασθενείς της καρδιολογικής κλινικής που πάσχουν απο έμφραγμα ή νεφρική ανεπάρκεια, χρειαζόταν ειδική συνεννόηση γιατί δεν έφταναν τα αντιδραστήρια.
Υποψιάζομαι πως το ίδιο θα γίνεται και τις επόμενες ημέρες.
Συγχαρητήρια,
στη διοίκηση,
σε αυτούς που κομπάζουν πως διοικούν αυτό το νοσοκομείο και
σε αυτούς που το διοικούν πραγματικά, πάντα για το καλό μας.

Πάνος Κορκονικήτας

Σχολή σοσιαλιστικής γλώσσας

sirios

Λάθος χώρα.

Όσο οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις προχωρούν, τόσο περισσότερο η οικονομία μας καταρρέει, τα έσοδα υστερούν, νέοι φόροι προστίθενται, η ανάκαμψη απομακρύνεται.

Ποια είναι, τέλος πάντων, η ακριβής παθογένεια της ελληνικής οικονομίας, που υποτίθεται ότι δικαιολογεί τα κυβερνητικά μέτρα; Αφθονούν οι απαντήσεις, αλλά η ασάφεια, η δυσπιστία και η καχυποψία παραμένουν. Κυκλοφορεί η άποψη ότι καταναλώναμε περισσότερο από τις δυνάμεις μας, όμως αυτό δεν αποτελεί ελληνική ιδιομορφία, δεδομένου ότι παρόμοια ενοχοποίηση διαχέεται σε όλες τις χώρες της ομάδος των ανεπτυγμένων οικονομιών της Βορείου Αμερικής και της Δυτικής Ευρώπης. Μόνο ο υπόλοιπος πλανήτης κυριαρχείται από το αντίθετο σύνδρομο, αυτό της υποκατανάλωσης. Όμως, με την πάροδο του χρόνου, όλο και περισσότερο κερδίζει έδαφος η κατανόηση ότι στη χώρα μας όχι μόνο έχει συντελεσθεί από την κυβέρνηση χειραγώγηση της κοινής γνώμης, δηλαδή εξαπάτηση, αλλά και ότι η χειραγώγηση δημιούργησε μια κατάσταση πραγμάτων που δεν υπήρχε πριν από αυτή. Η κυβερνητική κινδυνολογία επικαιροποίησε τον κίνδυνο και, από μακρινό ενδεχόμενο στο μέλλον, τον μετέτρεψε σε αναπόδραστη πραγματικότητα στο παρόν. Αυτό μπορεί να αποδοθεί σε κυνικό σχεδιασμό, αλλά επίσης σε σειρά επιπόλαιων χειρισμών ή ακόμη σε χειραγώγηση των χειραγωγών από άλλους ισχυρότερους χειραγωγούς. Όλες οι εικασίες είναι βάσιμες. Όμως, όπως και να ’χει το πράγμα, υπάρχει μια εξ αντικειμένου αλληλουχία στις φάσεις με τις οποίες αναπτύσσεται το σύγχρονο ελληνικό δράμα.

Οι άθλοι της «σοσιαλιστικής» κυβέρνησης
Καταρχάς, όπως ορθότατα επεσήμανε ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας από τη Θεσσαλονίκη, δεν ήταν διόλου αναγκαίο η αιφνίδια διόγκωση του δημόσιου ελλείμματος να παρουσιαστεί από την κυβέρνηση ως δήθεν κρίση εξωτερικού δανεισμού. Αυτό οφείλεται αποκλειστικά και μόνον στην επιπόλαιη ή εκ του πονηρού κινδυνολογία της. Από εκεί αρχίζουν οι άθλοι της «σοσιαλιστικής» κυβέρνησης. Με πρόσχημα το δημόσιο έλλειμμα, κρέμασε ολόκληρη τη χώρα από τις χρηματαγορές και στο εξής, με το νέο αυτό πρόσχημα, επιδίδεται στο άχαρο έργο να ευθυγραμμίσει τις οικονομικές και κοινωνικές δομές της χώρας με τις αξιώσεις του νεοφιλελεύθερου συρμού, αλλά κυρίως να εξασφαλίσει γη και ύδωρ στη βουλιμία και την αρπακτικότητα του νέου χρηματοπιστωτικού απολυταρχισμού. Εάν αυτός είναι ο ρόλος μιας σοσιαλιστικής κυβέρνησης, τότε ποιος είναι εκείνος της συντηρητικής;

Έπειτα, ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ Πόουλ Τόμσεν εδήλωσε σε ομιλία του στο Λονδίνο ότι το πραγματικό πρόβλημα της Ελλάδος δεν ήταν ούτε το δημόσιο έλλειμμα ούτε το δημόσιο χρέος, αλλά η καθυστέρηση στην υλοποίηση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Εδώ εννοείται φυσικά η προσαρμογή της χώρας στο οικονομικό υπόδειγμα του ΔΝΤ, παρόλο που ο γενικός διευθυντής του ανεγνώρισε πρόσφατα ότι αυτές οι συνταγές αφορούν κυρίως χώρες του Τρίτου Κόσμου και δεν αρμόζουν καθόλου σε ευρωπαϊκές οικονομίες. Η Ιρλανδία, επίσης χώρα-μέλος της Ευρωζώνης, εμφανίζει συνολικό εξωτερικό χρέος 1.250% του ΑΕΠ, όμως το ΔΝΤ δεν κλήθηκε εκεί να επιβάλει τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Γιατί; Διότι απλούστατα, η Ιρλανδία είναι ήδη από τις πιο απορρυθμισμένες ευρωπαϊκές οικονομίες και συνεπώς δεν υπάρχει εκεί περαιτέρω απορρυθμιστικό έργο για να εκπληρωθεί. Όταν το έργο του Τόμσεν υλοποιηθεί στην Ελλάδα, τότε η χώρα μας θα γίνει επιτέλους Ιρλανδία, με συνέπεια το εξωτερικό χρέος μας να δεκαπλασιαστεί άφοβα ως ποσοστό επί του ΑΕΠ.

Η ανάκαμψη απομακρύνεται

Όσο οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις προχωρούν, τόσο περισσότερο η οικονομία μας καταρρέει, τα έσοδα υστερούν, νέοι φόροι προστίθενται, η ανάκαμψη απομακρύνεται. Εάν η άνοδος των spreads είναι ο δείκτης εμπιστοσύνης των χρηματαγορών έναντι της χώρας, τότε γιατί, από 180 μονάδες πριν από την έλευση του ΔΝΤ, έχουν σήμερα ανέλθει σε 1.000; Για τον απλούστατο λόγο ότι η ύφεση, στην οποία η χώρα εξωθείται με τα κυβερνητικά μέτρα, φοβίζει περισσότερο τις αγορές από ό,τι το ύψος των ελλειμμάτων και του δανεισμού. Εξάλλου, με την ύφεση, ούτε τα ελλείμματα ούτε το χρέος περιορίζονται, αλλά αναγκαστικά εκτινάσσονται. Όταν η Ισπανία υιοθέτησε αυστηρή πολιτική λιτότητος, ο αξιολογικός οίκος Fitch υποβάθμισε πάραυτα την αξιοπιστία της.

Στην επταετία 2001-2008, ο σχηματισμός πάγιου κεφαλαίου αυξήθηκε ταχύτερα στην Ελλάδα (44%), την Ιρλανδία (41%), την Ισλανδία (58%), την Ισπανία (34%), από ό,τι στη Γερμανία (18%). Με αυτούς τους όρους, η πολιτική λιτότητος, απορρυθμίσεων και τελικής κατάρρευσης των αγορών δεν εξυγιαίνει διόλου την οικονομία των περιφερειακών χωρών της Ευρωζώνης, αλλά οδηγεί σε σπατάλη πόρων, καθόσον συρρικνώνει το βαθμό αξιοποίησης του ήδη εγκατεστημένου παραγωγικού εξοπλισμού. Ίσως η συνταγή λιτότητος του ΔΝΤ προσιδιάζει σε χώρες με ανυπαρξία παραγωγικού εξοπλισμού, ενώ τελείως διαφορετικά τίθεται το πρόβλημα της εξισορρόπησης σε ευρωπαϊκές οικονομίες που εμφανίζουν αξιόλογο προγενέστερο βαθμό σχηματισμού πάγιου κεφαλαίου.

Το «λάθος» εδώ συνίσταται στο ότι, αντί να ενθαρρύνεται η αύξηση παραγωγής και εισοδήματος, προωθείται γενικό ξεφούσκωμα της οικονομίας, με συνέπεια την καταστροφή ακόμη και του ήδη συσσωρευμένου παραγωγικού κεφαλαίου. Οποιοδήποτε μέτρο λιτότητος μπορεί στην ανάγκη να κατανοηθεί, όμως υπό τον αυστηρό όρο ότι δεν συνεπάγεται συρρίκνωση της παραγωγής και του εθνικού εισοδήματος, ότι δεν πλήττει τον αυξητικό ρυθμό της οικονομίας. Περικοπή καταναλωτικών δαπανών ίσως, αλλά επενδυτικών ποτέ και υπό κανένα πρόσχημα. Περικοπή εισοδημάτων που επισύρουν χρηματοπιστωτική φούσκα ναι, περικοπή εισοδημάτων που σύρουν ανάπτυξη ποτέ. Πολιτική αποθέρμανσης της οικονομίας ίσως, όμως, όταν η οικονομία υπολειτουργεί, υπάρχει κίνδυνος όχι υπερθέρμανσης, αλλά ύφεσης, με δραματικότερες συνέπειες. Αυτό που σήμερα συμβαίνει στη χώρα μας είναι λάθος ασυγχώρητο, ίσως και υποβολιμαίο. Ίσως αυτό ανταποκρίνεται στην κυβερνητική καταλυτική αδυναμία να παρουσιάσει θετικό οικονομικό πρόγραμμα. Ίσως στις μονόπλευρες και βραχυχρόνιες επιδιώξεις άλλων χωρών με ανταγωνιστικά συμφέροντα. Όμως ένα ΔΝΤ και μια ΕΕ, με διεθνή εμβέλεια, θα όφειλαν να αποφεύγουν παρόμοια «λάθη», δεδομένου ότι πλήττεται έτσι καίρια η σταθερότητα, η αξιοπιστία, το μέλλον ολόκληρου του ευρωπαϊκού και παγκόσμιου συστήματος.

Του Κώστα Βεργόπουλου στο περιοδικό ''Επίκαιρα''         
για την αντιγραφή  sirios

Η Ιστορία της οικονομικής απάτης στην Ελλάδα

Ο Παραπάνω πίνακας είναι το γράφηµα του οικονοµικού χρέους της Ελλάδας.

-Η Χούντα το 74 παραδίδει στον "Εθνάρχη" υγιές χρέος 330 εκατ. (υγιές διότι λόγω µεγάλης ßιοµηχανικής και αγροτικής ανάπτυξης το χρέος αυτο-εξοφλείτο).

-Ο "Εθνάρχης" µετατρέπει το χρέος µετά από 7 χρόνια σε 8 ΔΙΣ

150 εκατ. ευρώ το κόστος για την περίθαλψη των μη νόμιμων μεταναστών

Ξεπερνά τα 150 εκατ. ευρώ το κόστος της δωρεάν περίθαλψης μη νόμιμων μεταναστών στη χώρα μας. Αυτό είπε στη Βουλή ο υπουργός Υγείας Ανδρέας Λοβέρδος απαντώντας σε σχετική επίκαιρη ερώτηση του βουλευτή του ΛΑΟΣ Άδωνι Γεωργιάδη. «Ενδεχομένως, είπε ο υπουργός, το ποσό αυτό να αποτελεί μέρος του ελλείμματος των 400 εκατ. ευρώ που έχει προκύψει και δεν μπορεί να διαπιστωθεί από πού προέρχεται.

Σύμφωνα με τον κ. Λοβέρδο, η πρόβλεψη για το 2010 είναι πως οι δαπάνες των νοσοκομείων θα φτάσουν τα 2,6 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 400 εκατ. είναι αγνώστου προελεύσεως.

«Θα τα καταφέρουμε όμως, συνέχισε, και αυτό θα σημάνει κάθε χρόνο όφελος 300-400 εκατ. ευρώ για τον λαό και τους ασθενείς. Γιατί σπαταλούμε πολλά όχι για τον άρρωστο και τον άνθρωπο, αλλά για άλλους λόγους»..

Επιπτρόσθετα δήλωσε πως το υπουργείο Υγείας επανεξετάζει το θέμα του αντίτιμου των 3 ευρώ, το οποίο ισχύει για όσους επισκέπτονται τα εξωτερικά ιατρεία. Ίσως να καθιερωθεί και για κείνους που επισκέπτονται τα νοσοκομεία στις νυχτερινές εφημερίες. «Εκεί δεν πληρώνει κανείς. Δεν λέω ότι αλλάζω γνώμη, αλλά το ξανασκέφτομαι», σημείωσε και έκανε γνωστό πως με εγκύκλιό του ζήτησε από τις διοικήσεις να εισπράττονται τα τρία ευρώ από όλους ανεξαιρέτως, καθώς το αντίτιμο πλήρωναν μόνον οι Έλληνες κι όχι οι αλλοδαποί που επισκέπτονταν τα εξωτερικά ιατρεία.

Οκ. Α. Λοβέρδος έχει ζητήσει να καταγράφεται πόσοι είναι ασφαλισμένοι και πόσοι δεν είναι, από κείνους που επισκέπτονται τα νοσοκομεία στις εφημερίες, προκειμένου να διαπιστωθεί πόσο κοστίζει η προσφορά μας σε τρίτους, καθώς επίσης και ποιοι προσέρχονται δήθεν ως έκτακτα περιστατικά με σκοπό να εισαχθούν.

Ο υπουργός Υγείας τόνισε ότι δεν εισπράττεται πάντοτε το ελάχιστο ποσό των τριών ευρώ, εκτιμώντας πως «πρέπει να βάλουμε λίγη λογική στο σύστημα» και να σταματήσει «η τσαπατσουλιά, η γενναιοδωρία, η μαγκιά και η τσάμπα καλοσύνη όταν άλλος πληρώνει».

Τι απάντησε ο Άδωνις Γεωργιάδης

«Μιλάμε για 150 εκατ. έως 400 εκατ. ευρώ ετησίως, ποσό το οποίο σε αυτές τις εποχές κρίσης και ανέχειας πληρώνουμε για ανθρώπους που δεν έχουμε προσκαλέσει. Δεν μπορούμε να δίνουμε 1,5 δισ. ευρώ τη δεκαετία για την περίθαλψη λαθρομεταναστών όταν το ποσό αυτό ισοδυναμεί με το κόψιμο μισθών, συντάξεων και δώρων Χριστουγέννων», παρατήρησε από την πλευρά του ο ερωτών βουλευτής του ΛΑ.Ο.Σ. Αδωνις Γεωργιάδης.

Λίστα με τους διοικητές νοσοκομείων που δεν αποδίδουν

της Δήμητρας Ευθυμιάδου

Μια πρόχειρη λίστα με τα ονόματα των διοικητών των νοσοκομείων που θα δουν την πόρτα εξόδου του ΕΣΥ σε περίπου δύο μήνες από σήμερα, έχει στα χέρια του όπως αναφέρουν πληροφορίες ο υπουργός Υγείας Ανδρέας Λοβέρδος.

Καλά πληροφορημένες πηγές έλεγαν στο healthview.gr ότι αν και ο υπουργός Υγείας βρίσκεται λίγο καιρό στο πόστο του, έχει κατορθώσει να σχηματίσει ήδη άποψη για εκείνους που είναι αποδοτικοί και για όσους εξόφθαλμα δεν είναι. Προς την κατεύθυνση αυτή συνέβαλαν και τα οικονομικά στοιχεία του κάθε νοσοκομείου (όσα ήταν δυνατόν να συγκεντρωθούν χωρίς μηχανογραφικό σύστημα γαρ) που βρίσκονται στα χέρια του και αξιολογεί με κάθε λεπτομέρεια.

Μείωση των δαπανών μόνο κατά 7%

Οι περισσότεροι διοικητές πάντως ισχυρίζονται στην ηγεσία του υπουργείου Υγείας πως έχουν περικόψει τις δαπάνες κατά τουλάχιστον 20% κάτι βέβαια που δεν επιβεβαιώνεται από τα στοιχεία καθώς ο μέσος όρος μείωσης των δαπανών δεν ξεπερνά το 7%.

"Ψαλιδίζουν" από παντού

Δεν είναι λίγες πάντως οι διοικήσεις νοσηλευτικών ιδρυμάτων που “ψαλιδίζουν” άρον άρον και από διάφορες πηγές τα έξοδα, αρκεί να πιάσουν το στόχο που έθεσε ο Ανδρέας Λοβέρδος. Αποτέλεσμα είναι να δημιουργούνται διάφορες δυσλειτουργίες και ελλείψεις σε ένα σύστημα που ήδη καταγράφει ελλείψεις από το εμπάργκο των προμηθευτών. 

Να σημειωθεί ότι οι λειτουργικές δαπάνες του ΕΣΥ αγγίζουν ετησίως τα 3,5 δις ευρώ.

Δελτίο Τύπου εξέδωσε η ΕΙΝΑΠ 12/10/10

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 

Υπενθυμίζουμε ότι ο υπουργός Υγείας κ. Λοβέρδος έχει δεσμευθεί δημόσια ότι μέχρι 20/10/10 θα έχουν εξοφληθεί όλα τα δεδουλευμένα των εφημεριών Ιουνίου – Ιουλίου - Αυγούστου 2010. Προειδοποιούμε ότι αν δεν τηρηθεί αυτή η δέσμευση, η ΕΙΝΑΠ θα καλέσει τους γιατρούς σε αγωνιστικές κινητοποιήσεις. Επίσης υπενθυμίζουμε ότι σύμφωνα με τον Ν. 3868, οι εφημερίες Σεπτεμβρίου 2010 θα πρέπει να έχουν εξοφληθεί ως 31/10/10.

Επισημαίνουμε τη σοβαρότατη καθυστέρηση που υπάρχει σε πολλά νοσοκομεία όσον αφορά την έγκριση των προγραμμάτων εφημεριών Σεπτεμβρίου και Οκτωβρίου από τις διοικήσεις και τις ΥΠΕ, και την ενεργοποίηση της διαδικασίας πληρωμής των πρόσθετων εφημεριών. Καλούμε τους αρμόδιους της πολιτείας να σοβαρευτούν και να αναλάβουν άμεσα τις ευθύνες τους, γιατί οι νοσοκομειακοί γιατροί θα αντιδράσουν δυναμικά.

Σοβαρότατο είναι το πρόβλημα με τις ελλείψεις νοσηλευτικού προσωπικού. Χιλιάδες νοσηλευτές συνταξιοδοτούνται  μέχρι το τέλος του έτους, ενώ το επόμενο τρίμηνο λήγουν οι συμβάσεις όσων είναι με καθεστώς ορισμένου χρόνου ή stage, τις οποίες η κυβέρνηση έχει ανακοινώσει ότι δεν θα τις ανανεώσει. Απαράδεκτη επίσης είναι η καθυστέρηση στην πρόσληψη των 2.000 νέων γιατρών. Παρά τις αλλεπάλληλες εξαγγελίες προσλήψεις δεν γίνονται παρά μόνο με το σταγονόμετρο. Οι νοσοκομειακοί γιατροί εκπέμπουν σήμα συναγερμού και επισημαίνουν ότι τις επόμενες μέρες θα υπάρχουν σοβαρότατα λειτουργικά προβλήματα σε όλα τα νοσοκομεία.

Είμαστε κάθετα και κατηγορηματικά αντίθετοι σε κάθε σχέδιο καθιέρωσης εξετάσεων πριν από την έναρξη ειδικότητας, και καλούμε τους Ιατρικούς Συλλόγους και τον ΠΙΣ να εκδηλώσουν και αυτοί την αντίθεσή τους. Επίσης, είμαστε κατ’ αρχήν αντίθετοι στην πρόταση του υπουργείου Παιδείας να μην εισάγονται οι πρωτοετείς φοιτητές απευθείας στα ιατρικά τμήματα των Πανεπιστημίων και η επιλογή να γίνεται στο τέλος του πρώτου έτους. Θεωρούμε ότι με ρυθμίσεις σαν τις παραπάνω, η ποιότητα της ιατρικής εκπαίδευσης υπονομεύεται, ενώ ανοίγουν διάπλατα οι πόρτες στη ρουσφετοκρατία.

Χρηματοδότηση του ΕΣΥ με βάση την παραγωγικότητα, προτείνει η ΠΕΣΔΕΣΥ

Ρεαλιστικές προτάσεις για μία βραχυ-μεσοπρόθεσμη μεταρρύθμιση του ΕΣΥ, συζητήθηκαν χθες κατά τη διάρκεια τη γενικής συνέλευσης της Πανελλήνιας Εταιρείας των Συντονιστών Διευθυντών του ΕΣΥ, στην οποία παραβρέθηκε και ο γεν. γραμματέας του υπουργείου Υγείας Νίκος Πολύζος.

Ο πρόεδρος της Εταιρείας Νίκος Μαρουδιάς, πρόεδρος της εταιρείας αφού αναφέρθηκε στα τεράστια διοικητικά, οικονομικά και ποιοτικά προβλήματα που έχει το ΕΣΥ άσκησε δριμύτατη κριτική στους δύο τελευταίους υπουργούς Υγείας (κ. Αβραμόπουλο και κα Ξενογιαννακοπούλου) «οι οποίοι είτε δια πράξεων είτε δια παραλείψεων έδωσαν την χαριστική βολή σε ένα σύστημα που είχε φθάσει σε αδιέξοδο».

Ο κρατισμός του ΕΣΥ έχει οδηγήσει στην ιδιωτικοποίησή του

Ύστερα από συζήτηση των μελών της Εταιρείας, η συνέλευση κατέληξε στις παρακάτω διαπιστώσεις:

1. Το σύστημα Υγείας στη χώρα μας δεν ανταποκρίνεται πλέον στις σύγχρονες ανάγκες υγείας που προκύπτουν από το επιδημιολογικό πρότυπο της εποχής μας ( π.χ. χρόνια νοσήματα).
2. Είναι ουσιαστικά νεκρό, αφού παραμένει στην ουσία χωρίς κεντρική και περιφερική διοίκηση. Το πρόβλημα δεν αφορά τα πρόσωπα που έχουν κληθεί να το διοικήσουν, που στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι ακατάλληλα και επιλεγμένα με κομματικά κριτήρια παρά την υποτιθέμενη επιλογή τους με το σύστημα της «ανοιχτής διακυβέρνησης», αλλά το σύστημα της διοίκησης που είναι αναχρονιστικό και δεν επιτρέπει την εφαρμογή των σύγχρονων μεθόδων που στόχο έχουν την αποτελεσματικότητα σε σχέση με την ποιότητα και την εφαρμογή μεθόδων συγκράτησης του κόστους. Σε σχέση με το τελευταίο όλοι οι υπουργοί υγείας, και δυστυχώς έπεσε στην παγίδα και ο νέος υπουργός, αρέσκονται στην επικοινωνιακού τύπου καταγγελίες των – υπαρκτών άλλωστε – εκτροπών νομίζοντας ότι το πρόβλημα είναι να «πιάσουμε» τους παρανομούντες και όχι να αλλάξουμε τις συνθήκες που τους εκκολάπτουν.
3. Η χρηματοδότηση του συστήματος παραμένει στρεβλή και οδηγεί σε σπατάλες αφού δεν ακολουθούν οι δαπάνες τις ανάγκες των πολιτών αλλά τις εσωτερικές ανάγκες αναπαραγωγής του συστήματος. Ο απαραίτητος διαχωρισμός της παραγωγής των υπηρεσιών υγείας από τη ζήτηση, που επιτρέπει τον έλεγχο των δαπανών με κριτήρια την αποτελεσματικότητα και την ποιότητα και που καθόρισε την ανάπτυξη των συστημάτων στον αναπτυγμένο και όχι μόνο κόσμο παραμένει όνειρο θερινής νυκτός.
4. Πρέπει να σημειωθεί ότι ο απαράδεκτος κρατισμός του συστήματος έχει οδηγήσει στην εξοργιστική ιδιωτικοποίηση του αφού περίπου οι μισές δαπάνες του συστήματος αφορούν ιδιωτικές πληρωμές φέρνοντας Ελλάδα στη δεύτερη θέση παγκοσμίως υψηλότερα κατά πολύ των ΗΠΑ και αυτό στο όνομα της διατήρησης του «δημόσιου (!)» χαρακτήρα του συστήματος. Εδώ  η συμπαιγνία της κεντρικής διοίκησης (υπουργείου) και συντεχνιών είναι καθοριστική.
5. Η τεχνολογία του δημόσιου τομέα έχει απαξιωθεί με αποτέλεσμα οι άρρωστοι και το ασφαλιστικό σύστημα να χρησιμοποιούν κατά προτεραιότητα τις υπηρεσίες του ιδιωτικού τομέα καθιστώντας την υγεία μια από τις πιο αποδοτικές επενδύσεις του ιδιωτικού τομέα, τουλάχιστον μέχρι πρόσφατα.
6. Η αξολόγηση του συστήματος αλλά και των φυσικών προσώπων που εργάζονται σ’ αυτό ( κυρίως γιατρών) είναι ανύπαρκτη. Το πρότυπο αυτό της χώρας μας αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία. Οι τελευταίες μάλιστα ρυθμίσεις των νόμων Αβραμόπουλου και Ξενογιαννακοπούλου, έδωσαν τη χαριστική βολή αφαιρώντας και το τελευταίο κίνητρο και υπαλληλοποιώντας μια κατηγορία επιστημόνων όπου η γνώση και η επάρκεια αποτελούν το ακρογωνιαίο λίθο της απόδοσής τους..Η απονομή διευθυντικών τίτλων, μια ακόμη παγκόσμια πρωτοτυπία, χωρίς κρίση, απαξιώνει τους ικανούς για κατάληψη θέσης διευθυντών γιατρούς του ΕΣΥ και στερεί τη δυνατότητα άλλων να εισέλθουν στο σύστημα στην ανώτατη βαθμίδα. Ταυτόχρονα δημιουργεί αχρείαστη δαπάνη που δεν αντιστοιχεί στις ανάγκες του συστήματος και των αρρώστων.

Οι προτάσεις των Διευθυντών του ΕΣΥ

Με βάση τις παραπάνω διαπιστώσεις η Εταιρεία των συντονιστών διευθυντών του ΕΣΥ προτείνει ένα βραχυ-μεσοπρόθεσμο σχέδιο ριζικής μεταρρύθμισης του αναχρονιστικού, δαπανηρού και ποιοτικά αναποτελεσματικού συστήματος υγείας με βάση τα ακόλουθα στοιχεία.

1. Αποτελεσματική κεντρική διοίκηση του συστήματος με τη σύσταση θέσης γενικού διευθυντού του ΕΣΥ επιλεγμένου με επιστημονικά και διοικητικά, και όχι κομματικά, κριτήρια.
2. Αντίστοιχη περιφερική διοίκηση με αυτονομία των μονάδων υγείας που θα ελέγχονται από τα αποτελέσματα τους. Αυτονομία και έλεγχος όλων των επιπέδων διοίκησης και διεύθυνσης με βάση εκπλήρωση προκαθορισμένων στόχων, με δυνατότητα αντικατάστασης των διευθυντών (και των γιατρών) όταν δεν ανταποκρίνονται στους στόχους αυτούς.
3. Χρηματοδότηση των μονάδων υγείας με βάση την παραγωγικότητα και την απόδοση τους στο κλινικό, εκπαιδευτικό και ερευνητικό έργο.
4. Διαμόρφωση συστήματος αποζημιώσεων των νοσοκομείων με βάση το παραγόμενο έργο ποσοτικά και ποιοτικά (DRG’s)
5. Δυνατότητα διαχείρησης του ανθρώπινου δυναμικού ανά μονάδα υγείας με βάση ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς
6. Ακύρωση όλων των ρυθμίσεων που αφορούν τους γιατρούς του ΕΣΥ. Αξιολόγηση και επανάκριση των ήδη υπηρετούντων διευθυντών, κατάργηση της χωρίς κρίση εξέλιξης. Δημιουργία επιτροπής από γιατρούς του ΕΣΥ, πανεπιστημιακούς γιατρούς και εκπροσώπους του υπουργείου που θα επεξεργαστούν ένα σχέδιο ενιαίας απασχόλησης των γιατρών στα κρατικά  νοσοκομεία (πανεπιστημιακά και ΕΣΥ) που θα αναθεωρεί την πλήρη και αποκλειστική απασχόληση όπως τη γνωρίσαμε μέχρι σήμερα και αποτελεί τη βάση της διαφθοράς και της παραοικονομίας. Σε κάθε άλλη περίπτωση οι διακηρύξεις των εκάστοτε υπουργών για πάταξή τους θα αποτελεί επικοινωνιακό υλικό για  λαϊκή κατανάλωση

«Το ελληνικό σύστημα υγείας, κατέληξαν οι γιατροί, οφείλει να προσαρμοστεί τόσο στα δεδομένα (οικονομικά, επιδημιολογικά και αξιολογικά) της εποχής μας όσο και στα ισχύοντα με τον έναν ή τον άλλο τρόπο στις αναπτυγμένες χώρες. Πρέπει να γίνει ένα πραγματικό και όχι κατ’ όνομα δημόσιο σύστημα που θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες της κοινωνίας, δεν θα δημιουργεί αποκλεισμούς (πρόσβασης και ποιότητας) και θα διασφαλίζει την επιστημονική και εργασιακή αξιοπρέπεια των εργαζομένων σε αυτό».

Στην αξιολόγηση όλων των νοσοκομείων προχωρά το υπ. Υγείας

Στην αξιολόγηση όλων των νοσοκομείων της χώρας προχωρά η ηγεσία του υπουργείου Υγείας προκειμένου να διαπιστώσει ποια νοσηλευτικά ιδρύματα αποδίδουν τα μέγιστα και ποια καλύπτουν απλώς τις βασικές ανάγκες και προωθούν τους ασθενείς στα μεγάλα αστικά κέντρα.

Ήδη ομάδα μελέτης καταγράφει όλες τις κλινικές και τα νοσοκομεία, την αποδοτικότητα και την πληρότητα τους σε σχέση με τους ασθενείς που τα επισκέπτονται και τους γιατρούς που υπηρετούν.

Ταυτόχρονα έρευνα που πραγματοποίησε η Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας, και βρίσκεται στα χέρια της ηγεσίας του υπουργείου Υγείας, δείχνει με κάθε λεπτομέρεια τον δείκτη εξυπηρέτησης των νοσηλευτικών ιδρυμάτων με βάση τα χειρουργεία και την επισκεψιμότητα. Μπορεί ο Ανδρέας Λοβέρδος να διαβεβαιώνει πως δεν είναι στις προτεραιότητες της κυβέρνησης το κλείσιμο κλινικών και νοσοκομείων ωστόσο όλα δείχνουν πως εκείνα που δεν εξυπηρετούν ανάγκες θα αναδιαρθρωθούν ή και θα συμπτυχθούν.

Εξάλλου είναι γνωστό εδώ και χρόνια ότι οι ατελείωτες ουρές αναμονής που παρουσιάζονται κυρίως στα νοσοκομεία της Αθήνας οφείλονται και στο γεγονός ότι πολλά περιφερειακά νοσοκομεία προωθούν τους ασθενείς στην πρωτεύουσα χωρίς να υπάρχει πάντα σοβαρός λόγος είτε γιατί απλώς δεν υπάρχουν οι απαραίτητοι γιατροί.

Χαρακτηριστική είναι έρευνα που πραγματοποίησε η Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας το 2010 και δείχνει με κάθε λεπτομέρεια πως λειτουργεί το κάθε νοσοκομείο. Ενδεικτικά είναι τα παραδείγματα. Το Γενικό Νοσοκομείο Ληξουρίου παρουσιάζει πληρότητα 35% ενώ το γενικό νοσοκομείο Δράμας 53%. Το νοσοκομείο ειδικών παθήσεων της Θεσσαλονίκης που μπορεί να παρουσιάζει έλλειψη προσωπικού εμφανίζει πληρότητα 36% και η βαθμολογία που έλαβε από τους ερευνητές με βάση τους δείκτες αξιολόγησης ήταν μείον 1. Επίσης το γενικό νοσοκομείο Ναυπλίου εμφανίζει πληρότητα 50% με βαθμολογία μείον 2 και το γενικό νοσοκομείο Νάξου πληρότητας 45%. Στο νοσοκομείο Λευκάδας κατεγράφη πληρότητα 48% και το νοσοκομείο της Άμφισσας 39% με βαθμό αξιολόγησης μείον 4.

Άρθρο της Δήμητρας Ευθυμιάδου

Σήμερα η γενική συνέλευση των Διευθυντών του ΕΣY

Το πολυδιευθυντικό σύστημα, οι εργασιακές σχέσεις των Διευθυντών του ΕΣΥ και η γενικότερη κατάσταση του ΕΣΥ, είναι το θέμα της γενικής συνέλευσης της Πανελλήνιας Ιατρικής Εταιρείας Διευθυντών ΕΣΥ που πραγματοποιείται σήμερα Δευτέρα στις 6 το απόγευμα στο ξενοδοχείο DIVANI – CARAVEL .

Η βασική θέση της Πανελλήνιας Ιατρικής Εταιρείας Διευθυντών ΕΣΥ είναι η άμεση διακοπή της περαιτέρω συνέχισης των διαδικασιών που προβλέπουν οι τελευταίοι 2 νόμοι σε σχέση με την εξέλιξη των γιατρών. «Η κατάργηση της αξιολόγησης των γιατρών του ΕΣΥ αποτελεί ένα από τους μεγαλύτερους κινδύνους ισοπέδωσης των αξιών του Συστήματος», επισημαίνει στην πρόσκλησή της προς τους Διευθυντές του ΕΣΥ η Πανελλήνια Ιατρική Εταιρεία Διευθυντών ΕΣΥ.

Η Εταιρεία απαιτεί την άμεση τροποποίηση του νόμου (Ξενογιαννακοπούλου) ούτως ώστε:

Σαράντα τρία χρόνια από τη δολοφονία του Τσε Γκεβάρα.

             Σαράντα τρία χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από το θάνατο του Τσε Γκεβάρα, στις 9 Οκτωβρίου 1967. Ο Ερνέστο Γκεβάρα Ντε Λα Σέρνα, γεννημένος στο Ροζάριο της Αργεντινής στις 14 Ιουνίου 1928, υπήρξε γιατρός, μαρξιστής - λενινιστής επαναστάτης, ένας από τους ηγέτες των ανταρτών στην Κούβα και πολιτικός. Συμμετείχε στο κίνημα της 26ης Ιουλίου που πέτυχε την ανατροπή του δικτατορικού καθεστώτος του Φουλχένσιο Μπατίστα στην Κούβα, αρχικά προσφέροντας τις ιατρικές γνώσεις του και αργότερα ως διοικητής των ανταρτών, ενώ υπήρξε μέλος της επαναστατικής κουβανικής κυβέρνησης προωθώντας ριζικές μεταρρυθμίσεις.

Την 1η Απριλίου του 1964, ο Τσε Γκεβάρα αποχωρεί από την Κούβα. Μετά από σύντομο διάστημα και με ενδιάμεσους σταθμού το Κογκό και την Αβάνα, εγκαθίσταται στην Βολιβία με σκοπό τη δημιουργία αντάρτικου στρατού. Η προσπάθεια για να φέρει την επανάσταση αποτυγχάνει. Το Κομουνιστικό Κόμμα της Βολιβίας δεν τον υποστηρίζει. Στις 8 Οκτωβρίου συλλαμβάνεται και μεταφέρεται στον οικισμό Λα Χιγκέρα. Μία μέρα αργότερα, δολοφονείται από τον υπαξιωματικού του βολιβιανού στρατού Μάριο Τεράν. Το πτώμα του παραμένει σε μυστικό τάφο στο Βαγιεγκράντε της Βολιβίας, ώσπου ανακαλύπτεται στις 12 Ιουλίου 1997.

sirios