sirios
Monday, February 28, 2011
Η ταινία μικρού μήκους του Santiago "Bou" Grasso από την Αργεντινή, περιγράφει χωρίς λόγια αυτό που βλέπουν όλοι στο καθεστώς της εργασιακής ρουτίνας. Άνθρωποι οι οποίοι έχουν αναγκαστεί να εργάζονται τόσο μηχανικά, που στο τέλος δε διαφέρουν και πολύ από τα αντικείμενα. Το animation αυτό υπογραμμίζει με συμβολικό και έντονο τρόπο, πως η διαφορά μεταξύ δουλειάς και δουλείας είναι ίσως μικρότερη από έναν τόνο.
sirios
Η αστυνομία ζητάει στα νοσοκομεία τα ονόματα των απεργών πείνας!
Πρόωρες εκλογές «βλέπουν» οι Financial Times
Με την πρόοδο της ελληνικής οικονομίας ασχολείται το κύριο άρθρο των Financial Times, τονίζοντας ότι είναι πολύ νωρίς για τις αγορές να συμπεράνουν ότι οι προσπάθειες της ελληνικής κυβέρνησης αποτυγχάνουν. Γίνεται λόγος για ενθαρρυντικά αποτελέσματα μέχρι στιγμής και προβλέπεται ότι ίσως η χώρα πάει σε εκλογές πριν το 2013, εκλογές που θα άξιζε να κερδίσει ο Γιώργος Παπανδρέου.
Οι Financial Times στο κύριο άρθρο τους χαρακτηρίζουν τις κινητοποιήσεις και τα επεισόδια της περασμένης εβδομάδας στην Αθήνα ως υπενθύμιση των μεγάλων προκλήσεων που καλείται να αντιμετωπίσει η Ελλάδα στην προσπάθεια εφαρμογής των όρων του μνημονίου.
Παρόλα αυτά, σχολιάζει η εφημερίδα, είναι πολύ νωρίς για τις αγορές να συμπεράνουν ότι αυτές οι προσπάθειες της ελληνικής κυβέρνησης αποτυγχάνουν.
Labels:
Πολιτική
Sunday, February 27, 2011
Δείτε την επίθεση στο Θεόδωρο Πάγκαλο χθες στο Παρίσι
Δείτε το βίντεο από τη χθεσινή επίθεση στο Θεόδωρο Πάγκαλο στο Παρίσι…
Είναι γεγονός πως οι κοινωνικες αντιδράσεις εντείνονται απέναντι σε πολιτικούς την ίδια ώρα που το Μνημόνιο «4″ περιλαμβάνει νέες περικοπές.
Η φωτογραφία του "φλεγόμενου" αστυνομικού της ομάδας Δίας έκανε ήδη το γύρο του κόσμου, ωστόσο λίγοι κατάλαβαν τι ακριβώς είχε προηγηθεί. Η δεύτερη φωτογραφία που δείχνει τη μηχανή της ομάδας ΔΙΑΣ να συγκρούεται με διαδηλωτή είναι φυσικά καταδικαστική, αλλά και πάλι δεν παρουσιάζει ολόκληρη την εικόνα του ντροπιαστικού περιστατικού.
από το tvxs.gr sirios
Σε αγαπώ γι’ αυτό που είσαι...
....Μερικές εβδομάδες αργότερα, έλαβα ένα μέιλ από το Λονδίνο. Με μια απάντηση: «Κανείς δεν μας είπε ποτέ «σε αγαπώ γι' αυτό που είσαι»». Πόνεσε ο λαιμός μου. Το παραθέτω:
«Καλημέρα σας,
Αρχικά να σας συστηθώ, με λένε Π., είμαι φοιτήτρια στα 24 (κάνω το μεταπτυχιακό μου στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου) και αναπόφευκτα έγινα κι εγώ ένας από αυτούς που «αναγκάστηκαν» να αφήσουν την πατρίδα επειδή «δεν υπάρχει» άλλος τρόπος επιβίωσης.
Mε αφορμή ένα σας κείμενο «Διαβάζοντας τον θυμό στις ζωές των άλλων» παίρνω το θάρρος να σας γράψω για τις ανησυχίες που βιώνετε κι εσείς σαν γονιός που προσφέρετε τα πάντα στα παιδιά σας, αλλά αναρωτιέστε γι' αυτή την απόσταση, την παύση επικοινωνίας και την οργή γύρω σας. Την αισθάνομαι κάθε μέρα, την κάνω πράξη συνειδητά πλέον και σας αποκαλύπτω ότι κρατώ απόσταση, γιατί πρέπει να δω τα πράγματα και να τα αξιολογήσω.
Από τέτοια καθημερινή οικογένεια προέρχομαι κι εγώ, υπερ-σπουδαγμένη, με όλες τις ευκαιρίες στα πόδια μου. Αλλά κάτι με τρώει πάντα από μέσα (οργή το λένε). Δεν με ρώτησε κανείς ποτέ αν εγώ ήθελα να τα κάνω όλα αυτά, οι γονείς μου με θωράκισαν με χαρτιά, γιατί αλλιώς δεν έχω στον ήλιο μοίρα.
Ετσι είναι; Μπορεί να είναι και έτσι, αλλά εμένα πάντα άλλα με ενοχλούσαν. Σκεφτόμουν ότι οι γονείς μου δεν με αποδέχονται αλλιώς, ότι πρέπει διαρκώς να διαπραγματεύομαι την αξία μου και να αποδεικνύω ότι αξίζω και θα πάω μπροστά. Αλλιώς ξέρετε τι θα ήμουν; Ενα από αυτά τα παιδιά που όταν τα ρωτάς «τι σπουδάζεις;» αυτά σου απαντάνε (δειλά) «τίποτα» κι εσύ τα λυπάσαι τα καημένα γιατί δεν τα κατάφεραν στη ζωή τους. Δεν πρόκοψαν και είναι τεμπελόσκυλα.
Ετσι φτάσαμε να αξιολογούμε τις ζωές μας; Και μετά μας φταίνε όλα; Το Διαδίκτυο; Τα ΜΜΕ; Τα παιδιά σας και όλοι μας στρεφόμαστε σ' εκείνους τους συνομήλικους που ασκούν τη μικρότερη κριτική πάνω μας και μας αποδέχονται όχι για τα πτυχία μας και τα κατορθώματά μας, αλλά γιατί υπάρχει ατόφια, καθαρή αγάπη και ανάγκη έκφρασης. Κάπως πρέπει να ακούσουν οι άλλοι αυτά που παράγει το κεφάλι μας. Με ορθόδοξα ή ανορθόδοξα μέσα. Είτε λέγεται ποίηση είτε λέγεται Πυρήνες της Φωτιάς.
Κανείς δεν μας είπε ποτέ «σε αγαπώ γι' αυτό που είσαι», γιατί δεν μας αφήσατε να γίνουμε αυτό που θέλουμε. Οσο καλό μας κάνετε με το να μας προστατεύετε, άλλο τόσο μας καταστρέψατε που δεν μας αφήσατε να πάρουμε τον δρόμο μας.
Να ανησυχείτε που κρατάνε απόσταση τα παιδιά σας, ίσως βρούνε τον δρόμο τους τελικά, κι ας θέλετε εσείς να τα τραβήξετε από το χέρι για να τα σώσετε και να τους δείξετε το σωστό. Αναρωτηθείτε μια στιγμή σε ποιον κάνετε καλό και αν τελικά στη ζωή το καλό και το κακό, το σωστό και το λάθος είναι απλά μέτρο για να αξιολογείτε τα πράγματα και να τα βάζετε σε κουτιά. Οι άνθρωποι δεν θέλουν στρατηγικές και πολιτικές χειρισμού, δείξτε και νιώστε ότι η αγάπη σας δεν έχει τόσα μέτρα και σταθμά.
Σας ευχαριστώ που με γεμίζετε με τόσο όμορφα κείμενα και σκέψεις. Ο Θεός να σας έχει καλά, συνεχίστε έτσι.
ΥΓ.: Εγώ πάντα χορεύτρια μπαλέτου ήθελα να γίνω («άλλα είναι εκείνα που αγαπώ, / γι' αλλού γι' αλλού ξεκίνησα / σαν να 'μουν άλλος κι όχι εγώ / μες στη ζωή πορεύτηκα» - το είπε κι ο Ελύτης).»
του Nικου Γ. Ξυδακη ''Η Καθημερινή'' Kυριακή, 27 Φεβρουαρίου 2011
για την αντιγραφή sirios
Saturday, February 26, 2011
Διαμαρτυρία χωρίς πολιτική μορφή. Ν.Ξυδάκης 25/2/2011
Το πλήθος ήταν μεγάλο προχθές στους δρόμους της Αθήνας, μέρα γενικής απεργίας. Αλλά τα πρόσωπα ήταν σκυθρωπά. Περίσσευε η απογοήτευση, σχεδόν απόγνωση· αυτή έδινε τον τόνο, και όχι η οργή. Και κυριαρχούσαν συντριπτικά άνθρωποι ώριμοι, μεσήλικοι και μεγαλύτεροι, άνθρωποι της εργασίας, κάτω από πανώ επαγγλεματικών ενώσεων και συχνά με στολές εργασίας.
Κάθε ομάδα έχει τα δικά της προβλήματα, δικά της αιτήματα, βιώνει το δικό της βάσανο· οι διαμαρτυρίες τους ακούγονταν παράλληλες, αποσπασμένες η μία από την άλλη, και ως εκ τούτου ελάχιστα δραστικές. Μένουν διαμαρτυρίες, κλαδικές, επαγγελματικές, οικονομικές· εκφράζεται ο φόβος της καταστροφής, εφράζεται η απελπισία, αλλά αυτά δεν μετασχηματίζονται σε πολιτικό αίτημα, σε πολιτικό λόγο. Εξ ου και η διάχυτη αμηχανία. Ο κόσμος της εργασίας εξακολουθεί να κατεβαίνει στο δρόμο, προσπαθώντας να υπερασπιστεί τα παλιά αυτονόητα. Αλλά η ογκούμενη απόγνωση, στα όρια υπαρξιακού αδιεξόδου, αδυνατεί να λάβει πολιτική μορφή.
Οι απεργοί προχθές πορεύονταν ανάμεσα σε συνθήματα και δακρύγονα, κι ανάμεσα σε κλειστά μαγαζιά: πολλά απ’ αυτά ήταν κλειστά από μήνες πολλούς, δεν είχαν κλείσει λόγω απεργίας. Μέσα στο πλήθος, το τόσο σωματικό, ένιωθες ωστόσο πυκνή την απουσία: απουσίαζαν οι εκατοντάδες χιλιάδες άνεργοι, απουσιάζαν οι χιλιάδες κατεστραμμένοι καταστηματάρχες, μικροεπιχειρηματίες, ελεύθεροι επαγγελματίες, βιοτέχνες. Αυτές οι ομάδες δεν έχουν την οργάνωση και τη συνείδηση των εργαζομένων στις ΔΕΚΟ και στον δημόσιο τομέα. Απουσίαζαν. Αλλά πιο βαριά απ’ όλες ήταν η απουσία διεξόδου, η απουσία ελπίδας.
Ανάμεσα σε κρότους και σκόρπιες ριπές χημικών, στους έρημους δρόμους των Αθηνών, ένιωθες βαριά την απουσία εθνικού σχεδίου, που θα μπορούσε να ενώσει διάσπαρτες ομάδες τραυματισμένων ανθρώπων, έμφοβων ενώπιον του μέλλοντος, και να τους μεταδώσει μια ελπίδα: ότι στο μακρινό άκρο, σε πέντε, δέκα, δεκαπέντε χρόνια, με σκληρή δουλειά, με κοινή προσπάθεια, υπάρχει φως. Τίποτε τέτοιο δεν υπήρχε προχθές, τίποτε τέτοιο δεν υπάρχει σήμερα. Η κυβέρνηση δεν έχει σχέδιο, απλώς εφαρμόζει ένα μάνιουαλ αντιμετώπισης κρίσεων, σχεδιασμένο από τρίτους σε ένα γραφείο, εκτός πραγματικής οικονομίας και εκτός πολιτικού πεδίου. Ούτε όμως η αντιπολίτευση, μείζων και ελάσσων, διαθέτει πειστικό, ολοκληρωμένο σχέδιο ανάκαμψης της κοινωνίας, έτσι ώστε να νικηθούν ο φόβος και η απόγνωση.
Η διαμαρτυρία εμφανίζεται σαν συνάθροιση μερικοτήτων, σαν ασυντόνιστοι σπασμοί και εκδηλώσεις πένθους γι΄αυτό που χάνεται ανεπιστρεπτί. Και σαν βαθιά ματαίωση που σιγοβράζει εντός, αυτοκαταστροφικά. Ομως δεν υπάρχει περιθώριο για αδράνεια. Η δριμεία ύφεση, ο δημογραφικός μαρασμός, οι απογοητευμένοι νέοι που γυρεύουν να μεταναστεύσουν υπό δυσμενείς όρους, η γεωπολιτική αναστάτωση στην περιοχή, όλα τούτα τα απειλητικά δεν αφήνουν περιθώριο: ζητείται σχέδιο ανόρθωσης, οικονομικής αλλά και ψυχικής και πνευματικής, διότι πλησιάσαμε επικίνδυνα στο όριο θραύσεως.
για την αντιγραφή sirios
Friday, February 25, 2011
Προφητείες γέροντα Ιωσήφ(2009): "Τι μας περιμένει τα χρόνια που έρχονται"...

.......θα ξεριζωθεί η Πόλις όλη, η παλιά, θα μείνει μόνο η Αγιά Σοφιά....και τότε θα αρχίσει ο.......
Ο Γέροντας Ιωσήφ ο Βατοπεδινός, που κοιμήθηκε στο Άγιον Όρος την 1η Ιουλίου 2009 μ.Χ., τα είχε δει όλα: την Οικονομική Κρίση, την Πολιτειακή/Πολιτική Κρίση, την ξαφνική Απόσυρση του Διεθνούς Κεφαλαίου, τις Απολύσεις, τη Φτώχεια, την Τουρκική Εισβολή σε ώρα αδυναμίας της Ελλάδος, τη Ρωσική σφοδρή Αντεπίθεση, τη Νίκη των Ρώσων και την ήττα της Τουρκίας, την απάντηση Αμερικανών-Νατοϊκών, τον φονικότατο Παγκόσμιο Πόλεμο στον οποίο δεν θα πάρει μέρος η Ελλάδα, την Έγερση του Κεκοιμημένου Βυζαντινού μας Βασιλέως, την Ειρήνη, τον τελικό Θρίαμβο του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας και μετά από δεκαετίες, την φοβερή Έλευση του Αντιχρίστου, αφού πρώτα έχει κηρυχθεί η Ορθοδοξία παντού!
ΜΗ ΦΟΒΗΘΕΙΤΕ! ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ Η ΣΚΕΠΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΚΥΠΡΟ!
Πάνω από τα μικρά καντηλάκια της μεγάλης Αλήθειας! Της Ορθοδοξίας!
Δείτε το βίντεο....
ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΕ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ Δ. ΝΕΑΣ ΙΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΕΙΛΕΣ ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ Ν.ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟ
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ
ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΔΗΜΟΥ Ν. ΙΩΝΙΑΣ
Το Σωματείο Εργαζομένων Δήμου Ν. Ιωνίας καταγγέλλει την πρωτοφανή παρέμβαση της Αστυνομίας σε εκδήλωση για τα μέλη του με αφορμή την Τσικνοπέμπτη που γινόταν στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δήμου στην πλατεία Αγίου Γεωργίου.
Συγκεκριμένα, δύο ένστολοι με περιπολικό έφθασαν στο χώρο και ζήτησαν εξηγήσεις για το είδος της εκδήλωσης και το περιεχόμενο σατυρικών πλακάτ. Σε ερώτηση του προέδρου του Σωματείου για το από πού αντλούν το δικαίωμα να παρεμβαίνουν σε εκδήλωση Σωματείου που διοργανώνεται σε κλειστό δημοτικό χώρο, επέμεναν να ζητούν εξηγήσεις επικαλούμενοι μάλιστα και καταγγελία πολίτη.
Thursday, February 24, 2011
FT: Φόβοι κοινωνικής αναταραχής στην Ελλάδα
Μαρίνα Κουτσούμπα - Στείλτε e-mail στον συντάκτη
Ξέσπασμα κοινωνικών αναταραχών σε περίπτωση που η Ελλάδα δεν κατορθώσει να εξασφαλίσει νέους όρους για την αποπληρωμή του χρέους της κατά τη Σύνοδο του Μαρτίου "βλέπουν" οι Financial Times σε άρθρο για την πανελλαδική απεργία.
Στο ίδιο μήκος κύματος και οι δηλώσεις εκπροσώπου της ΑΔΕΔΥ στους Financial Times, που σημείωσε ότι αντιτίθενται στις πολιτικές που οδηγούν οικογένειες και συνταξιούχους στη φτώχεια, αυξάνοντας την ανεργία και καθυστερώντας την επιστροφή στην ανάπτυξη.
Τα συνδικάτα, όπως σημειώνεται, φοβούνται την επιβολή νέων μέτρων λιτότητας για την αποπληρωμή του δανείου των 110 δισεκατομμυρίων ευρώ ακόμα και αν η Ελλάδα εξασφαλίσει μεγαλύτερη περίοδο αποπληρωμής από τους εταίρους της.
Σημειώνεται ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε βαθιά ύφεση και γίνεται αναφορά στο ποσοστό ανεργίας που έχει ανέβει στο 15%. "Θα παλέψουμε σκληρά για να αποτρέψουμε περαιτέρω περικοπές σε μισθούς και επιδόματα και νέα αύξηση του ΦΠΑ", δήλωσε στους Financial Times εκπρόσωπος της ΓΣΣΕ.
Σε ό,τι αφορά τη δέσμευση της Ελλάδας να μειώσει το έλλειμμα κάτω του 3% έως το 2014, αναφέρεται ότι αυτό θα προκύψει κατά τα δύο τρίτα από τις περικοπές δαπανών, συμπεριλαμβανομένων των απωλειών θέσεων εργασίας.
Υπενθυμίζεται, τέλος, ότι οι περσινές απεργιακές κινητοποιήσεις ενάντια στα μέτρα λιτότητας που θέσπισε η κυβέρνηση σε μία προσπάθεια αποτροπής της χρεοκοπίας στιγματίστηκαν από το θάνατο τριών εργαζομένων της τράπεζας Marfin και βίαιων επεισοδίων.
Labels:
Οικονομικά,
Πολιτική,
Συνδικαλισμός
Ανακοίνωση ΣΟΚ της Ένωσης Αστυνομικων Υπαλλήλων Αττικής εναντίον της Κυβέρνησης
Δεν είναι η πρώτη φορά που η Ένωση Αστυνομικών Υπαλλήλων Αττικής, αντιδρά στο έκτροπα με τις διαδηλώσεις και την χωρίς λογική πολιτική εντολή να φυλάσσουν τα μηχανήματα των εργολάβων στην Κερατέα.
Με νέα ανακοίνωση ΣΟΚ, την οποίαν δημοσιεύουν κατ' αποκλειστικότητα τα attikanea, η Ένωση Αστυνομικών Υπαλλήλων Αττικής, ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΕΙ την Κυβέρνηση ότι χρησιμοποιεί την αστυνομία ως "σάκο του μποξ", κάνει λόγο για "κροκοδείλιες πολιτικές δηλώσεις και για πλήρη εγκατάλειψη του Σώματος από την πολιτική ηγεσία, επισημαίνει ότι η Ελληνική Αστυνομία με την πολιτική που εφαρμόζει η κυβέρνηση έχει μετατραπεί σε "προστάτες της ελίτ του τόπου", γεγονός που ..την έχει οδηγήσει σε πληρεί αντίθεση με την κοινωνία και δηλώνει ότι αναλαμβάνει πρωτοβουλίες με κινήσεις ουσίας, που μπορεί να ενοχλήσουν.
Χρέος θανάτου 340 δις ευρώ και η επιμήκυνση στις Καλένδες
Της Σοφίας Βούλτεψη
Η χθεσινή δημοσιοποίηση των στοιχείων του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, σύμφωνα με τα οποία το δημόσιο χρέος αυξήθηκε κατά 41,8 δις ευρώ το 2010, φθάνοντας τα 340, 28 δις ευρώ αποτελεί την περίτρανη απόδειξη ότι στη χώρα έχει συντελεστεί εθνική προδοσία.
Μια εθνική προδοσία με παρακλάδια και περισσότερους του ενός υπευθύνους. Μια εθνική προδοσία που αποδεικνύει το άθλιο παιχνίδι που παίχτηκε στη χώρα όχι μόνο με τις απίθανες σπατάλες, τους συνεχείς δανεισμούς, τα ληστρικά επιτόκια, τις λογιστικές αλχημείες, αλλά και με μια σειρά μεθοδεύσεις που εκ των υστέρων αποδεικνύεται ότι αποσκοπούσαν στην υποδούλωση της χώρας.
Όπως έγινε γνωστό, το χρέος δεν διογκώθηκε μόνο λόγων των ελλειμμάτων του προϋπολογισμού, καθώς αυτά καταλαμβάνουν ένα μέρος μόνο του χρέους (τα 23 δις ευρώ). Τα υπόλοιπα οφείλονται στην ανάληψη χρεών του ευρύτερου δημόσιου τομέα για τα οποία εκδόθηκαν ομόλογα
Labels:
Απόψεις,
Οικονομικά
Wednesday, February 23, 2011
Διοικητής της 1ης Υγειονομικής Περιφέρειας Αττικής - 20 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΜΑΡΘΑ ΚΑΪΤΑΝΙ∆Η
Παραδέχεται πως το ΕΣΥ «αιµορραγεί» σε ό,τι αφορά την ποιότητα υπηρεσιών υγείας. Αισθάνεται ωστόσο αισιόδοξος, δεδοµένου πως η κυβέρνηση επιχειρεί - όπως λέει - να εφαρµόσει τα αυτονόητα, πλην όµως αγνοηµένα στη χώρα µας, για την καλύτερη διαχείριση πόρων αλλά και για την ορθότερη φροντίδα των ασθενών. Στο πλαίσιο αυτό, ο «υπερδιοικητής» Αρης Μουσιώνης, εκτός του ότι εποπτεύει τα νοσοκοµεία της Αττικής, εκτελεί και χρέη «αστυνόµου» στις ογκολογικές και ορθοπεδικές κλινικές της χώρας, σε µια προσπάθεια να νοικοκυρευτεί το σπάταλο ΕΣΥ και να ορθοποδήσει.
1 Η εικόνα της 1ης ΥΠΕ όταν αναλάβατε;
Ιδια µε την εικόνα της 4ης ΥΠΕ: µεγάλες λίστες αναµονής για εξέταση, µεγάλες λίστες αναµονής για χειρουργείο, µεγάλη δυσαρέσκεια του κόσµου!
2 Το πρώτο βήµα;
Αλλαγή ρότας. Ανάληψη ευθυνών, αποφάσεων και πρωτοβουλιών στο επίπεδο ευθύνης µας. Όχι στον ρόλο του ταχυδρόµου µεταξύ υπουργείου και νοσοκοµείων.
Labels:
ΥΥΚΑ
ΣΕΒ: Σύνδεσμος Ειλικρινών Βιομηχάνων
Μην παραλείψετε να επισκεφθείτε το site των Ελλήνων Βιομηχάνων ΕΔΩ
Παρέμβαση του ΣΕΒ κατά των τζαμπατζήδων
Εμείς οι έντιμοι και υπεύθυνοι πολίτες, καταγγέλλουμε το κίνημα των τζαμπατζήδων και ζητάμε την παραδειγματική τους τιμωρία.
Η αύξηση του εισιτηρίου κατά 40% είναι πολύ λογική και ρεαλιστική. Όλοι οι υπεύθυνοι πολίτες την χαιρετίζουν και ειδικά όσοι εμπλέκονται με τον κλάδο πωλήσεων IX και βενζίνης. Η κυβέρνηση μας βρίσκεται όλο και σε σωστότερο δρόμο.
Ζητάμε η αύξηση του εισιτηρίου να επεκταθεί και σε άλλα είδη πρώτης ανάγκης, όπως το ψωμί, το γάλα και τα τιμολόγια της ΔΕΗ. Διότι όπως έχει πει και ο πρωθυπουργός της χώρας, λεφτά υπάρχουν. Λεφτά υπάρχουν
Η ισχύς του εισιτηρίου για 90 ολόκληρα λεπτά, είναι μια βόμβα στα θεμέλια της οικονομίας. Ζητάμε να καταργηθεί άμεσα. Το εισιτήριο να ισχύει για τρία έως τέσσερα λεπτά από τη στιγμή της ακύρωσής του, όπως συμβαίνει σε όλες τις πολιτισμένες χώρες.
Απαιτούμε να απελευθερωθεί η τιμή του εισιτηρίου και να διαμορφώνεται ανάλογα με τη ζήτηση. ΝΑ ακριβαίνει σημαντικά το εισιτήριο τις ώρες αιχμής. Επίσης να μετονομαστεί ο σταθμός Άγιος Ιωάννης σε σταθμό Μάργκαρετ Θάτσερ και ο σταθμός Σύνταγμα σε σταθμό Μνημόνιο.
Ζητάμε να πληρώνουν ακριβότερο εισιτήριο οι φοιτητές, οι μαθητές, οι φτωχοί και οι μακροχρόνια άνεργοι. Αρκετά επωφελήθηκαν τόσο χρόνια με το μειωμένο εισιτήριο, εις βάρος του κοινωνικού συνόλου. Και στο κάτω κάτω, αν δεν έχουν δουλειά, να σταματήσουν να περιφέρονται με τις δημόσιες συγκοινωνίες και να κάτσουν σπίτι τους.
Απαιτούμε να τιμωρούνται παραδειγματικά οι τζαμπατζήδες και όσοι δίνουν το εισιτήριό τους σε άλλον. ΝΑ γίνει η λαθραία επιβίβαση κακούργημα και να τιμωρείται με παραδειγματικές ποινές, όπως η παρακράτηση σύνταξης και μισθού, η αφαίρεση πινακίδων και η καταναγκαστική εργασία.
Οι υπότροποι να στέλνονται στα ξερονήσια, τουλάχιστον μέχρι να τα πουλήσουμε και αυτά. Επίσης, για κάθε τζαμπατζή που συλλαμβάνεται χωρίς εισιτήριο, να τιμωρείται με πρόστιμο ολόκληρο το βαγόνι.
Υποστηρίζουμε ότι παραβίαση της νομιμότητας είναι ντροπή σε ένα πολιτισμένο κράτος. Όσοι επιθυμούν να μην πληρώνουν ας επιλέξουν τη νόμιμη οδό. Να γίνουν εφοπλιστές, βιομήχανοι ή ιδιοκτήτες ΜΜΕ. Αν δε επιθυμούν και να τους πληρώνουν, ας προτιμήσουν να γίνουν εργολάβοι μεγάλων έργων.
Τέλος. Σας καλούμε να ακυρώνετε διπλό εισιτήριο, για να στηρίξουμε το αγαπημένο μας μνημόνιο και την Ελληνική Οικονομία. Δείξτε έμπρακτα την υποστήριξή σας στην τρόικα, και την ελληνική κυβέρνηση. Ακυρώστε δύο εισιτήρια.
Άλλωστε, μην ξεχνάτε ότι μαζί τα φάγαμε.
Γιατί αν δεν πληρώσουν οι τζαμπατζήδες, ποιοι θα πληρώσουν; Oι Βιομήχανοι;
Labels:
Άλλοι Σύλλογοι,
Απόψεις,
Λοιπές ενώσεις
Tuesday, February 22, 2011
Φοιτήτριες-τές εναντίον Παπανδρέου στη Γερμανία: «Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ και ληστεύει το λαό»
Εμφανώς αμήχανος από την οξεία φραστική διαμαρτυρία που δέχτηκε από Έλληνες και Γερμανούς φοιτητές κατά τη διάρκεια διάλεξής του στο Πανεπιστήμιο Humboldt, ο Γιώργος Παπανδρέου κάλεσε τους φοιτητές στο βήμα, απ΄ το οποίο αποχώρησε ο ίδιος, για να επανέλθει στη συνέχεια.

Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες που διέκοψαν την ομιλία του τον αποδοκίμασαν έντονα τον πρωθυπουργό για την αντικοινωνική κυβερνητική πολιτική, και οι εικόνες της διαμαρτυρίας έκαναν το γύρο του κόσμου.

Είναι η δεύτερη φορά, μέσα σε διάστημα μικρότερο του ενός μήνα, που φοιτητές αποδοκιμάζουν στο εξωτερικό εκπροσώπους της ελληνικής κυβέρνησης σε ακαδημαϊκούς χώρους. Υπενθυμίζεται ότι, προ εβδομάδων, και η υπουργός Παιδείας Άννα Διαμαντοπούλου είχε αντιμετωπίσει την εντονότατη διαμαρτυρία Βρετανών και Ελλήνων φοιτητών, κατά τη διάρκεια της ομιλίας της στο London School of Economics. Τότε τα φιλοκυβερνητικά μέσα είχαν επιχειρήσει να υποβαθμίσουν το περιστατικό, αποδίδοντάς το -ψευδώς- στον Σύλλογο Ελλήνων Φοιτητών του LSE. Η σημερινή διαμαρτυρία, αντίθετα, επιχειρήθηκε να αποδοθεί σε «αναρχικούς». Σε κάθε περίπτωση, και παρά την υπερπροσπάθεια των προπαγανδιστικών μηχανισμών, η διαμαρτυρία στο Βερολίνο κατέφειξε για πολλοστή φορά το μέγεθος της κατακραυγής εναντίον της κυβέρνησης και της πολιτικής του Μνημονίου.

Το κείμενο που μοιράστηκε έχει ως εξής:
Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα
«Το στοίχημα για την ανθρωπότητα είναι:ή θα πάμε σε μια Δημοκρατία και σε Σοσιαλισμό ή θα πάμε σε βαρβαρότητα. Ή θα βρούμε ανθρώπινες λύσεις με συμμέτοχους τους πολίτες ή θα αναζητήσουν οι λαοί μας νέους φονταμενταλισμούς, νέους αυταρχισμούς, νέους απολυταρχισμούς και θα δούμε κρίσεις, συγκρούσεις και βία».
(Γιώργος Παπανδρέου, Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, κατά τη διάρκεια ομιλίας του στις 12/05/2009, με τίτλο “Η Σοσιαλδημοκρατία και οι Προκλήσεις του Μέλλοντος. Το Προοδευτικό Μοντέλο για την Ευρώπη”).
Η κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου:
• Μειώνει τη φορολογία των κερδών των επιχειρήσεων από 24% σε 20%, ενώ, την ίδια ώρα, μειώνει τους μισθούς στο δημόσιο τομέα κατά 20%, καταργεί τις συλλογικές συμβάσεις, αυξάνει τα όρια συνταξιοδότησης, καταργεί την προστασία από άδικη απόλυση και αυξάνει τρεις φορές το ΦΠΑ. Ως αποτέλεσμα του νέου νόμου για τους μισθούς, τα εισοδήματα μειώθηκαν κατά 35% στο δημόσιο τομέα και κατά 40% στον ιδιωτικό τομέα.
• Αποφάσισε αυθαίρετα ότι οποιαδήποτε επιπλέον μέτρα σχετιζόμενα με το ΔΝΤ και το “πακέτο διάσωσης” της Ε.Ε. δεν θα χρειάζεται να εγκρίνονται από το Ελληνικό Κοινοβούλιο προκειμένου να νομιμοποιηθούν, αλλά θα χρειάζονται απλώς την υπογραφή του Υπουργού Οικονομικών, Γ. Παπακωνσταντίνου.
• Διασφάλισε την παραμονή της Ελλάδας στην τρίτη θέση παγκοσμίως των εισαγωγέων πολεμικών εξοπλισμών, αλλά ξοδεύει 3% του ΑΕΠ της για την εκπαίδευση, πολύ χαμηλότερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
• Διασφάλισε επίσης ότι τεράστια ποσά δημοσίου χρήματος ξοδεύονται για την συμμετοχή της χώρας στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision, την ώρα που καταργεί τις κρατικές υποτροφίες.
• Δεν πήρε κανένα μέτρο ενάντια στη βάναυση, και απειλητική για ανθρώπινες ζωές, βία των ελληνικών αστυνομικών δυνάμεων εναντίον διαδηλωτών. Επιπλέον, στήριξε τις αποκαλούμενες “προληπτικές συλλήψεις” πριν από τη διεξαγωγή διαδηλώσεων, που είναι ασύμβατες με το κράτος δικαίου.
Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα;
Βερολίνο, 21/02/2011
Ευτυχώς που υπάρχουν και τα bloggs!
''....Περίπου δέκα λεπτά μετά, σηκώθηκαν τα κορίτσια της δικιάς μας ομάδας. Οι δυο πρώτες άνοιξαν το πανό τους και το κρατούσαν στην μέση της αίθουσας εντελώς σιωπηλές. Μόλις τους πήραν είδηση, μέλη του ΠαΣοΚ έπεσαν πάνω τους και τους τράβηξαν το πανό βίαια. Οι μπράβοι έσπευσαν πάλι και απωθούσαν τις κοπέλες, ενώ άλλες δύο προσπάθησαν να ανοίξουν το δικό τους πανό, χωρίς επιτυχία. Τα υπόλοιπα (κατά κανόνα γηραιά) μέλη του ΠαΣοΚ που βρίσκονταν στην αίθουσα εξοργίστηκαν με την ασέβεια των νέων στο πρόσωπο του ηγέτη (οι περισσότεροι είχαν σηκωθοί όρθιοι) και επιτέθηκαν λεκτικά στις τέσσερις φοιτήτριες, οι οποίες με την σειρά τους άρχισαν να φωνάζουν κι αυτές συνθήματα. Πάνω στην αναμπουμπούλα οι τελευταίες δύο κατάφεραν να ανοίξουν το δικό τους πανό, ενώ εγώ ασυναίσθητα διέσχισα απαρατήρητος την αίθουσα και βρέθηκα σε απόσταση δύο μέτρων από τον Παπανδρέου. Τον ρώτησα αν έτσι αντιλαμβάνεται την δημοκρατία κι αν εγκρίνει την βίαιη αντίδραση των μπράβων του (τότε δεν είχα ακόμα συνειδητοποιήσει ότι δρούσαν και απλά μέλη του κόμματος) απέναντι σε μια ειρηνική διαμαρτυρία. Ο Παπανδρέου με ρώτησε αν εκπροσωπώ τους διαμαρτυρόμενους, του απάντησα αρνητικά και σ' αυτό το σημείο πρότεινε από το μικρόφωνο να βγει κάποιος εκπρόσωπος και να ανέβει στο πάνελ, όμως μέσα στην αίθουσα επικρατούσε τέτοιος πανικός που κανείς δεν μπορούσε να τον ακούσει. Κινήθηκα πάλι προς τα πίσω, να πω στα κορίτσια ότι ζητάει εκπρόσωπο και όταν επιστρέφαμε με μία από αυτές προς το βήμα, με ακινητοποίησε ένας μπράβος πιάνοντάς με από τους καρπούς (μου ήταν αδύνατο να κουνηθώ έστω κι ένα χιλιοστό), ενώ ΠαΣοΚοι μας έφραξαν τον δρόμο. Τους φώναζα ότι είναι η εκπρόσωπος που ζήτησε ο Παπανδρέου, του φώναζα κι εκείνου, αλλά με άκουγε χωρίς να αντιδρά. Τελικά ξανάρχισαν να μας σμπρώχνουν βίαια, με απείλησαν ότι θα μου πάρουν την φωτογραφική (όλη αυτήν την ώρα τους φωτογράφιζα) και ότι θα με δείρουν (!), εγώ γαντζώθηκα σε μια καρέκλα και την ώρα που πετούσαν τις κοπέλες έξω από την αίθουσα, ο Παπανδρέου ξανάρχισε την έκκληση για εκπρόσωπο.
Λίγα λεπτά μετά με πλησίασε μια κοπέλα από την διοργάνωση της εκδήλωσης και με ρώτησε αν μπορώ να μιλήσω εκ μέρους αυτών που έφυγαν. Απάντησα αρνητικά και της είπα ότι δεν έφυγαν, αλλά τους πέταξαν έξω. Της είπα να ανοίξει την πόρτα και να τους μιλήσει. Βγήκε πράγματι έξω και ξαναγύρισε λέγοντάς μου ότι οι άλλοι είχαν φύγει (στην πραγματικότητα η αστυνομία τους έβγαλε από το κτίριο). Μου ζήτησε να βγω έξω να μιλήσουμε και μου εγγυήθηκε ότι θα μπορέσω να ξαναμπώ.
Έξω από την αίθουσα με περίμενε ο κοσμήτορας της σχολής. Μου ζήτησε συγνώμη και τον ρώτησα ποιοι ήταν αυτοί που απομάκρυναν τους φοιητητές από τον χώρο του πανεπιστημίου. Μου απάντησε "η αστυνομία" και όταν του είπα ότι μιλούσαν ελληνικά, παραδέχτηκε ότι ήταν ελληνική αστυνομία, αλλά ότι στην αίθουσα βρίσκονταν και οι γερμανικές μυστικές υπηρεσίες. Με ρώτησε πολύ ευγενικά αν θα μπορούσα να μείνω μέχρι το τέλος και να πάρω τον λόγο, να θέσω μία ερώτηση στον Παπανδρέου και του εξήγησα ότι γι' αυτόν τον λόγο βρέθηκα εκεί. Στην συνέχεια με συνόδευσαν στην θέση μου. Εν τω μεταξύ ο Παπανδρέου συνέχιζε να μιλάει για την Δημοκρατία κι εγώ να δέχομαι τις επιθέσεις των γύρω μου για την αναίδεια της γενιάς μας…
Το πιο σουρεαλιστικό στοιχείο της εκδήλωσής ήταν ότι μέχρι το τέλος στεκόντουσαν όρθιοι, στην μέση και το βάθος του διαδρόμου, δυο μπράβοι που επέβλεπαν την τήρηση της τάξης σε μια ομιλία με θέμα την δημοκρατία (βλ. λινκ στο τέλος).
Πράγματι ο κοσμήτορας, ο οποίος συντόνιζε τις ερωτήσεις, μου έδωσε τον λόγο κι έθεσα την εξής ερώτηση (συγχωρέστε τα αγγλικά μου):
I'm afraid, that the question that I have prepared will sound silly. So allow me to ask the question and then add a sort comment.
Government proceedings in Greece are becoming less and less democratic. You were elected one and a half year ago with a program completely different to what you apply, your members of the Parliament are not free to vote at will, Parliament itself does not need to approve Minister's of Finance decisions, Justice cannot touch members of the ruling political parties. Is this your personal vision for the future of Europe?
Well, you spoke too much about democracy today. It is obvious that your environment does not understand democracy in the same way. Do you approve this violent reaction to the non violent demonstrating students? Are you interested in listening to the voice of the new generation and the opposition, or all you want is the applause of your party members?
Απάντησε και στα δυο σκέλη. Στο δεύτερο είπε ότι η αντίδραση για την αντίδραση δεν βγάζει πουθενά και ότι θα ήθελε να καθίσουμε να συζητήσουμε. Κι αυτός, είπε, αν ήταν νέος, θα ήθελε να διαδηλώσει, αλλά αυτό δεν έχει νόημα. Να πάμε με τις ιδέες μας και τις προτάσεις μας, να συζητήσουμε [sic].
Για το πρώτο σκέλος είπε ότι η χώρα έφτασε εδώ που έφτασε επειδή δεν λειτουργούσε δημοκρατικά. Επειδή οι πολίτες δεν έλεγχαν τους πολιτικούς. Και κατέληξε - ναι, δεν κάνω πλάκα - ότι στο σημείο που βρέθηκε η χώρα ήταν απαραίτητο να κάνουμε ένα βήμα πίσω στην Δημοκρατία μας, για να την διαφυλάξουμε και να μπορέσουμε στο μέλλον να την εμβαθύνουμε. Κι έτσι, ο ανεκδιήγητος, κατάφερε να επιστρέψει εκεί απ' όπου άρχισε: στον Παπαδόπουλο.
Τον λόγο πήραν συνολικά δώδεκα ακροατές, όλοι δημοσιογράφοι ξένων εντύπων, εκτός από έναν γερμανό φοιτητή και μια ελληνίδα ΠαΣοΚα, η οποία ρώτησε γιατί η κυβέρνηση επέλεξε τον δύσκολο δρόμο να περικόψει τα εισοδήματα των μισθωτών, αντί να φορολογήσει τις τράπεζες. Ο Παπανδρέου απάντησε ότι το κάνανε υπολογίζοντας τις συνέπειες που θα είχε κάθε κίνηση. Αν είχαν επιτεθεί στο κεφάλαιο, είπε, θα χάναμε για πάντα την αξιοπιστία μας στις αγορές, ενώ όλοι οι καταθέτες θα απέσυραν τα χρήματά τους από τις τράπεζες, οδηγώντας τες σε πτώχευση. Ομολόγησε δηλαδή ξετσίπωτα ότι η απόφαση να πλήξει τους μικρομεσαίους ήταν συνειδητή επιλογή.
Απ' όσο ξέρω, κανένας Έλληνας δημοσιογράφος (από τους πολλούς που συνόδευαν τον πρωθυπουργό, μεταξύ των οποίων και ο Χασαπόπουλος) δεν ενδιαφέρθηκε να μας μιλήσει, σε αντίθεση με ξένους συναδέλφους τους. Μας άκουσαν με προσοχή δημοσιογράφοι της Deutsche Welle, των London Financial Times και άλλων εντύπων. Η είδηση έπαιξε αμέσως στην Ελλάδα, φυσικά διαστρεβλωμένη. Στην αρχή τα ελληνικά μέσα μιλούσαν για μία ομάδα νεαρών αναρχικών που επιτέθηκε φραστηκά στον Παπανδρέου και με βίαιο τρόπο διέκοψε την ομιλία του. Αργότερα το άλλαξαν σε "προσπάθησε να διακόψει", ενώ τελικά κάποια μέσα μίλησαν για δύο διακριτές ομάδες και άλλαξαν το "αναρχικών" σε "φοιτητών".
Για όλα τα παραπάνω έχουμε - ευτυχώς - ντοκουμέντα. Μεγάλο μέρος της εκδήλωσης το βιντεοσκοπήσαμε ή το μαγνητοφωνήσαμε. Μέρος από το υλικό έχει ήδη ανέβει στο ίντερνετ και σύντομα θα ανεβούν και τα υπόλοιπα.''
γιά το...ψάρεμα sirios
Λίγα λεπτά μετά με πλησίασε μια κοπέλα από την διοργάνωση της εκδήλωσης και με ρώτησε αν μπορώ να μιλήσω εκ μέρους αυτών που έφυγαν. Απάντησα αρνητικά και της είπα ότι δεν έφυγαν, αλλά τους πέταξαν έξω. Της είπα να ανοίξει την πόρτα και να τους μιλήσει. Βγήκε πράγματι έξω και ξαναγύρισε λέγοντάς μου ότι οι άλλοι είχαν φύγει (στην πραγματικότητα η αστυνομία τους έβγαλε από το κτίριο). Μου ζήτησε να βγω έξω να μιλήσουμε και μου εγγυήθηκε ότι θα μπορέσω να ξαναμπώ.
Έξω από την αίθουσα με περίμενε ο κοσμήτορας της σχολής. Μου ζήτησε συγνώμη και τον ρώτησα ποιοι ήταν αυτοί που απομάκρυναν τους φοιητητές από τον χώρο του πανεπιστημίου. Μου απάντησε "η αστυνομία" και όταν του είπα ότι μιλούσαν ελληνικά, παραδέχτηκε ότι ήταν ελληνική αστυνομία, αλλά ότι στην αίθουσα βρίσκονταν και οι γερμανικές μυστικές υπηρεσίες. Με ρώτησε πολύ ευγενικά αν θα μπορούσα να μείνω μέχρι το τέλος και να πάρω τον λόγο, να θέσω μία ερώτηση στον Παπανδρέου και του εξήγησα ότι γι' αυτόν τον λόγο βρέθηκα εκεί. Στην συνέχεια με συνόδευσαν στην θέση μου. Εν τω μεταξύ ο Παπανδρέου συνέχιζε να μιλάει για την Δημοκρατία κι εγώ να δέχομαι τις επιθέσεις των γύρω μου για την αναίδεια της γενιάς μας…
Το πιο σουρεαλιστικό στοιχείο της εκδήλωσής ήταν ότι μέχρι το τέλος στεκόντουσαν όρθιοι, στην μέση και το βάθος του διαδρόμου, δυο μπράβοι που επέβλεπαν την τήρηση της τάξης σε μια ομιλία με θέμα την δημοκρατία (βλ. λινκ στο τέλος).
Πράγματι ο κοσμήτορας, ο οποίος συντόνιζε τις ερωτήσεις, μου έδωσε τον λόγο κι έθεσα την εξής ερώτηση (συγχωρέστε τα αγγλικά μου):
I'm afraid, that the question that I have prepared will sound silly. So allow me to ask the question and then add a sort comment.
Government proceedings in Greece are becoming less and less democratic. You were elected one and a half year ago with a program completely different to what you apply, your members of the Parliament are not free to vote at will, Parliament itself does not need to approve Minister's of Finance decisions, Justice cannot touch members of the ruling political parties. Is this your personal vision for the future of Europe?
Well, you spoke too much about democracy today. It is obvious that your environment does not understand democracy in the same way. Do you approve this violent reaction to the non violent demonstrating students? Are you interested in listening to the voice of the new generation and the opposition, or all you want is the applause of your party members?
Απάντησε και στα δυο σκέλη. Στο δεύτερο είπε ότι η αντίδραση για την αντίδραση δεν βγάζει πουθενά και ότι θα ήθελε να καθίσουμε να συζητήσουμε. Κι αυτός, είπε, αν ήταν νέος, θα ήθελε να διαδηλώσει, αλλά αυτό δεν έχει νόημα. Να πάμε με τις ιδέες μας και τις προτάσεις μας, να συζητήσουμε [sic].
Για το πρώτο σκέλος είπε ότι η χώρα έφτασε εδώ που έφτασε επειδή δεν λειτουργούσε δημοκρατικά. Επειδή οι πολίτες δεν έλεγχαν τους πολιτικούς. Και κατέληξε - ναι, δεν κάνω πλάκα - ότι στο σημείο που βρέθηκε η χώρα ήταν απαραίτητο να κάνουμε ένα βήμα πίσω στην Δημοκρατία μας, για να την διαφυλάξουμε και να μπορέσουμε στο μέλλον να την εμβαθύνουμε. Κι έτσι, ο ανεκδιήγητος, κατάφερε να επιστρέψει εκεί απ' όπου άρχισε: στον Παπαδόπουλο.
Τον λόγο πήραν συνολικά δώδεκα ακροατές, όλοι δημοσιογράφοι ξένων εντύπων, εκτός από έναν γερμανό φοιτητή και μια ελληνίδα ΠαΣοΚα, η οποία ρώτησε γιατί η κυβέρνηση επέλεξε τον δύσκολο δρόμο να περικόψει τα εισοδήματα των μισθωτών, αντί να φορολογήσει τις τράπεζες. Ο Παπανδρέου απάντησε ότι το κάνανε υπολογίζοντας τις συνέπειες που θα είχε κάθε κίνηση. Αν είχαν επιτεθεί στο κεφάλαιο, είπε, θα χάναμε για πάντα την αξιοπιστία μας στις αγορές, ενώ όλοι οι καταθέτες θα απέσυραν τα χρήματά τους από τις τράπεζες, οδηγώντας τες σε πτώχευση. Ομολόγησε δηλαδή ξετσίπωτα ότι η απόφαση να πλήξει τους μικρομεσαίους ήταν συνειδητή επιλογή.
Απ' όσο ξέρω, κανένας Έλληνας δημοσιογράφος (από τους πολλούς που συνόδευαν τον πρωθυπουργό, μεταξύ των οποίων και ο Χασαπόπουλος) δεν ενδιαφέρθηκε να μας μιλήσει, σε αντίθεση με ξένους συναδέλφους τους. Μας άκουσαν με προσοχή δημοσιογράφοι της Deutsche Welle, των London Financial Times και άλλων εντύπων. Η είδηση έπαιξε αμέσως στην Ελλάδα, φυσικά διαστρεβλωμένη. Στην αρχή τα ελληνικά μέσα μιλούσαν για μία ομάδα νεαρών αναρχικών που επιτέθηκε φραστηκά στον Παπανδρέου και με βίαιο τρόπο διέκοψε την ομιλία του. Αργότερα το άλλαξαν σε "προσπάθησε να διακόψει", ενώ τελικά κάποια μέσα μίλησαν για δύο διακριτές ομάδες και άλλαξαν το "αναρχικών" σε "φοιτητών".
Για όλα τα παραπάνω έχουμε - ευτυχώς - ντοκουμέντα. Μεγάλο μέρος της εκδήλωσης το βιντεοσκοπήσαμε ή το μαγνητοφωνήσαμε. Μέρος από το υλικό έχει ήδη ανέβει στο ίντερνετ και σύντομα θα ανεβούν και τα υπόλοιπα.''
γιά το...ψάρεμα sirios
Αξίζουμε τον κόπο;

Την εποχή που ¨καταλύεται ο νόμος στην Αγία Λαύρα” σύμφωνα με το επιτυχημένο εύρημα του “Οδηγητή”, οι προσπάθειες για ένα νέο διαφωτισμό φουντώνουν. Μία από αυτές, το περιοδικό “Νέος Ερμής ο Λόγιος”, το πρώτο τεύχος του οποίου κυκλοφόρησε πρόσφατα και το οποίο παρουσιάστηκε την περασμένη εβδομάδα στην Αθήνα.
Οπως τόνισε ο συντονιστής της σχετικής εκδήλωσης, Ν.Ξυδάκης, οι ομιλητές (και συντελεστές του Λόγιου Ερμή) προέρχονται από ποικίλους επιστημονικούς και πολιτικούς χώρους, αλλά “σε αυτήν την ιστορική στιγμή συγκλίνει η σκέψη τους, κυρίως συγκλίνει η αγωνία τους και η πολιτική τους βούληση να σκεφτούν και να δράσουν”.
Παραθέτω ένα απόσπασμα από την ομιλία του καθηγητή Β. Καραποστόλη:
“Για να ανακάμψεις από ένα πλήγμα που δέχτηκες, χρειάζεται να πιστεύεις σε δύο πράγματα: πρώτον, ότι εισαι ικανος να ανακάμψεις και δεύτερον, και το κυριότερο, ότι αξίζεις την ανάκαμψη. Ως προς το τελευταίο αυτό, το πρόβλημα στην Ελλάδα σήμερα είναι οξύτατο. Παρατηρούμε ότι ενώ η πρόσφατη κρίση που έχει ενσκήψει απαιτεί απο την κοινωνία επιστράτευση των δυνάμεών της, ο πληθυσμος έχει διαβρωθεί από ένα (προ)αίσθημα ματαιοπονίας. Τείνει να επικρατήσει η εντύπωση ότι το παιχνίδι είναι ήδη παιγμένο και έχει χαθεί.
[...] Δεν γίνεται να είσαι σκεπτικιστής την ώρα που καλείσαι σε δράση. Γιατί τότε, όπως είχε πολύ παλαιότερα προειδοποιήσει ο Κικέρων: Το να ζυγίζεις συνεχώς με τη σκέψη διάφορα ενδεχόμενα σημαίνει ότι αποφεύγεις να ζήσεις.”
για το...ψάρεμα από τα bloggs, sirios
Monday, February 21, 2011
Επιστροφή στην εποχή του Όθωνα, του Γ. Δραγασάκη.
Η «αξιοποίηση» της δημόσιας περιουσίας είναι η αγαπημένη εύκολη λύση που καιρό τώρα περιφέρεται σε πολιτικά γραφεία και επιχειρηματικά σαλόνια.
Καθόλου πρωτότυπο αυτό, αφού από ιδρύσεως του ελληνικού κράτους το ροκάνισμα της δημόσιας περιουσίας υπήρξε ιδιόμορφη, όσο και κρίσιμη, πηγή ιδιωτικού πλουτισμού και συγκρότησης του ελληνικού κοινωνικού σχηματισμού. Και δεν είναι καθόλου τυχαίο που ως και σήμερα δεν έχουμε μητρώο των ακινήτων του Δημοσίου ή κάποια καταγραφή τους, για να μη μιλήσουμε για το γεγονός ότι σε πολλές χώρες μαζί με τον τακτικό προϋπολογισμό κατατίθεται κάθε χρόνο και ειδικός προϋπολογισμός και απολογισμός για την περιουσία του αντίστοιχου κράτους. Μια τέτοια διαφάνεια θα ήταν προφανώς θανάσιμος εχθρός της «αξιοποίησης» της δημόσιας περιουσίας, όπως πολλοί την εννοούν, και γι΄ αυτό οι ελληνικές κυβερνήσεις έχουν φροντίσει να μην υπάρχει.
Η άποψη ειδικότερα ότι το συσσωρευμένο δημόσιο χρέος μπορεί να αντιμετωπισθεί, έστω και μερικώς, με εκποίηση ή «αξιοποίηση» ή υποθήκευση δημόσιας περιουσίας συνιστά έναν επικίνδυνο για την κοινωνία αναχρονισμό. Πρόκειται για μια αντίληψη που μας επιστρέφει στην εποχή του... Οθωνα, όταν με νόμο του 1853 το κράτος δανειζόταν με υποθήκη τον ελαιώνα της Αμφισσας, που τότε ήταν δημόσιος, ή μετοχές της Εθνικής Τράπεζας ή ό,τι άλλο είχε στην κατοχή του.
Και είναι αναχρονισμός διότι δεν θίγει τις αιτίες που δημιουργούν το πρόβλημα. Το δημόσιο χρέος δεν συνίσταται σε κάποιο μεμονωμένο δάνειο που πρέπει να αποπληρωθεί, αλλά είναι έκφραση ενός συστήματος που δημιουργεί συνεχώς χρέος μέσω της άνισης αναδιανομής, της φορολογικής ασυλίας των ισχυρών, της διάχυτης φοροκλοπής, των υπέρογκων εξοπλισμών, της κακοδιαχείρισης, της υφαρπαγής ή της σπατάλης δημόσιων πόρων. Αποπληρωμή του δημόσιου χρέους σημαίνει ριζική αλλαγή και, όπου χρειάζεται, ανατροπή αυτού του συστήματος. Και αυτό δεν γίνεται.
Μάλιστα στο σύστημα αυτό προστέθηκαν πρόσφατα δύο ακόμη «επιταχυντές» της συσσώρευσης χρέους. Ο ένας είναι τα υψηλά επιτόκια δανεισμού και ο άλλος είναι η δραματική ύφεση που επιφέρει η πολιτική του μνημονίου. Οι παράγοντες αυτοί εκτινάσσουν το χρέος και προσδίδουν σε αυτό πρωτοφανή δυναμική.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τις φθινοπωρινές εκτιμήσεις της ΕΕ, το δημόσιο χρέος, από 126,8% του ΑΕΠ το 2009, θα εκτιναχθεί στο 157,3% το 2013. Ως προς την πιο μακροπρόθεσμη δυναμική του, ο Lorenzo Smaghi, μέλος του προεδρείου της ΕΚΤ, σε πρόσφατη ομιλία του αναφέρει ότι και μετά το 2020 το δημόσιο χρέος θα κινείται πάνω από τα επίπεδα του 120% του ΑΕΠ, και αυτό υπό την προϋπόθεση ότι επί σειρά ετών θα επιτυγχάνονται πρωτογενή δημοσιονομικά πλεονάσματα της τάξεως του 6%. Κάτι τέτοιο όμως δεν έχει συμβεί ποτέ και σε καμία χώρα.
Αποψη της έκτασης του παλαιού αεροδρομίου του Ελληνικού, που αποτελεί ένα από τα «φιλέτα» της δημόσιας περιουσίας Απέναντι λοιπόν σε αυτή την αδυσώπητη δυναμική του χρέους η κυβέρνηση αντιπαραθέτει την εκποίηση δημόσιας περιουσίας 50 δισ. ευρώ ως το 2015, για να επιτύχει τι ακριβώς; Κατά το ίδιο τον υπουργό Οικονομικών, το σχέδιο αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε μείωση του χρέους κατά 5-6 ποσοστιαίες μονάδες, λόγω του ότι με το ποσό των 50 δισ. ευρώ μπορούν να επαναγορασθούν ελληνικά ομόλογα σε τιμές χαμηλότερες των ονομαστικών κατά 25%-30%. Πέραν του ότι το αποτέλεσμα είναι ασήμαντο σε σχέση με τον όγκο του χρέους, αυτό θα έχει επιτευχθεί με μείωση της δημόσιας περιουσίας κατά 50 δισ. ευρώ ή 20% του ΑΕΠ. Αρα, η λεγόμενη «καθαρή οικονομική θέση», η σχέση δηλαδή ανάμεσα στην περιουσία και στις υποχρεώσεις του κράτους, θα έχει επιδεινωθεί κατά 14 ποσοστιαίες μονάδες.
Η όλη «σύλληψη» επομένως αυτή δεν εντάσσεται σε κάποιο σχέδιο που να βγάζει τη χώρα από την παγίδα του χρέους, ούτε σε κάποιο άλλο που θα αποσκοπούσε στην αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας για την κάλυψη των αναγκών του Δημοσίου και άλλων κοινωνικών αναγκών. Αντίθετα ως μοναδικό αποτέλεσμα θα έχει την περαιτέρω αποξένωση του ελληνικού λαού από ένα ακόμη τμήμα του συλλογικού του πλούτου. Οδηγούμαστε έτσι σε μια κατάσταση στην οποία τελικά μόνο το χρέος θα είναι δημόσιο, μόνο αυτό θα ανήκει στον λαό, αφού τα δημόσια αγαθά συρρικνώνονται και ό,τι συνιστά δημόσια περιουσία εκποιείται. Είναι προφανές ότι αυτό δημιουργεί ένα μείγμα εκρηκτικό. Επομένως, είτε μέρος του χρέους πρέπει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο να διαγραφεί ή να υποτιμηθεί, είτε μέρος του ιδιωτικού πλούτου να κοινωνικοποιηθεί, είτε ένας συνδυασμός και των δύο θα μπορούσε να γίνει η βάση για την αναγκαία επανεκκίνηση και ανασυγκρότηση της οικονομίας. Αυτή είναι μία από τις προϋποθέσεις για την έξοδο από την παγίδα του χρέους και τον φαύλο κύκλο: χρέος- λιτότητα- ανεργία. Και μόνο σε ένα τέτοιο σχέδιο θα μπορούσε να έχει νόημα και η ανάδειξη, η καταγραφή και η αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, με τελικό στόχο την προσαύξηση και όχι τη μείωσή της.
Ο Γιάννης Δραγασάκης είναι πρώην βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ.
sirios
Sunday, February 20, 2011
11+1 υπουργοί αποκαλύπτουν τα πιράνχας της Υγείας (ΒΗΜΑ)
Δέσμιο ισχυρών συμφερόντων από το ολιγοπώλιο των Siemens και General Εlectric στους αξονικούςκαι μαγνητικούς τομογράφους ως το κλειστό κύκλωμα προμηθειών υλικών και φαρμάκων στα δημόσια νοσοκομεία που στηρίζεται στις τεράστιες μίζες τις οποίες παίρνουν προμηθευτές και γιατροί - εμφανίζεται το πολιτικό σύστημα μέσα από την αποκάλυψη των πρακτικών της συνομιλίας που είχαν 11 πρώην υπουργοί Υγείας με τη σημερινή ηγεσία του υπουργείου, τον κ. Α. Λοβέρδο και τον υφυπουργό κ. Μ. Τιμοσίδη.
Από τη συνάντηση, στην οποία συμμετείχαν όλοι οι διατελέσαντες υπουργοί τα τελευταία
Περί πολιτικής ανυπακοής και ανομίας…

Της Σοφίας Σακοράφα
Κάποιες σκέψεις με αφορμή τα περί πολιτικής ανυπακοής του κινήματος, περί ανομίας των πολιτών ….και άλλα πρόσφατα γεγονότα.Προσπαθώ παρά τις απαράδεκτες στρεβλώσεις των τελευταίων μηνών, να αντιμετωπίζω τη λέξη πολίτης με την έννοια, την αξία και το ύψιστο περιεχόμενο που έδωσαν στη λέξη πολίτης ο Περικλής και ο Κλεισθένης, που έδωσαν οι αγώνες του λαού μας για δημοκρατία, ελευθερία και ανεξαρτησία, που έδωσε το 114 και το Πολυτεχνείο, που έδωσε η νέα γενιά το Δεκέμβρη του 2008, που δίνουν καθημερινά όλοι όσοι υπερασπίζονται τη θέση τους στην όξυνση της ταξικής πάλης, την πολιτική τους άποψη, την αξιοπρέπεια στην εργασία, το δικαίωμα στην ανθρωπιά και την αλληλεγγύη.
Ντροπή νιώθω ως βουλευτής και ταυτόχρονα ως πολίτης αυτής της χώρας, όταν…
χιλιάδες χρόνια αγώνων, εξεγέρσεων, επαναστάσεων, εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων συνθλίβονται από μια ομάδα, ξένη και ντόπια.
Δύο μήνες μετά τις εκλογές ζητήσαμε προσφυγή στο ΔΝΤ;
Δύο μήνες μετά τις εκλογές ζητήσαμε προσφυγή στο ΔΝΤ;
- Βόμβα Στρος Καν για την ελληνική κυβέρνηση
- Αναφέρει ότι ο πρωθυπουργός του έθεσε ζήτημα προσφυγής δύο μήνες μετά τις εκλογές
- Αυτό αναφέρει σύμφωνα με τον κυριακάτικο Τύπο σε ντοκιμανταίρ που θα προβληθεί προσεχώς
“Βόμβα” ρίχνει ο επικεφαλής του ΔΝΤ Ντομινίκ Στρος Καν αποκαλύπτοντας ότι ενώ η κυβέρνηση διέψευδε κατηγορηματικά ενδεχόμενο προσφυγής της χώρας στο ΔΝΤ, είχε ζητήσει την παρέμβαση του Ταμείου από τις αρχές Δεκεμβρίου, δύο μήνες δηλαδή μετά τις εκλογές.
Αυτό αποκαλύπτει, σύμφωνα με ρεπορτάζ της Καθημερινής, ο ίδιος ο Στρος Καν σε ντοκιμανταίρ που θα προβληθεί από το CANAL + τον ερχόμενο μήνα.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ο επικεφαλής του ΔΝΤ αναφέρει ότι ο κ. Παπανδρέου του έθεσε την ιδέα για ένταξη της χώρας στο πρόγραμμα του Ταμείου, πριν από 14 μήνες.
Εκείνος απάντησε ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν θα δεχτούν σε καμία περίπτωση τη μονομερή παρέμβαση του Ταμείου σε χώρα της Ευρωζώνης.
Η εκτίμηση αυτή επιβεβαιώθηκε στη Σύνοδο Κορυφής της 11ης Δεκεμβρίου του 2009, όταν ο κ. Παπανδρέου έθεσε το ζήτημα στους ευρωπαίους ηγέτες, εισπράτοντας αρνητική στάση.
Ο ίδιος ο κ. Παπανδρέου διέψευσε σε δηλώσεις του κατά τη Σύνοδο, τέτοιο ενδεχόμενο, ενώ διάψευση είχε εκδόσει και το Ταμείο, λέγοντας ότι δεν υπήρχε επίσημο αίτημα των ελληνικών αρχών, πράγμα που τότε ήταν αλήθεια. Ωστόσο η συζήτηση υπήρχε, όπως προκύπτει.
Ο πρωθυπουργός έπαιξε ξανά το χαρτί του ΔΝΤ πριν από τη Σύνοδο Κορυφής του Μαρτίου, προειδοποιώντας δημοσίως τους ηγέτες της ΕΕ ότι αν δεν συμφωνήσουν σε πακέτο στήριξης, θα καταφύγει στο Ταμείο.
Ήταν η περίοδος όπου ο κερδοσκοπικός πόλεμος κατά των ελληνικών ομολόγων μαινόταν. Το ΔΝΤ αρνήθηκε να σχολιάσει την πληροφορία στην εφημερίδα.
Πηγή: (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΚΥΡΙΑΚΗΣ)
Labels:
Ειδήσεις,
Οικονομικά
Saturday, February 19, 2011
Οι τοκογλύφοι και η τελευταία ευκαιρία της κυβέρνησης.. Του Σ.Κούλογλου
Εδώ και μια εβδομάδα, η τρόικα έχει μπει στο ψητό. Τέρμα, πλέον, οι υποκρισίες για τους υπεράριθμους Έλληνες δημόσιους υπαλλήλους ή την αναγκαιότητα μείωσης μισθών και συντάξεων ώστε να γίνουμε ανταγωνιστικοί, τέλος οι αφελείς διαβεβαιώσεις ότι αν οι φαρμακοποιοί δουλεύουν και τα Σάββατα θα αναζωογονηθεί η ελληνική οικονομία. Σαν γνήσιοι οικονομικοί δολοφόνοι που έχουν βάλει στο χέρι μια ανήμπορη χώρα, οι 3 τοκογλύφοι ζήτησαν ανοικτά την προηγούμενη Παρασκευή αυτό που ζητά εδώ και έναν χρόνο η «Bild», η φυλλάδα που έσυρε στη Γερμανία τον χορό της ανθελληνικής υστερίας: την πώληση του εθνικού πλούτου της υπερχρεωμένης χώρας, που στην περίπτωση της Ελλάδας είναι τα νησιά, οι παραλίες της καθώς και οι μετοχές των μετρημένων στα δάχτυλα κερδοφόρων δημόσιων επιχειρήσεων.
Μη πιστεύετε κουβέντα των παπαγάλων που άρχισαν να ψελλίζουν ότι το ξεπούλημα εθνικής περιουσίας ύψους 50 δισ. είναι αναγκαίο κακό. Τα νούμερα δεν βγαίνουν, πουλήσουμε δεν πουλήσουμε, το Tvxs παρουσίασε ήδη τους αριθμούς: έχουμε σήμερα χρέος 345 δισ. Σύμφωνα με τις επίσημες προβλέψεις του ΔΝΤ, το χρέος τον Φεβρουάριο του 2015 θα είναι 395 δισ. Επομένως, ακόμη κι αν ξεπουλήσουμε και αφαιρέσουμε τα 50, σε τέσσερα χρόνια θα έχουμε πάλι χρέος 345 δισ., ακριβώς όσο σήμερα.«Ακόμα δε και αν αυτή η χρεωμένη χώρα καταφέρει ως εκ θαύματος να συγκεντρώσει τα 50 δις ευρώ, αυτά θα ήταν σταγόνα στον ωκεανό μπροστά στο αστρονομικό της χρέος», κατέληγε ακόμη και η Wall Street Journal, στη συζήτηση που έγινε αυτή την εβδομάδα.
Επειδή, λοιπόν, το χρέος θα παραμείνει πολύ υψηλό συγκριτικά με το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν που συρρικνώνεται εξαιτίας της ύφεσης την οποία προκαλούν τα μέτρα λιτότητας, θα μας ζητήσουν κι άλλα 50, ύστερα ακόμα 50 δισ. και στο τέλος τη Ρόδο ολόκληρη. Αλήθεια, κύριε Παπακωνσταντίνου, οι επόμενες γενιές θα κληρονομήσουν το απόλυτο τίποτα;
Η άγαρμπη συνέντευξη τύπου της τρόικας -και ιδίως των εκπροσώπων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και της Κομισιόν, γιατί το ΔΝΤ είναι το λιγότερο επιθετικό στην όλη ιστορία, όσο κι αν ακούγεται παράδοξο- έκανε στην πραγματικότητα τα αποκαλυπτήρια του μνημονίου. Στο όνομα δήθεν της σωτηρίας της Ελλάδας, ο βασικός του σκοπός ήταν να σωθούν οι γαλλικές και γερμανικές τράπεζες που είχαν ελληνικά ομόλογα (πολλά από τα οποία έχουν ήδη ξεφορτωθεί) και κατόπιν να επιβληθεί μια σχέση αποικιοκρατικού τύπου ανάμεσα στην Ελλάδα και, κυρίως, τη Γερμανία, που αποτελεί πλέον την αδιαμφισβήτητη υπερδύναμη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Δεν πρόκειται μόνο για την πώληση γερμανικών υποβρυχίων που γέρνουν και την εξαγορά παραλιών ή φιλέτων της ακίνητης περιουσίας του ελληνικού Δημοσίου σε τιμές ευκαιρίας, αλλά για οτιδήποτε μπορεί να εξαγοραστεί: από τα εξοχικά των νεόπτωχων της διαλυόμενης μεσαίας τάξης μέχρι τις μετοχές κάθε λογής ελληνικών επιχειρήσεων, ακόμα και τραπεζικών, των οποίων οι αξίες έχουν κατρακυλήσει στο 1 ευρώ. Την προηγούμενη εβδομάδα το πρακτορείο Bloomberg συνιστούσε στα διεθνή κεφάλαια να επενδύσουν στην Ελλάδα γιατί υπάρχουν μεγάλες ευκαιρίες...
«Τα ελληνικά κρατικά ομόλογα μπορεί να προσφέρουν πλεονεκτήματα, ακόμη κι αν η Ελλάδα προχωρήσει σε αναδιάρθρωση του υφιστάμενου χρέους ή αν εξαγοράσει η ίδια ένα μέρος του χρέους», έγραφε η Financieele Dagblad. Είναι τόσο υψηλά τα επιτόκια, ώστε ακόμη και με κούρεμα στο μισό , συνέχιζε το άρθρο, «τα επταετούς διάρκειας ελληνικά ομόλογα, αν αγοραστούν στην σημερινή τιμή της αγοράς, μπορούν να αποφέρουν κέρδος. Ένα ελληνικό ομόλογο διάρκειας 29 ετών έχει καλύτερη απόδοση κι από το γερμανικό αντίστοιχό του.»
Η κατακραυγή που ξεσήκωσε η συνέντευξη tύπου της τρόικας φέρνει σε εξαιρετικά δύσκολη θέση την κυβέρνηση, που είχε συμφωνήσει στο πακέτο των 50 δισ. Η προσπάθειά της να το βαφτίσει τώρα «αξιοποίηση» της δημόσιας περιουσίας κάνει ακόμα πιο δύσκολη την υλοποίηση των συμφωνηθέντων. Το φιάσκο της «τροϊκανής» συνέντευξης αποτελεί έτσι και την τελευταία ευκαιρία της κυβέρνησης για αλλαγή πορείας.
Ο κ.Παπανδρέου πρέπει να κινηθεί πολιτικά, αξιοποιώντας αυτό που έχει καταφέρει σε διεθνές επίπεδο, όπου η εικόνα της χώρας έχει αισθητά βελτιωθεί. Πρέπει να μιλήσει πρόσωπο με πρόσωπο με την κυρία Μέρκελ και να πει ότι «είδατε πως κάναμε τα πάντα, αλλά δεν βγαίνει έτσι». Να ζητήσει μια καινούργια συμφωνία που να περιλαμβάνει γενναίο κούρεμα του χρέους, χαμηλότερα επιτόκια γι αυτό που θα απομείνει και επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του. Και πρέπει να προσθέσει ότι η κυβέρνηση δεν αντέχει άλλο έτσι πολιτικά. «Αν θέλετε εμένα στην εξουσία, θα πρέπει να βοηθήσετε».
Πέρα από την αλλαγή του κλίματος, το ατού που έχει ο Έλληνας πρωθυπουργός στα χέρια του είναι ότι αυτήν τη φορά υπάρχουν και άλλες υποψήφιες χώρες της ευρωζώνης για χρεοκοπία. Αν η Ελλάδα απειλούσε ότι θα πάψει να παίζει το χαμένο παιχνίδι, η Γερμανίδα καγκελάριος θα ερχόταν εσπευσμένα την άλλη μέρα στην Αθήνα για να βρεθεί λύση. Το τηλεφώνημα της Χίλαρι Κλίντον μετά τον θόρυβο από τις δηλώσεις της τρόικας είναι χαρακτηριστικό για τη σημασία που έχει η έκβαση της ελληνικής υπόθεσης για τη διεθνή οικονομία.
Αυτά είναι τα καλά νέα. Τα κακά είναι ότι ήδη την επομένη της κατακραυγής, η ηγεσία του υπουργείου Οικονοµικών διοχέτευε στα "Νέα" την παρακάτω είδηση: «παρά τον θόρυβο που δηµιουργήθηκε γύρω από το θέµα των αποκρατικοποιήσεων, µετά τις δηλώσεις της τρόικας, η κυβέρνηση δεν θα κάνει πίσω, τόνιζαν χθες πηγές του υπουργείου Οικονοµικών.»Αν η κυβέρνηση δεν ..κάνει πίσω, τότε δεν καταλαβαίνει τι συμβαίνει στη χώρα. Ισως αυτη η αδυναμία κατανόησης της πραγματικότητας ήταν που οδήγησε στη συμφωνία η τρόικα να ανακοινώσει όσα άγαρμπα ανακοίνωσε την προηγούμενη εβδομάδα. Περιέργως, η αδυναμία επαφής με την πραγματικότητα παρουσιάστηκε και στον Μουμπάρακ, λίγο πριν εγκαταλείψει την εξουσία στην Αίγυπτο...
για την αντιγραφή από το tvxs.gr sirios
Κι αν μέναμε στο Σύνταγμα;
Αλήθεια πως αντιδράς σε ένα σκηνικό προαναγγελθέντος θανάτου;
Σηκώνεις τα χέρια ψηλά;Κρύβεις το κεφάλι στην άμμο; Ελπίζεις στον από μηχανής Θεό;
Βαυκαλίζεσαι με αντικατοπτρισμούς οάσεων;
Βαυκαλίζεσαι με αντικατοπτρισμούς οάσεων;
Γιατί σε αυτούς που σε πούλησαν, σε αυτούς που σε ξεπούλησαν, εισπράττοντας τα …μεγάλα τα μεσιτικά τους, το …ξέρεις ότι το …ξέρω ότι ΔΕΝ ….ελπίζεις!
Όχι, μην μου λες ψέματα। Μπορούμε να κρύψουμε με αμήχανες σιωπές τις πραγματικότητες των γεγονότων, μπορούμε σπάμε το puzzle σε μικρά διαχειρίσιμα κομματάκια, μπορούμε να…
σαλαμοποιουμε την πραγματικότητα, και να χαϊδεύουμε μπας και γιγαντωθούν τις ψευδαισθήσεις, αλλά….. Αλλά είναι μεγάλος, τεράστιος ο δράκος τους για να κρυφτεί πίσω από χάρτινα δάχτυλα και πίσω από τους μιντιακούς καραγκιοζομπερντέδες.
σαλαμοποιουμε την πραγματικότητα, και να χαϊδεύουμε μπας και γιγαντωθούν τις ψευδαισθήσεις, αλλά….. Αλλά είναι μεγάλος, τεράστιος ο δράκος τους για να κρυφτεί πίσω από χάρτινα δάχτυλα και πίσω από τους μιντιακούς καραγκιοζομπερντέδες.
Τι έχεις; Τι έχω; Τι έχουμε; Μόνο Εμάς έχουμε!
Κι απέναντι μας, κοινοβουλευτικές δικτατορίες, μιντιακές δικτατορίες, μεσίτες του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος μας. Μεσίτες της ζωής μας.
Τα στρατεύματα τους, να βομβαρδίζουν με σφαίρες καμωμένες από φόβο, με κάτι λίγο από ελπίδα-ίσα για το καρότο για να μην τσινήσει το γαϊδούρι στο μαστίγιο- και μπόλικη σαντιγί «ευνομίας», «υπακοής στους δημοκρατικούς κανόνες», άμετρης, κακογουστης ηθικολογίας, και χυδαίας πατριδοκαπηλίας. Για το καλό μας…ώσπου τρελάθηκε στο τέλος το μυαλό μας….
Έχουν βρει, τις …λύσεις Τους.
Έχουν βρει, την …. «νομιμοποίηση» για να επιβάλλουν τις λύσεις Τους.
Έχουν βρει, την …φόρμουλα για να μας επιβάλλουν τις λύσεις Τους.
Εμάς μας χρειάζονται σαν ντεκόρ του έργου που παίζεται εδώ και καιρό μπροστά στα «έκπληκτα» (;;;;;) μάτια μας.
Αυτοί είναι οι μόνοι υπεύθυνοι για όλα αυτά;
ΌΧΙ! Την μεγάλη ευθύνη, την ιστορική ευθύνη, την είχαμε, την έχουμε και θα την έχουμε ΠΑΝΤΑ εμείς.
Εμείς επαναπαυτήκαμε, εμείς τους τα επιτρέψαμε όλα αυτά, εμείς υπήρξαμε βολικά υποχείρια τους, εμείς υπήρξαμε ανάξιοι εραστές του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος μας.
Η ευθύνη δική Μας. Η δύναμη δική Μας. Η Ζωή δική Μας.
Κι αν μέναμε Εκεί; Κι αν μέναμε στο Σύνταγμα στις 23 του Φλεβάρη;
Μην με ρωτήσεις να σου πω το …μετά; Δεν το ξέρω. Ο δρόμος, δεν είναι χαραγμένος, δεν είναι …έτοιμος, δεν είναι εύκολος. Τον δρόμο έχουμε την ευθύνη να τον ψηλαφίσουμε, να το ανοίξουμε, να τον φτιάξουμε αλλά και να τον περπατήσουμε Εμείς. Με την βηματησιά μας…. Βήμα, βήμα. Πόντο, πόντο.
Κι αν μέναμε Εκεί;
Μην με ρωτήσεις να σου πω το …μετά; Δεν το ξέρω. Και χαίρομαι που δεν το ξέρω.
Γιατί όλα τα …μετά που ξέρω, που μας ετοιμάζουν, που είναι τα δικά τους «μετά», αυτά τα …ξέρουμε. Και είναι όσο φρικτά…ξέρουμε ότι είναι. Και είναι τόσο αναποτελεσματικά όσο …ξέρουμε ότι είναι. Κι είναι τόσο χωρίς εμάς, όσο…ξέρουμε ότι είναι.
Κι αν μέναμε Εκεί;
Κι αν επιτέλους αναλαμβάναμε την ευθύνη που απεμπολήσαμε, που …τους επιτρέψαμε να έχουν, στα χέρια μας; Κι αν επιτέλους, λέγαμε με αυτήν την τόσο τρομακτικά εκκωφαντική σιωπή του αποφασισμένου βλέμματος, …Είμαστε και Εμείς εδώ! Και θα μείνουμε ΕΔΩ!
Κι αν επιτέλους αναλαμβάναμε την ευθύνη που απεμπολήσαμε, που …τους επιτρέψαμε να έχουν, στα χέρια μας; Κι αν επιτέλους, λέγαμε με αυτήν την τόσο τρομακτικά εκκωφαντική σιωπή του αποφασισμένου βλέμματος, …Είμαστε και Εμείς εδώ! Και θα μείνουμε ΕΔΩ!
Τα έχουν όλα. Δεν έχουμε τίποτα. Το μόνο που έχουμε, είναι Εμάς!
23 Φεβρουαρίου 2011
Κι αν μέναμε στο Σύνταγμα;
23 Φεβρουαρίου 2011
Κι αν μέναμε στο Σύνταγμα;
Labels:
Απόψεις
Subscribe to:
Posts (Atom)














